ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ ΠAΣΟK και ΣYN

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο I. Προεστός, Τεπελενίου 16, Παπάγος,
γράφει:

«Οι εθνικές εκλογές έγιναν πριν από δύο μήνες. H N.Δ. πέτυχε μία καθαρή νίκη,
αλλά και το ΠΑΣΟΚ δεν συνετρίβη. Διατήρησε τον βασικό κορμό των δυνάμεών του,
αυτόν που το κράτησε ζωντανό μετά τη λαίλαπα των δικαστικών διώξεων του 1989,
που θα αποτελέσουν στην Ιστορία στίγμα για εκείνους, που για να κατακτήσουν
την εξουσία, τις επιδίωξαν. Τώρα ήρθε η ώρα του απολογισμού και της
αποτίμησης. Της αναζήτησης των αιτίων, αλλά και της ανάδειξης της συμπεριφοράς
των πολιτικών δυνάμεων. Όλα αυτά συνοψίζονται, νομίζω, στις εξής λέξεις: 1ον:
Έλλειψη διορατικότητας. 2ον: Αλαζονεία. 3ον: Δημαγωγία και υποκρισία και 4ον:
Μισαλλοδοξία και κουφότητα.

Ο K. Σημίτης θα πρέπει να περάσει στην Ιστορία σαν ένας από τους καλύτερους
πρωθυπουργούς των νεώτερων χρόνων. Κυβέρνησε με στιβαρότητα, εντιμότητα και
όραμα. Το όραμά του ήταν να συμμαζέψει την Οικονομία, να βελτιώσει τους
οικονομικούς δείκτες, να εντάξει τη χώρα στη νομισματική και οικονομική ένωση
με την Ευρώπη, να ανυψώσει το κύρος της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο
χώρο, να καταστήσει την πατρίδα μας σταθερό παράγοντα ειρήνης στα Βαλκάνια
και, τέλος, να επιτύχει την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση
βελτιώνοντας συγχρόνως τις σχέσεις μας με την γείτονα Τουρκία, ώστε να
σταματήσει αυτή η γάγγραινα που επί δεκαετίες αφυδάτωνε την οικονομία της
χώρας μας.

Όλα αυτά, με τη βοήθεια των συνεργατών του, τα πέτυχε. Έκανε όμως ένα λάθος.
Απορροφημένος στην προσπάθεια να πετύχει αυτούς τους μεγάλους στόχους δεν είδε
το καζάνι που σιγόβραζε. Δεν είχε τη διορατικότητα να αντιληφθεί τα καθημερινά
προβλήματα που ταλάνιζαν τις διάφορες κοινωνικές τάξεις, που το μόνο που τους
ενδιέφερε ήταν η ακρίβεια (που, εκτός των άλλων, έφερε η καθιέρωση του ευρώ),
το κατεστημένο που κυριαρχούσε στον χώρο της δημόσιας υγείας, τα αγροτικά
προβλήματα και τόσα άλλα – μικρά και μεγάλα – που απασχολούσαν τους πολίτες.

Έτσι άρχισε η καθημερινή γκρίνια. Και αυτή την γκρίνια εκμεταλλεύτηκε κατά τον
καλύτερο τρόπο η αντιπολίτευση. Με το πάθος της για την εξουσία, η N.Δ. άσκησε
δημαγωγία και καλλιέργησε τη δυσαρέσκεια που υπήρχε στον κόσμο, εφαρμόζοντας
την πολιτική της κατσαρίδας και της τιμής της πατάτας. Βαυκαλίζοντας τους
πάντες με απατηλές υποσχέσεις, π.χ. μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων κ.λπ.,
κατάφερε να αποσπάσει τις ψήφους τους και να αναρριχηθεί στην εξουσία. Και
τώρα υποκριτικά προσπαθεί να κατεβάσει τους τόνους λέγοντας ότι δεν αμφισβητεί
το έργο που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση. Παρ’ όλο όμως ότι τα βρήκε όλα
έτοιμα, π.χ. μεγάλα έργα, ρυθμούς ανάπτυξης κ.λπ., είναι βέβαιο ότι δεν θα
καταφέρει να εκπληρώσει τις υποσχέσεις της και σύντομα οι πολίτες θα
νοσταλγήσουν τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Τέλος, θα πρέπει να μνημονευθεί η λυσσαλέα κατά του Σημίτη και της κυβέρνησής
του αντιπολιτευτική τακτική του Συνασπισμού. Τώρα τους βλέπω όλους
ευχαριστημένους. Έχουν την κουφότητα και την απατηλή προσδοκία ότι θα
διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ. Το λένε ήδη ξεδιάντροπα τα στελέχη του στα τηλεοπτικά
παράθυρα, ότι δηλαδή προσδοκούν συνεργασίες με την “αριστερή” πτέρυγά του. Δεν
τους έχει γίνει μάθημα το 1989…».