«Tι το ‘θελες το κουρελάκι, Ούμα μου;»

Τι το ‘θελε το εξτραβαγκάν συνολάκι η καλλονή; Τι το ‘θελε να το φορέσει το
απερίγραπτο (κρεασιόν του Κριστιάν Λακρουά, παρακαλώ) στο κόκκινο χαλί των
Όσκαρ; Τώρα, ας τα πληρώσει τα σπασμένα. Διότι τότε (στην τελετή των Όσκαρ)
την ανακήρυξαν ως την πιο κακοντυμένη του κόκκινου χαλιού. Αλλά δεν ήταν μόνον
αυτό η τιμωρία της για το γαλανόλευκο «έκτρωμα» – κατά τις (κακοντυμένες δε)
παχουλές κουτσομπόλες των Όσκαρ. Ήταν ότι έκτοτε άρχισαν να της έρχονται…
καραβιές τα απερίγραπτα μοντελάκια από Αμερικανούς μετρ και ανθυπο-μετρ. Διότι
την πήραν χαμπάρι οι «δημιουργοί» εκκεντρικών, υπερ-εκκεντρικών έως και κιτς
κρεασιόν μόδας και άρχισαν την επίθεση. Φόρα και τούτο, Ούμα μου, θα σου πάει
μούρλια η φούξια καπελαδούρα με τις μπανάνες, χρυσή μου, αχ! αυτό το
φορεματάκι σαντιγί θα σου αναδείξει τα μάτια, ντίαρ, και άλλα τέτοια που μόνον
στυλίστες και ανθυπο-μετρ (οι Έλληνες του είδους ξέρουν…) μπορούν να
σκαρφιστούν.

Και άντε, η Ούμα βγαίνει και προσδίδει μια στοχαστική διάσταση στο απερίγραπτο
των Όσκαρ. Λέει, ας πούμε, πως «στο κόκκινο χαλί είναι όλοι ίδιοι, σαν
επίδειξη κοιλιακών, σιφόν και επιτηδευμένης κομψότητας. Το βαριέσαι όλο αυτό.
Χαίρομαι που ξεχώρισα και μου το καταλόγισαν». Όμως, τι θα γίνει με τους
παραγωγούς του Τζέιμς Μποντ (ναι, του Τζέιμς Μποντ), που σκέφτονται να της
δώσουν ρόλο κοριτσιού του 007 (ο οποίος μπορεί να οδηγεί στην… ανυπαρξία
μετά, όπως έχει αποδειχθεί ιστορικώς, αλλά μια αίγλη την έχει ακόμη). Ειδικά,
αν ακούσουν τον Πιερς Μπρόσναν, που προμοτάρει διακαώς τον Κουέντιν Ταραντίνο
ως σκηνοθέτη για τις ταινίες του 007, πώς θα την κάνουν κορίτσι του Μποντ; Μες
στα κακόγουστα κουρέλια;