Xαράτσι 6 δισ. ευρώ με τις φορο-ρυθμίσεις

Θύματα των ελλειμμάτων της τελευταίας 15ετίας είναι οι μικρομεσαίοι, καθώς
προκειμένου να κλείσουν τα βιβλία τους έχουν καταβάλει φορο-καπέλο άνω των έξι
δισεκατομμυρίων ευρώ. Και έπεται συνέχεια, καθώς και η νέα κυβέρνηση
ετοιμάζεται να θεσπίσει ρύθμιση για το κλείσιμο των φορολογικών υποθέσεων της
τριετίας 1999-2001.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το υπουργείο Οικονομικών, τόσο η διόγκωση του
ελλείμματος λόγω της περιβόητης δημοσιονομικής απογραφής όσο και η κάμψη των
φορολογικών εσόδων θα αντιμετωπιστούν με τη γνωστή και δοκιμασμένη λύση της
περαίωσης φορολογικών υποθέσεων παρελθόντων ετών.

Αυτή τη φορά ο έφορος αναμένεται να καλέσει περίπου 250.000 επιχειρήσεις που
πραγματοποίησαν την τριετία 1999-2001 ετήσιο τζίρο έως ένα εκατομμύριο ευρώ.
Προκειμένου να κλείσουν τα βιβλία τους για την τριετία, θα κληθούν να
καταβάλουν ένα κατ’ αποκοπήν ποσό, το ύψος του οποίου θα εξαρτάται από το ύψος
του τζίρου τους. Οι αρχικές εκτιμήσεις μιλούν για ελάχιστο ποσό 300 ευρώ ανά
χρήση, ενώ θα εξαιρεθούν αυτοί που έχουν υπαχθεί στο παρελθόν στις ρυθμίσεις
συνάφειας για την τριετία 1999-2001 και 2000-2002. Συγκεκριμένα, αν με τη
ρύθμιση της συνάφειας έχουν καταβάλει έως και 1.000 ευρώ λιγότερα από αυτά που
θα προκύψουν από τη νέα ρύθμιση για την περαίωση, θα θεωρείται ότι έχουν
κλείσει τα βιβλία τους και θα αποφεύγουν τον φορολογικό έλεγχο.

Βιομηχανία εσόδων

Το υπουργείο Οικονομικών καταφεύγει πολύ συχνά στην άδικη για τους ειλικρινείς
φορολογούμενους λύση της περαίωσης των εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων με
συνοπτικές και φορομπηχτικές διαδικασίες, προκειμένου να κλείνει τρύπες του
προϋπολογισμού. Τη «νύφη» πληρώνουν κάθε τόσο οι μικρομεσαίοι, οι οποίοι
βρίσκονται αντιμέτωποι με το εκβιαστικό δίλημμα της Εφορίας «επιπλέον φόρος ή
έλεγχος».

Από το 1991 έχουν πραγματοποιηθεί δέκα φορολογικές επιδρομές στους
μικρομεσαίους, καθώς το υπουργείο Οικονομικών, με πρόσχημα την αδυναμία των
ελεγκτικών μηχανισμών να ελέγξουν φορολογικά όλες τις επιχειρήσεις και τους
ελεύθερους επαγγελματίες, καταφεύγει στη λύση της περαίωσης παλαιότερων
φορολογικών χρήσεων έναντι κατ’ αποκοπήν φόρου για κάθε χρήση. Με τις
περαιώσεις μπαίνει ζεστό χρήμα στο δημόσιο ταμείο, ενώ παράλληλα χιλιάδες
μικρομεσαίοι οδηγούνται σε οικονομικό αδιέξοδο, αφού καλούνται να καταβάλουν
σημαντικά ποσά για να γλιτώσουν από την «τσιμπίδα» του εφόρου.

Την τριετία 1991-1993 θεσπίστηκαν τρεις ρυθμίσεις, για το κλείσιμο των χρήσεων
πριν από το 1992, που αφορούσαν εμπορικές και μεταποιητικές επιχειρήσεις καθώς
και ελεύθερους επαγγελματίες. Το κλείσιμο των βιβλίων γινόταν με την
πραγματοποίηση ενός υποτυπώδους ελέγχου στα βιβλία των επιχειρήσεων και τη
βεβαίωση ενός ποσού φόρου, το ύψος του οποίου διαμορφωνόταν ανάλογα με τον
τζίρο τους και τις φορολογικές παραβάσεις στις οποίες είχαν υποπέσει. Στις
ρυθμίσεις ανταποκρίθηκαν περισσότερες από 400.000 επιχειρήσεις και ελεύθεροι
επαγγελματίες συνεισφέροντας, σύμφωνα με εκτιμήσεις αρμοδίων παραγόντων του
υπουργείου Οικονομικών, πάνω από 500 δισ. δραχμές.

Ακολούθησε το 1994 η θέσπιση της ρύθμισης-σκούπας για παρελθούσες χρήσεις, από
την οποία εισέρευσαν στο δημόσιο ταμείο άλλα 1,5 δισ. ευρώ.

Το 1998 ακολούθησε νέα ρύθμιση για τις παλαιότερες του 1998 χρήσεις, που
προέβλεπε συνοπτικό έλεγχο και βεβαίωση ποσών για το κλείσιμο των φορολογικών
υποθέσεων της προηγούμενης πενταετίας. H ρύθμιση απέφερε στον δημόσιο κορβανά
περίπου 1,2 δισ. ευρώ.

Το 2002 θεσπίστηκε νέα ρύθμιση για την περαίωση των εκκρεμών φορολογικών
υποθέσεων της εξαετίας 1993-1998 για όσες επιχειρήσεις πραγματοποίησαν ετήσιο
τζίρο έως 220.000 ευρώ, καθώς και για τους ελεύθερους επαγγελματίες με ετήσιο
τζίρο έως 75.000 ευρώ. H ίδια ρύθμιση επεκτάθηκε το 2003 και στις επιχειρήσεις
που πραγματοποίησαν τζίρο έως 750.000 ευρώ. Από αυτές τις ρυθμίσεις οι
επιχειρήσεις και οι ελεύθεροι επαγγελματίες κατέβαλαν περίπου 1,5 δισ. ευρώ.