ANAΛΩΣIMA Aπλή επίπληξη

Όλες οι θεωρίες και οι μεγάλες ιδέες στο τέλος κρίνονται στα σώματα επάνω.
Εκεί όπου ακουμπούν και προσβάλλουν τον άνθρωπο, το φθαρτό κι ευάλωτο σώμα
του. Ο ανθρώπινος πόνος είναι το όριο των ιδεολογιών. Όλες οι θεωρίες για
ειρήνη και παρέμβαση και μπολιάσματα δημοκρατίας στην περιοχή, για τη σωτηρία
του κόσμου από τα όπλα μαζικής κατα-στροφής, ή μήπως ήταν ο Γκογκ και ο
Μαγκόγκ, οι αρχαίοι δαίμονες της Βαβυλώνας, που πήγε να βρει ο Μπους με τον
θρησκευτικό ζήλο του νεοφώτιστου, να τιμωρήσει εκ μέρους των δυνάμεων του
καλού; Κάτι τέτοια έλεγε στον Σιράκ κάποτε. Και όλα αυτά τα σπουδαία και
μεγαλόστομα, θρησκευτικά και πολιτικά, αποκρυσταλλώνονται στις φωτογραφίες από
τις φυλακές Αμπού Γκρεμπ. Στη σχέση εξουσίας ενός σώματος ανθρώπινου πάνω σε
ένα άλλο. Και τόσο το χειρότερο για το είδος μας, που μοιάζουν πρωτότυπες
αυτές οι εικόνες. Ώστε είναι δύσκολο να μην πιστέψεις ότι είναι αληθινές.
Δημιουργικότητα του σαδισμού. Σαν ένα διεστραμμένης φαντασίας και ακρότητας
έργο γλυπτικής, που θέλει να αποδώσει τη φρίκη των επινοήσεων βασανιστηρίων.
Κι εκείνο το ανέμελο χαμόγελο του αγοριού και του κοριτσιού βασανιστών, ή
μάλλον κυριάρχων του σωρού γυμνών σωμάτων, είναι το πιο αναπάντεχο στοιχείο.
Οι άνθρωποι καμαρώνουν για το έργο τους. Δεν κρύφτηκαν, δεν κουκούλωσαν τα
δικά τους μούτρα. Νέοι και πρόσχαροι, η κοπέλα μικρόσωμη και ακόμα πιο
περήφανη για το μεγαλείο της. Τόσο αθώο, τόσο αμερικανικό το χαμόγελό τους,
σπιλώνει κάθε χαμόγελο των πολιτών της χώρας αυτής από καταβολής κάμερας και
άσπρων δοντιών. Είναι για να βγουν να ζητάνε συγγνώμη οι διαφημιστές
οδοντόκρεμας. Με απλή επίπληξη τους τιμώρησαν. Φέρνει αυτό καθόλου τερηδόνα;