Tο ούζο… μεθάει ξένες πολυεθνικές

Στην ελληνική αγορά, η στροφή των καταναλωτών – και ιδιαίτερα της νέας γενιάς
– προς το ούζο άρχισε να εκδηλώνεται στα τέλη της δεκαετίας του ’90 και σήμερα
η κατανάλωσή του αυξάνεται με ετήσιους ρυθμούς 3%. Αντίθετα, το ουίσκι χάνει
αντίστοιχα μερίδια.

H ισχυροποίηση του ούζου στην αγορά των λεγόμενων «σκληρών» ποτών είναι ο
λόγος για τον οποίο ήδη δύο από τα πλέον «επώνυμα» ούζα, το «12» της
οικογένειας Καλογιάννη και το «Μίνι» της ΕΠΟΜ, βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο
της Campari International (από κοινού με την ελληνική εταιρεία Άμβυξ) και του
γαλλικού πολυεθνικού ομίλου Pernod Ricard, αντίστοιχα.

Στελέχη της αγοράς οινοπνευματωδών ποτών εκτιμούν ότι οι βλέψεις πολυεθνικών
ομίλων να θέσουν υπό τον έλεγχό τους επιτυχημένες ελληνικές εταιρείες
παραγωγής ούζου δεν έχουν εκλείψει και κατά καιρούς γίνονται οι σχετικές
κρούσεις.

Πόσο θα αντιστέκονται;

Μέχρι στιγμής, πάντως, οι πιο γνωστές οικογενειακές εταιρείες του κλάδου, οι
οποίες «μετρούν» πάνω από 150 χρόνια ζωής, αντιστέκονται στις δελεαστικές
προτάσεις των πολυεθνικών. H συνέχεια, όμως, είναι άγνωστη. Διότι το ερώτημα
που τίθεται είναι πόσο καιρό θα μπορούν ακόμη να αντιστέκονται στον
ανταγωνισμό των πολυεθνικών, οι οποίες διαθέτουν πανίσχυρα δίκτυα διανομής,
εμπορική τεχνογνωσία και τεράστιες διαφημιστικές δυνατότητες και μπορούν να
επιβάλλουν στους καταναλωτές τα ποτά που επιθυμούν.

Το ξένο ενδιαφέρον για την παραγωγή και διανομή του ελληνικού ούζου εκδηλώθηκε
έντονο μετά τη διείσδυση του μοναδικού αυτού ελληνικού ποτού στις αγορές της
Ευρώπης και των ΗΠΑ, αλλά και όπου αλλού υπάρχει ισχυρή παρουσία της
ομογένειας. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, ο όγκος των πωλήσεων του ούζου
Πλωμαρίου βρίσκεται στα ίδια επίπεδα με τον τζίρο της εταιρείας στην ελληνική
αγορά. Πρεσβευτές του ούζου στη μεγάλη αυτή αγορά δεν είναι μόνο τα 10.000
ελληνικά εστιατόρια, αλλά και οι Γερμανοί τουρίστες που επισκέπτονται την
Ελλάδα.

«Παραδόθηκαν»

Οι συνεταιρισμένοι παραγωγοί ούζου της Μυτιλήνης «παραδόθηκαν», πριν από
περίπου τέσσερα χρόνια, στις δελεαστικές προτάσεις της Pernod Ricard Hellas
και πούλησαν, με εξαίρεση δυο – τρεις οικογένειες, τις μετοχές που κατείχαν
στην εταιρεία ΕΠΟΜ.

H ΕΠΟΜ, διατηρώντας την ελληνική συνταγή και τεχνογνωσία, κατάφερε να
αναδειχθεί σε έναν από τους τέσσερις ισχυρότερους παίκτες της ελληνικής αλλά
και της διεθνούς αγοράς ούζου. Με μία σύγχρονη παραγωγική μονάδα στη Μυτιλήνη
και με ισχυρό εμπορικό δίκτυο, έχει μπει στα ράφια των ελληνικών σούπερ
μάρκετ, σε εκτός Ελλάδος αγορές, στις οποίες υπάρχει ελληνικό στοιχείο και όχι
μόνο. Οι ετήσιες πωλήσεις του συγκεκριμένου ούζου ανέρχονται στα δύο
εκατομμύρια λίτρα και αντιπροσωπεύουν το 20% των συνολικών πωλήσεων της ΕΠΟΜ.

Σε 35 χώρες

Από τις αρχαιότερες ελληνικές εταιρείες, η Αφοι Καλογιάννη δημιούργησε το ούζο
«12», το οποίο βρίσκεται σήμερα υπό τον έλεγχο της Campari International, που
το διακινεί σε 35 χώρες, ενώ η Άμβυξ A.E. το διανέμει στην ελληνική αγορά.
Όπως υποστηρίζει εκπρόσωπος της εταιρείας, «το ούζο “12” κατέχει κυρίαρχη θέση
στην αγορά των σούπερ μάρκετ». Με πωλήσεις πάνω από 10 εκατ. ευρώ ετησίως,
παράγεται και εμφιαλώνεται στις εγκαταστάσεις Μεταξά που διαθέτουν ένα από τα
πλέον σύγχρονα εργοστάσια ποτών στην ευρύτερη περιοχή.

Κατευθείαν στο εξωτερικό

H οικογένεια Καλογιάννη έχασε τον έλεγχο του ούζου «12», αλλά δεν
απομακρύνθηκε από την οικογενειακή παράδοση και συνεταιρίστηκε με την
οικογένεια Ισίδωρου Αρβανίτη που παράγει το ούζο Πλωμαρίου. Το συγκεκριμένο
ούζο, που έχει ισχυρή παρουσία στον τομέα του χονδρεμπορίου, εξάγεται από το
εργοστάσιο της Μυτιλήνης κατευθείαν στις ξένες αγορές, ενώ τη διακίνησή του
στην ελληνική αγορά έχει αναλάβει η Καρούλιας A.E., μία από τις μεγαλύτερες
εταιρείες εμπορίας ποτών.

H πέμπτη γενιά

H πέμπτη γενιά της οικογένειας Βαρβαγιάννη, η οποία ελέγχει σήμερα την
εταιρεία που παράγει το ομώνυμο ούζο, έχει δεχθεί κατά καιρούς δελεαστικές
προτάσεις για την πώληση της επιχείρησης αλλά η αντίδρασή της ήταν αρνητική.
Με ετήσιο τζίρο ενός εκατ. ευρώ, πωλεί τα προϊόντα που παράγει στο σύγχρονο
εργοστάσιο που διαθέτει στη Μυτιλήνη, όχι μόνο στην εγχώρια αγορά αλλά και
στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία και σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.