ΓNΩMH Aρρωστημένες καταστάσεις

Είμαστε χώρα της υπερβολής και της εύκολης κριτικής. Ό,τι δεν συμφωνεί με τις
απόψεις μας και δεν μας βολεύει το αντιστρέφουμε προκειμένου να ικανοποιήσουμε
τις παράλογες και αρρωστημένες επιθυμίες μας. Γινόμαστε τιμητές μιας λογικής
που δεν τιμάει τον πολιτισμό μας. H ευθύνη βαρύνει όλους, καθώς η καχυποψία
έχει μπει βαθιά στο πετσί μας.

Το προχθεσινό παιχνίδι ΠΑΟΚ – ΠΑΟ (1 – 2) έδωσε και πάλι λαβή στους
καλοθελητές να χτυπήσουν για ακόμα μία φορά στην καρδιά το – έτσι κι αλλιώς –
υποβαθμισμένο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Όσο το προχθεσινό ντέρμπι ήταν στο 1 – 1, η τιμιότητα και η καθαρότητα των
αγωνιζόμενων παικτών ήταν υπεράνω πάσης υποψίας. Μόλις έγινε το 1 – 2, οι
ψίθυροι και τα υπονοούμενα της περασμένης εβδομάδας μετατράπηκαν σε κραυγές.
‘Αραγε υπάρχει τέλος στον πάτο του βαρελιού;

Μέχρι πότε θα βιώνουμε τέτοιες καταστάσεις και θα δηλητηριάζουμε τα νέα
παιδιά, απαξιώνοντας το λαοφιλέστερο άθλημα; Πότε, επιτέλους, θα πάψει η
αλητεία της θεωρίας περί «στημένων» αγώνων να γίνεται σημαία στα χείλη
κάποιων;

Δυστυχώς, οι δεδομένες αδυναμίες όλου του συστήματος που κινείται και τρέφεται
από το ποδόσφαιρο, καθώς και η απουσία αθλητικής παιδείας, έχουν οδηγήσει το
άθλημα σε πλήρη απαξία. Μπορεί σε εθνικό επίπεδο να υπάρχουν κάποιες
σποραδικές επιτυχίες, δεν είναι όμως ικανές να ωραιοποιήσουν το τοπίο που
«μπάζει» από παντού. Ούτε κανόνες ούτε ήθος ούτε υγιής ανταγωνισμός υπάρχουν.
Τα πάντα στον βωμό του ατομικού συμφέροντος και των εντυπώσεων. Τι κι αν η
Ελλάδα διοργανώνει τους Ολυμπιακούς Αγώνες; Όλοι βλέπουν το δένδρο και χάνουν
το δάσος. Γιατί εάν έβλεπαν το δάσος θα έπρεπε να ζητήσουν ευθύνες από εκεί
που πρέπει. Αλλά αυτό δεν φαίνεται να συμφέρει κανέναν…