ANAΛΩΣIMA Ποιήματα και τραγούδια

Πώς το λέει ο Τζον Λένον στο «Imagine»; Μπορείς να με πεις ονειροπόλο, αλλά
δεν είμαι ο μόνος. Στην Κύπρο οι ονειροπόλοι θα πρέπει να αισθάνονται αρκετά
μόνοι. Είναι βέβαια το 25% των ψηφοφόρων, αλλά τι είναι 25% σε τόσο λίγο
πληθυσμό; Ο πλησιέστερος ομοϊδεάτης τους θα πρέπει να μένει αρκετά μακριά.
Μιλώ για τους ονειροπόλους τού «ναι», που όπως οι αεροβάτες του Ελύτη,
χρειάστηκε να καταλάβουν ότι ήταν φτιαγμένοι από πέτρες και αίμα και σίδερο
και φωτιά για να αντέξουν τις λοιδορίες. Ονειρεύτηκαν διάφορα ανοίγματα και
επιστροφές, γνωριμίες, αλλαγές.

Τώρα όμως που ακούστηκε συντριπτικό το «όχι», καλούνται να ξαναρχίσουν από την
αρχή. Να ξεχάσουν τα πάντα, να ξεπεράσουν την πικρή γεύση. Να ενισχύσουν την
προσπάθεια για ένα νέο σχέδιο, που θα τους δίνει καλύτερα και περισσότερα και
θα το εγγυώνται όλοι αυτοί του διεθνούς παράγοντα που δεν εγγυήθηκαν το
προηγούμενο. Τι υπομονή να έχουν αυτοί οι άνθρωποι να στρατευτούν ξανά σε
σχέδια και προσπάθειες που όλος ο κόσμος θα νομίζει ότι είναι κάτι άλλο πλέον
από αυτό που δηλώνουν; Χαρά στο κουράγιο τους. Ευτυχώς που δεν είμαστε εκεί,
οι λίγοι εδώ πάνω που εκτεθήκαμε τέλος πάντων.

Μπορούμε να αλλάξουμε θέμα, να φορέσουμε το μπουφάν μας διότι έπιασε και κρύο
και να βγούμε βόλτα στη μουντή πόλη. Υπάρχουν ακόμα οι Ολυμπιακοί να γίνουν
εδώ και να ετοιμαστούμε για τον διεθνή παράγοντα, αυτόν τον στριμμένο
παράγοντα που δεν μας λατρεύει όσο πρέπει. Να εντρυφήσουμε στη σχέση αγάπης –
μίσους, στην επιθυμία για αναγνώριση και στον πειρασμό για περιφρόνηση του
κόσμου όλου, πλην ημών των αναδέλφων.