Kάτι ξέρουν οι νεοσύλλεκτοι

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον τελευταίο καιρό είναι πολύ της μόδας η Ιρλανδία. Σε
αντίθεση με μας που – άγνωστο για ποιον λόγο – σνομπάραμε τις επιδόσεις της,
λέγοντας ότι «δεν θα γίνουμε δα και Ιρλανδία», οι άλλοι εταίροι μας και κυρίως
οι δέκα νέοι του «κλαμπ» έχουν κυριολεκτικά γοητευθεί από τα σύγχρονα
επιτεύγματα των Κελτών.

Ήταν πραγματικά θλιβερό να διαβάζει κανείς τον πηχυαίο τίτλο της βρετανικής
εφημερίδας «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», την περασμένη εβδομάδα, σύμφωνα με τον οποίο οι
νεοσύλλεκτοι της Ένωσης ελπίζουν να «βρυχηθούν σαν ιρλανδικές κελτικές
τίγρεις, παρά να πρωταγωνιστήσουν σε ελληνική τραγωδία». Από τη μία το
παράδειγμα προς μίμηση και από την άλλη το παράδειγμα προς αποφυγή…

Από την ίδια αφετηρία

Ακόμη πιο θλιβερή ήταν η υπόμνηση των οικονομικών στοιχείων: Ελλάδα και
Ιρλανδία ξεκίνησαν από την ίδια περίπου βάση (60% του μέσου κοινοτικού ΑΕΠ)
και επωφελήθηκαν σχεδόν εξίσου (τα κατά κεφαλήν τους έσοδα από την Ένωση ήταν
πάνω από 400 ευρώ το 2000), από μια εξαιρετικά γενναιόδωρη πολιτική κοινωνικής
συνοχής που ευδοκίμησε στην Ένωση την προηγούμενη 15ετία. Τα νέα μέλη δεν θα
είναι εξίσου τυχερά, αφού τα έσοδα στα οποία προσβλέπουν είναι, συγκριτικά,
ελάχιστα. Θέλουν, όμως, τουλάχιστον να επωφεληθούν όσο γίνεται περισσότερο από
αυτά. Είναι, μήπως, να απορεί κανείς που για να το πετύχουν, κοιτάζουν προς
την Ιρλανδία, της οποίας το κατά κεφαλήν ΑΕΠ έχει πλέον ξεπεράσει το μέσο
κοινοτικό, αντί της Ελλάδας που πασχίζει να φτάσει φέτος στο 75%;

Οι διαφορές

Για να είμαστε, βεβαίως, δίκαιοι, Ελλάδα και Ιρλανδία δεν είναι απολύτως
συγκρίσιμες. H τελευταία είναι μια χώρα αγγλόφωνη, δίπλα στη μεγάλη βρετανική
αγορά, με πολύ δραστήριο και νεανικό εργατικό δυναμικό, που ενισχύθηκε μάλιστα
από μεγάλο αριθμό επαναπατρισθέντων και καλά εκπαιδευμένων μεταναστών. H
Ελλάδα είναι μια χώρα χωρίς σύνορα με την Ένωση, με έντονα φαινόμενα
δημογραφικής γήρανσης και γλώσσα που δεν βοηθά στην εμπορική επικοινωνία.

Αυτοί, όμως, είναι μερικοί λόγοι παραπάνω για να προσπαθήσει κανείς
περισσότερο και να μιμηθεί – γιατί όχι; – τα παραδείγματα επιτυχίας, όπως το
ιρλανδικό. Άλλωστε, συγκριτικά με τα νέα μέλη, η Ελλάδα παραμένει πιο τυχερή,
αφού έχει να προσβλέπει σε εισπράξεις πολλών δισ. ευρώ από το Γ’ ΚΠΣ – και με
μια καλή διαπραγμάτευση – και από το Δ’ ΚΠΣ.

H ευκαιρία

Το ερώτημα είναι, αν αυτή την εύνοια που της έχει εξασφαλίσει η έγκαιρη ένταξή
της στην ομάδα της Ένωσης – και η αποτελεσματική διαπραγμάτευση της
προηγούμενης κυβέρνησης – θα μπορέσει να την αξιοποιήσει στο μέλλον καλύτερα
απ’ ό,τι έκανε στο παρελθόν. Κι αυτό δεν σημαίνει μόνο απορρόφηση των
κοινοτικών κονδυλίων – κάτι που γίνεται όλο και περισσότερο επισφαλές – αλλά
και παράλληλες πολιτικές τόνωσης της επιχειρηματικότητας.