Φουρτούνες για τα ναυπηγεία

To 1990 η ελληνική ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία απασχολούσε 8.000
εργαζόμενους σε μόνιμη βάση, ενώ στα ίδια περίπου επίπεδα ήταν και ο αριθμός
όσων εργάζονταν σε συμπληρωματικές με τον συγκεκριμένο κλάδο δραστηριότητες.
Σήμερα, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Οι εργαζόμενοι στα ναυπηγεία
έχουν περιοριστεί στους 3.100, ενώ πρόσφατα τα Ναυπηγεία ΝΑΥΣΙ, στο Πέραμα,
έβαλαν λουκέτο, ύστερα από επίσχεση εργασίας που κήρυξαν οι εργαζόμενοι σε
αυτά λόγω της μη καταβολής δεδουλευμένων πολλών μηνών.

H κακοδαιμονία της ελληνικής ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας δεν είναι,
βέβαια, σημερινό φαινόμενο. H φθίνουσα πορεία της ξεκίνησε από τις αρχές της
δεκαετίας του 1980 και επιταχύνθηκε στις ημέρες μας λόγω του σκληρού ευρώ,
αφού οι πλοιοκτήτες που επισκευάζουν τα πλοία τους προτιμούν τα κατά περίπου
40% φθηνότερα ναυπηγεία της Άπω Ανατολής, αλλά και της γειτονικής μας
Τουρκίας.

Το γεγονός ότι ο ελληνικός εφοπλισμός κατασκευάζει την περίοδο αυτή νέα σκάφη
συνολικής αξίας 7 δισ. δολαρίων δεν σημαίνει τίποτε για τα ελληνικά ναυπηγεία,
τα οποία έχουν χάσει εδώ και πολλά χρόνια το τρένο των νέων κατασκευών. H
τελευταία απόπειρα, πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, να κατασκευαστούν στην
Ελλάδα πλοία της ακτοπλοΐας, ναυάγησε μετά την εκδήλωση της αδυναμίας των
Ναυπηγείων Σκαραμαγκά να υλοποιήσουν τη σύμβαση που είχαν υπογράψει με την
εταιρεία Γραμμές Στρίντζη.

«Είναι αναστρέψιμη»

Πάντως, η φθίνουσα πορεία των ελληνικών ναυπηγείων «είναι αναστρέψιμη»,
σύμφωνα με τον επικεφαλής του ομίλου των Ναυπηγείων Ελευσίνας κ. Νικ.
Ταβουλάρη. Προϋπόθεση, όμως, για την αναστροφή είναι «κράτος και τράπεζες να
σταθούν δίπλα στη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία της χώρας και να μην την
θεωρούν χαμένη υπόθεση».

Οι συνταγές βιωσιμότητας, υποστηρίζουν στελέχη του κλάδου, είναι γνωστές και
έχουν εφαρμοστεί ήδη στα ναυπηγεία της Ιταλίας, της Γερμανίας και της
Ολλανδίας.

Μία από αυτές τις συνταγές είναι η δημιουργία μεγάλων μονάδων μέσω
συγχωνεύσεων, κάτι που θα μπορούσε να είχε γίνει και στην Ελλάδα ανάμεσα στην
Ελευσίνα και τον Σκαραμαγκά.

Σωσίβιο το Π.N.

Για τα δύο μεγαλύτερα ναυπηγεία της χώρας, του Σκαραμαγκά και της Ελευσίνας,
ευτυχώς που υπάρχει το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του Πολεμικού Ναυτικού, αλλά –
ως ένα βαθμό – και τα βαγόνια του ΟΣΕ.

Χωρίς τις αναθέσεις του Δημοσίου τα δύο αυτά ναυπηγεία είναι σίγουρο ότι δεν
θα μπορούσαν να απασχολούν τους περίπου 2.500 εργαζόμενους που απασχολούν
σήμερα. Τα νούμερα είναι ενδεικτικά: το 85% των δραστηριοτήτων των Ναυπηγείων
Σκαραμαγκά αφορούν κατασκευές και επισκευές πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού και
μόνο το 15% συντηρήσεις και επισκευές εμπορικών πλοίων, ενώ η αντίστοιχη
αναλογία ήταν, πριν από 5 χρόνια, 50% προς 50%.

Το ποσοστό εμπορικών πλοίων που επισκευάζονται στα Ναυπηγεία Ελευσίνας
ανέρχεται στο 30%.

Λιγοστεύουν οι παραγγελίες

Για το Νεώριο Σύρου, τα Ναυπηγεία Χαλκίδας και τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη
Περάματος τα πράγματα είναι ακόμη δυσκολότερα, λόγω της έλλειψης κρατικών
αναθέσεων.

Το ευτύχημα για το Νεώριον – το οποίο απασχολεί περίπου 600 άτομα και αποτελεί
σημαντική πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους της Σύρου – είναι οι δυνατότητες
που έχει όχι μόνο να επισκευάζει αλλά και να κατασκευάζει πλοία. Τελευταίο
επίτευγμα του Ναυπηγείου είναι τα δυο μικρά κρουαζιερόπλοια που κατασκεύασε
για λογαριασμό εταιρείας κυπριακών συμφερόντων.

Όπως επισημαίνουν με πικρία στελέχη του συνδικάτου των εργαζομένων στο
Ναυπηγείο, το Νεώριο πληροί όλες τις προϋποθέσεις να κατασκευάζει πλοία, όπως
αυτά – δύο σκάφη ανοικτής θαλάσσης του Λιμενικού Σώματος – που πήγαν μέσω
Σκαραμαγκά και κατασκευάστηκαν στο Ισραήλ.

«Παράπονα» προς την πλευρά του ελληνικού Δημοσίου δεν λείπουν και από τα
Ναυπηγεία Ελευσίνας. Τα ναυπηγεία ακόμη περιμένουν εγκεκριμένες επιδοτήσεις
που δικαιούνται για τις επενδύσεις, ύψους 30 εκατ. ευρώ, τις οποίες έχουν
πραγματοποιήσει σε νέα τεχνολογία, αλλά και για τα δύο κρουαζιερόπλοια που
κατασκευάστηκαν στο Νεώριο.

Θολό φαίνεται ότι παραμένει το τοπίο στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τα οποία
παίρνουν τη μερίδα του λέοντος από τις κρατικές παραγγελίες. Με τη γερμανική
διοίκηση της εταιρείας να βρίσκεται σε τριβές με το ελληνικό Δημόσιο και τον
μητρικό όμιλο της HDW να μην έχει σταθεροποιήσει το ιδιοκτησιακό του καθεστώς,
οι εργαζόμενοι της εταιρείας δεν κρύβουν τις ανησυχίες τους για τις θέσεις εργασίας.