Tηλε-γαστριμαργία της αγριότητας

Μια πολύ σκοτεινή υπόθεση που ανήκει στην δικαιοδοσία της επιστήμης και της δικαιοσύνης έγινε σίριαλ στα δελτία ειδήσεων

Μυρίστηκαν «αίμα» οι κάμερες της σκανδαλιστικής ενημέρωσης, μυρίστηκαν ακραία
ανθρώπινα πάθη και σκοτεινά ένστικτα και όρμησαν με τον άγριο κυνισμό τους στο
Ζευγολατιό Κορινθίας, να παρουσιάσουν το τραγικό υπερθέαμα μιας οικογένειας σε
εξαθλίωση.

H υπόθεση, απ’ αυτές που προκαλούν τις ανθρώπινες ψυχές αλλά μαζί εξάπτουν τη
φαντασία, τα αρρωστημένα ένστικτα, ερεθίζουν το φιλοθεάμον κοινό με σεξ, βία
και παράβαση των συστατικών κανόνων της πολιτισμένης κοινωνίας. Μια ιδανική
υπόθεση για εκμετάλλευση από την ειδησεογραφία που εμπορεύεται τα σκοτεινά
πάθη. Ένας πατέρας βίαζε και χτυπούσε τις κόρες και τη σύζυγο.

Μια μικρή κλειστοφοβική κοινωνία, απ’ αυτές που ανακαλύπτει με
υποκριτική έκπληξη η ειδησεογραφία των κουτσομπολιών. Μια οικογένεια με
προβλήματα απ’ αυτά που χρειάζονται ειδικούς, φροντίδα επιστημόνων, κοινωνική
και κρατική μέριμνα. Σπάνια αυτά για τις μικρές ελληνικές κοινωνίες της
περιφέρειας. Εκεί όπου κανόνας είναι η απόκρυψη σαν καταφύγιο της ασφάλειας
και της ακινησίας. Φαινόμενο όλων των κλειστοφοβικών κοινωνιών σε ολόκληρο τον
κόσμο. Άνομα πάθη δεν βρίσκουν διέξοδο παρά μόνο εντός των οικογενειακών
τειχών, άγρια ξεσπάσματα αρρωστημένων ψυχών που κρατούνται μυστικά από έναν
συνδυασμό ντροπής και φόβου ότι η αποκάλυψη θα φέρει ανατροπές για όλους.

Και αίφνης, η ρωγμή που προκαλείται από τα ίδια τα όρια της ανθρώπινης
ψυχής μετατρέπεται σε ένα είδος βαλβίδας ορμητικής αποσυμπίεσης. Μοιάζει με
ένα είδος «πολέμου» η μιντιακή εισβολή στο πρώην κλειστό σύστημα, ένα «σοκ και
δέος» που προσφέρει πλείστα στοιχεία για υψηλή τηλεθέαση.

Ήταν επόμενο να ορμήσουν στο Ζευγολατιό τα κανάλια που ανταγωνίζονται στην
εκμετάλλευση τέτοιου είδους χρυσοφόρων θεμάτων. Πάνω από ένα ημίωρο αφιέρωσε
το Alter με απ’ ευθείας συνδέσεις και την ίδια περίπου ώρα πρόβαλε το θέμα και
το Star.

Με τις ίδιες ακριβώς συνδέσεις και τα δύο, με την ίδια σκηνοθεσία, με
την ίδια βουλιμική όρεξη για ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που έσπευδαν να
εκμαιεύσουν ο Νίκος Ευαγγελάτος από τη μια και ο Γιώργος Λιάγκας από την άλλη.
H μάνα της οικογένειας διηγιόταν τα ανεκδιήγητα, δίπλα της η εξαδέλφη-σωτήρας
στην οποία κατέφυγαν τα βασανισμένα κορίτσια και η οποία αποκάλυψε στον
εισαγγελέα την υπόθεση. Απέναντι από τις δυο τους ο ρεπόρτερ του Alter και με
την ίδια διάταξη προσώπων την ίδια ώρα στο Star βλέπαμε να αλλάζει μόνο το
πρόσωπο του ρεπόρτερ. Σε απ’ ευθείας σύνδεση πρώτα με το ένα κανάλι και αμέσως
μετά με το άλλο και ο μαιευτήρας της περιοχής, ο οποίος καταγγέλλεται από την
εξαδέλφη ότι γνώριζε, γιατί είχε κάνει τις αμβλώσεις στα κορίτσια που είχε
καταστήσει εγκύους ο πατέρας. Ένα από τα δύο κανάλια είχε μαγνητοσκοπήσει τη
«συνέντευξη». Αλλά αυτό έχει σημασία μόνο ως απόδειξη του ανταγωνισμού των δύο
καναλιών στην αγριότητα.

Όλο το σκηνικό απίστευτο. Αλλά ακόμη χειρότερη ήταν αυτή η εξαντλητική
αφήγηση μιας μάνας με εμφανή σύγχυση και ψυχοδιανοητικά προβλήματα. Μια
αφήγηση που θα έπρεπε να αφορά αποκλειστικώς γιατρούς και όχι το τηλεοπτικό
κοινό, του οποίου μόνον την αρρωστημένη περιέργεια είχε στόχο να εξάψει.

Σε τέτοιες περιπτώσεις οι κάμερες δεν κάνουν άλλο από το να παρατείνουν την
τραγωδία, να προσθέτουν τον δικό τους κυνισμό στην αγριότητα, να συντηρούν την
προκατάληψη και να επιδεινώνουν τα κλειστοφοβικά φαινόμενα.

Φτάνει η εκμετάλλευση

Πριν από μερικά χρόνια ήταν η υπόθεση Δουρή που είχε προκαλέσει τη βουλιμία
της τηλεοπτικής κάμερας. Το φαινόμενο είχε πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την
υπόθεση του Ζευγολατιού και κυρίως συνέβαινε σε μια επίσης μικρή κοινωνία και
σε μια οικογένεια όπου κυριαρχούσαν ο φόβος, η άγνοια και η χαμηλή
αυτεοκτίμηση των μελών της. Τότε είχε χρειαστεί η παρέμβαση της Πολιτείας,
έπειτα από συμβουλή γιατρών, για να σταματήσει η τηλεοπτική εκμετάλλευση της
υπόθεσης, που είχε προβληθεί μαζί με τα μέλη της οικογένειας από όλες τις
τηλεοπτικές αρένες. Το ξέρουμε πια πως η προβολή τέτοιων ακραίων φαινομένων
που χρήζουν ιατρικής μέριμνας και που προβάλλονται με τέτοιον τρόπο, όχι μόνο
στιγματίζουν μικρές κοινωνίες και τα μέλη αυτών των οικογενειών, αλλά
συντηρούν την προκατάληψη και την καχυποψία στην κοινωνία.