γιατί… λέμε «αυτή είναι ψηλομύτα»;

Σε κάθε εποχή οι άνθρωποι είχαν διαφορετική αντίληψη για τη γυναικεία ομορφιά.
Οι αρχαίοι Έλληνες ήθελαν τη γυναίκα ψηλή, εύρωστη και με μικρό στήθος.
Αντίθετα, οι Βυζαντινοί την προτιμούσαν αδύνατη, με μεγάλα μελαγχολικά μάτια
και λεπτά χείλη. Ωστόσο, όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν την Ελλάδα, επειδή έμειναν
πολλά χρόνια στον τόπο μας, αναγκάστηκαν να φέρουν τις γυναίκες τους εδώ,
γιατί οι πατρικίες δεν τους… συγκινούσαν με την εμφάνισή τους. Οι
Φράγκισσες, όπως και οι αρχαίες Ελληνίδες, ήταν ψηλές, ξανθές, εύρωστες και
μπορούσαν να σταθούν δίπλα στους εύσωμους άντρες τους με τις βαριές πολεμικές
πανοπλίες. Όπως ήταν επόμενο – σύμφωνα με όσα γράφει ο συγγραφέας και
δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης στο βιβλίο του «Λέξεις και Φράσεις Παροιμιώδεις»
(Εκδόσεις Σμυρνιωτάκης) – οι γυναίκες εκείνες έκαναν εντύπωση στις δικές μας
και με τον καιρό άρχισαν να τις μιμούνται. Φυσικά, σε όλα τα κατάφερναν εκτός
από το πρόσωπό τους, που ήταν στρογγυλό, ροδοκόκκινο και με τη μύτη ελαφρά
προς τα πάνω. Έτσι, όταν κάποια Ελληνίδα είχε τη μύτη προς τα πάνω – όπως
δηλαδή οι Φράγκισσες – οι φίλες της έλεγαν ότι «αυτή είναι ψηλομύτα».