Πρόσωπα Θάνατος στη Bαγδάτη

H οικογένεια Ουίτμερ είχε στείλει τρεις θυγατέρες στον πόλεμο της χώρας της
στο Ιράκ. H Μισέλ δεν πρόκειται να επιστρέψει.

Οικογένεια Ουίτμερ. Από αριστερά η Ρέητσελ, η Τσάριτυ, η μητέρα Λόρι και η Μισέλ

Ενώ ο πρόεδρος Μπους διακήρυσσε χθες την αποφασιστικότητά του να επικρατήσει
στο Ιράκ, ο Τζων Ουίτμερ ζητούσε από το Πεντάγωνο να φέρει πίσω τη Ρέητσελ και
την Τσάριτυ, τις δύο κόρες που του απέμειναν. «Δεν μπορώ να ζήσω έτσι άλλον
ένα χρόνο» λέει ο τραγικός πατέρας. Το δράμα του αντανακλά πλέον ολόκληρη την
Αμερική, καθώς οι εκατοντάδες νεκροί και οι χιλιάδες που γυρίζουν
ακρωτηριασμένοι φέρνουν πλέον τον πόλεμο στα σπίτια των Αμερικανών. Και οι
κοινωνικές ρωγμές που απειλούν να δημιουργηθούν ίσως καταδικάσουν σε αποτυχία
το σχέδιο του Μπους για το Ιράκ με τρόπο ασφαλέστερο από τις επιθέσεις των
ανταρτών.

H Μισέλ Ουίτμερ ήταν μια εικοσάχρονη στρατιωτίνα της Εθνοφρουράς του
Ουισκόνσιν και υπηρετούσε στον 32ο Λόχο της Στρατονομίας. Είχε φτάσει στο Ιράκ
τον Μάρτιο του 2003, λίγο πριν αρχίσει ο πόλεμος, μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή
της, τη Ρέιτσελ, που υπηρετούσε στον ίδιο λόχο. H Τσάριτυ, η δίδυμη αδελφή τής
Μισέλ, ήταν νοσηλεύτρια στον B’ Λόχο του 118ου Ιατρικού Τάγματος. Την ιστορία
τους παρακολούθησαν βήμα – βήμα φίλοι και περίεργοι μέσω του Ίντερνετ, στην
ιστοσελίδα που έστησαν οι γονείς τους, ο Τζων και η Λόρι, και στην οποία
δημοσίευαν τις επιστολές που τους έστελναν τα κορίτσια.

«Είμαι στη Βαγδάτη περίπου μία εβδομάδα» έγραφε η Μισέλ στις 4 Ιουλίου 2003.
«Δουλεύω σ’ ένα αστυνομικό τμήμα, μια δύσοσμη τρύπα στο χειρότερο κομμάτι της
πόλης. Μπορώ να το συγκρίνω μόνο με τα γκέτο της Νέας Υόρκης και του Σικάγου,
αλλά χωρίς το δικαστικό σύστημα». Στις 12 Αυγούστου, ένα αίτημα: «Αγαπημένοι
μου μαμά και μπαμπά, να μερικά πράγματα που ονειρεύομαι: μια μπίρα Crystal
light, DVD, οποιαδήποτε CD, οποιαδήποτε περιοδικά, People, Cosmopolitan, Marie
Claire, ένα ζευγάρι παντόφλες μέγεθος 7,5, μια καλή υδατική κρέμα προσώπου,
απορρυπαντικό για την μπουγάδα, φωτογραφίες όλων σας, σοκολάτα (ω ακόρεστη
επιθυμία) και κάτι επιπόλαιο, όπως μια μάσκα προσώπου ή ένα φόρεμα: μου αρέσει
μερικές φορές να αισθάνομαι κορίτσι». Στις 16 του περασμένου Φεβρουαρίου, η
Ρέητσελ έστειλε το μήνυμα που η οικογένεια περίμενε μήνες: «Μας έδωσαν εντολή
να σας πούμε να μη στέλνετε πια δέματα. EINAI ΚΑΛΟ ΣΗΜΑΔΙ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΛΟ!!
Τίποτε δεν είναι βέβαιο, αλλά μάλλον ετοιμαζόμαστε να επιστρέψουμε. Επιτέλους,
ένα φως στο βάθος του τούνελ!».

Ελπίδες μάταιες, που κατέρρευσαν τη Μεγάλη Παρασκευή, όταν μια βόμβα εξερράγη
κάτω από το όχημα της Μισέλ. Ανήμερα το Πάσχα, στην ιστοσελίδα της οικογένειας
Ουίτμερ εμφανίστηκε η εξής ανακοίνωση: «Συντετριμμένοι σας πληροφορούμε πως η
Μισέλ έπεσε μαχόμενη στις 9 Απριλίου. Προσευχηθείτε γι’ αυτήν».