Δρόμοι

Οι Αμερικανοί…

… μοιάζει να έχουν υποκαταστήσει τους Ισραηλινούς στα πρωτοσέλιδα των
εφημερίδων. Την παρατήρηση κάνει ο Ισραηλινός αρθρογράφος Γεδεών Σαμέτ στην
εφημερίδα «Χααρέτζ». Σαν να έχει επικρατήσει ξαφνικά μια σύγχυση ιστορικών
εικόνων, το ιρακινό τέλμα μοιάζει να μετατρέπεται σε λιβανέζικη κινούμενη
άμμο, μαζί με κάτι από βιετναμέζικη ζούγκλα.

50 χρόνια…

… πέρασαν από το Ντιέν Μπιεν Φου. Ο πόλεμος ανάμεσα στις δυνάμεις κατοχής
και τις εγχώριες εθνικές δυνάμεις δεν έχει αλλάξει -ούτε στη Ναμπλούς ούτε στη
Βαγδάτη. H Γαλλία κάτι έχει να θυμάται. Πριν από 50 χρόνια, οι Βιετμίνχ
εξαπέλυσαν τη θρυλική επίθεσή τους στο γαλλικό οχυρό του Ντιέν Μπιεν Φου στο
Βιετνάμ, κοντά στα σύνορα με το Λάος. Οι ΗΠΑ, που σήμερα ξαναζούν τον
βιετναμέζικο εφιάλτη λίγο πριν από τις προεδρικές εκλογές, δεν έμαθαν τίποτα
από εκείνη την πτώση της γαλλικής περηφάνιας. Υποπίπτουν στα ίδια στρατηγικά
λάθη. Το τρομερό δίδαγμα: Κάτι στα γονίδια των ισχυρών εθνών, παρ’ όλα όσα
έχουν ζήσει και έχουν μάθει, εξακολουθεί να τα σπρώχνει στις ίδιες αιματηρές
ενέδρες, στις ίδιες οδυνηρές ήττες. Τα ιδανικά δεν έλειψαν πάντα από τις
δυνάμεις κατοχής: σε μερικές περιπτώσεις ήταν υποχρεωμένες να αμυνθούν
εναντίον του «Κακού». Όμως το βασικό συμφέρον των αποικιακών δυνάμεων και των
επιγόνων τους στον καιρό μας, ήταν και είναι ο έλεγχος. Μπροστά στους
πανίσχυρους πειρασμούς του πλιάτσικου (πετρέλαιο) και της παρόρμησης για
διεθνή ηγεμονία, ακόμη και κατά τα άλλα φωτισμένες χώρες καταντούν να
προσβάλλουν την κοινή λογική -των άλλων και τη δική τους. Το Ισραήλ δεν
αποτελεί εξαίρεση από αυτό.

Όταν ο Σαρόν…

… θα φτάνει στις ΗΠΑ, οι περισσότεροι Ισραηλινοί θα θυμούνται ακόμη πως η
μεγαλύτερη ζημιά που προκάλεσε ο πρόεδρος Μπους στο Ισραήλ, ακόμη και πριν η
κατάσταση φτάσει στο σημερινό τέλμα, ήταν η απώλεια πολύτιμου χρόνου. Δύο
άνθρωποι που έχουν κάνει την επιβίωσή τους επάγγελμα, ο Μπους και ο Σαρόν,
συνεργάστηκαν για να υπονομεύσουν μια μεγάλη προσπάθεια για την επίτευξη
λύσης. H υπονόμευση τους βόλευε και τους δυο. Ο Μπους φοβόταν να ασκήσει πίεση
στους Ισραηλινούς και τους Παλαιστινίους. Και ο Σαρόν εκμεταλλεύτηκε αυτόν τον
φόβο επιδέξια, οδηγώντας στην κατάρρευση του «οδικού χάρτη». Ο σημερινός
συγχρονισμός ανάμεσα στις δυο χώρες προδίδει μια «ισραηλοποίηση» -ή
«σαρονοποίηση» -της Αμερικής: στον τρόπο που αντιμετωπίζει τις τρομοκρατικές
απειλές, οι ΗΠΑ μιλούν και φέρονται σαν τα χειρότερα «γεράκια» του ισραηλινού
γενικού επιτελείου. H Αμερική μοιάζει με μια μεγεθυσμένη φωτογραφία του
ισραηλινού στρατού, όταν υιοθετούν τη στάση «Θα σας δείξουμε εμείς!».

H επίσκεψη…

… του Αριέλ Σαρόν στην Αμερική δεν έχει τίποτα το κοινό με την επίσκεψη
κάποιου άλλου ηγέτη. Είναι η επίσκεψη του μέντορα, του δασκάλου, σε έναν
αδέξιο μαθητή του.