ΓNΩMH Pεαλ-ισμός και ομαδικότητα

«H ομάδα που τα δίνει όλα στον αγωνιστικό χώρο είναι αυτή που παίρνει τις
νίκες και όχι αυτή που αυτοχαρακτηρίζεται φαβορί».

H άποψη του Βάλτερ Παντιάνι, Ουρουγουανού παίκτη της Λα Κορούνια, βρήκε
πρόσφορο έδαφος τη Μεγάλη Εβδομάδα με τον αποκλεισμό από το Τσάμπιονς Λιγκ των
θηρίων Ρεάλ Μαδρίτης, Μίλαν και Άρσεναλ.

Όσο απλό είναι στην κατανόησή του το ποδόσφαιρο άλλο τόσο δύσκολο είναι
στην ανάλυση της λεπτομέρειας που κάνει τη διαφορά μιας μέτριας ομάδας από μία
καλή.

Το επιχείρημα πως οι μεταγραφές και το χρήμα μπορούν να χτίσουν μεγάλες
ομάδες αυτοαναιρείται από τη Ρεάλ Μαδρίτης και ταυτόχρονα επιβεβαιώνεται από
την Τσέλσι.

Οι μεγάλοι παίκτες κάνουν τη διαφορά, αλλά ποιοι είναι πραγματικά οι
μεγάλοι παίκτες; Οι διάσημοι και πλούσιοι ή αυτοί που ματώνουν τη φανέλα, που
διψούν για διάκριση και βάζουν το σύνολο πάνω από το εγώ τους;

Μία ποδοσφαιρική ομάδα είναι μία μικρογραφία της κοινωνίας μας. Ως τέτοια
περικλείει τους εργατικούς αλλά και τους τεμπέληδες, τους φιλότιμους αλλά και
τους εγωιστές, τους φιλόδοξους αλλά και τους μίζερους.

Για να λειτουργήσει σωστά η κοινωνία πρέπει να έχει κανόνες τους οποίους να
τους σέβονται όλοι και έναν ηγέτη που να εμπνέει εμπιστοσύνη και όραμα.

Οι ομάδες μας είναι απόληξη της ελληνικής κοινωνίας και του τρόπου
λειτουργίας της. Όπως αντίστοιχα είναι οι γαλλικές, οι ισπανικές, οι
αγγλικές… H κουλτούρα των ελληνικών συλλόγων, αν υπάρχει, είναι
περιορισμένων δυνατοτήτων. Οι λέξεις όραμα, φιλοδοξία, υπερπροσπάθεια είναι
άγνωστες. Όποιος παίκτης κι αν έρθει σε ελληνικό σύλλογο θα αφομοιωθεί από το
σύνολο και μόνο από τύχη θα δούμε να πραγματοποιούν άθλους όμοιους με αυτούς
που θαυμάσαμε τη Μεγάλη Εβδομάδα.

H παιδεία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για κάθε επιτυχημένη προσπάθεια σε
οποιονδήποτε τομέα. Πόσο μάλλον στον αθλητικό, που αποτελεί ένα από τα βασικά
κύτταρα της κοινωνίας.