Διαστάσεις Ήταν όλοι αντιστασιακοί

Βαθύτατα συμβολική η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης που έδωσε χθες ο
βασιλιάς Χουάν Κάρλος στους Ισπανούς σοσιαλιστές. Αρκεί τη Σταύρωση και την
Ανάσταση να μην την ακολουθήσει, στην περίπτωσή μας, η Ανάληψη.

H λύτρωση: ο βασιλιάς Χουάν Κάρλος δίνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο

Τον Απρίλιο του 1945, τρεις εξαθλιωμένοι πρώην κρατούμενοι ενός ναζιστικού
στρατοπέδου συγκέντρωσης επέστρεφαν στο σπίτι ενός απ’ αυτούς στο
Σλέσβιγκ-Χολστάιν, κοντά στο Κίελο, όταν τους σταμάτησε μια βρετανική φάλαγγα
για ανακρίσεις. Οι τρεις αντιστασιακοί είχαν λάβει μέρος στην απόπειρα κατά
του Χίτλερ, στις 20 Ιουλίου του 1944, και ήταν από τους λίγους που είχαν
επιζήσει. Ύστερα από μερικές ώρες, και αφού δόθηκαν οι αναγκαίες
διευκρινίσεις, αφέθηκαν ελεύθεροι. Αποχαιρετώντας τους, ένας από τους
Βρετανούς αξιωματικούς τούς έσφιξε το χέρι και τους εξέφρασε τον σεβασμό του.
«Είστε από τους λίγους Γερμανούς που έχω ανακρίνει», είπε, «και δεν με
διαβεβαίωσαν ότι από την πρώτη στιγμή ήταν αντίθετοι στο ναζιστικό καθεστώς».

Την ιστορία αυτή τη θυμήθηκε ο Χέρμαν Τερτς της Ελ Παΐς για να σχολιάσει το
κλίμα που επικρατεί αυτές τις ημέρες στην Ισπανία. Όπου και να γυρίσεις,
συναντάς ανθρώπους που ήταν από την πρώτη στιγμή αντίθετοι στο αθναρικό
καθεστώς. Λίγα λεπτά αφού χάρισαν στο Λαϊκό Κόμμα την απόλυτη πλειοψηφία, πριν
από οκτώ χρόνια, όλοι οι Ισπανοί άρχισαν να εύχονται ολόψυχα να ανατραπεί αυτή
η μισητή κυβέρνηση που απειλούσε να οδηγήσει τη χώρα και πάλι στα σπήλαια.
Τέσσερα χρόνια μετά, έπεσαν πάλι θύματα παραπλάνησης και ψήφισαν ξανά λάθος.
Χρειάστηκε ένα μακελειό για να έλθει επιτέλους η λύτρωση. Και τώρα, όλοι
σκέπτονται την εκδίκησή τους. Είναι απίστευτο – σημειώνει ο αρθρογράφος – το
πόσο πολύ μελάνι χύνεται για να στηλιτευθούν και να κατασπιλωθούν οι ηττημένοι
και, παράλληλα, πόσο λίγες προσπάθειες γίνονται να αναζητηθεί μια νέα
εξωτερική πολιτική, που θα πηγαίνει πέρα από την προφανή, αλλά και αφελή,
απαίτηση να «είναι όλος ο κόσμος καλά».

Οι υπεύθυνοι για την απουσία διαλόγου με τον Σαντάμ και με την ETA, αλλά και
(παλιότερα) με τους Ταλιμπάν και τον Μιλόσεβιτς, τιμωρήθηκαν στις κάλπες με
τρόπο εκρηκτικό. Και τώρα τι γίνεται; Κάποιοι πρέπει να κατέβουν από τον
γάιδαρο. Άλλοι προειδοποιούν ότι δεν θα το κάνουν. Για να υπάρξει λοιπόν
συμφωνία, και να είναι όλος ο κόσμος καλά, πρέπει να κατεβούμε εμείς από όλα
τα γαϊδούρια μας, δηλαδή την κοινή μας ιστορία, τις δημοκρατικές αξίες που
μοιραζόμαστε και την άμυνά μας απέναντι σε πραγματικούς και αδιάλλακτους
εχθρούς που το μόνο για το οποίο δέχονται να κάνουν διάλογο είναι η παράδοσή
μας. Πράγματι, τα μηνύματα για την παράδοσή μας, τόσο στο Ιράκ όσο και σε άλλα
μέτωπα, φαίνεται τον τελευταίο καιρό να είναι πολύ της μόδας. Αλλά δεν
συμβάλλουν ιδιαίτερα ούτε στην κοινή ασφάλεια ούτε στην αξιοπρέπεια.