[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

H αλήθεια είναι ότι μεγαλύτερη έκπληξη αισθάνθηκε κανείς από τις αντιδράσεις
διαφόρων σε σχέση με τα όσα είπε μετά τη συνάντησή του με τον K. Καραμανλή ο
Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος παρά από τα όσα στην πραγματικότητα δήλωσε. Δηλαδή,
για να καταλάβω, όσοι αντέδρασαν – όπως αντέδρασαν, θυμωμένα, με οργή, με
αγανάκτηση κ.λπ. – τι πίστευαν; Ότι ο Χριστόδουλος ήταν κάνας αριστερός; Ότι
στον Εμφύλιο, νήπιο μόλις, αισθάνθηκε μια εσωτερική παρόρμηση να ανέβει στα
βουνά, για μικροδουλειές του Δημοκρατικού Στρατού; Ή μήπως στη δεκαετία του
’60 ήταν στους Λαμπράκηδες και μας διαφεύγει; Ο άνθρωπος με τους από κει ήταν
πάντα, και ποτέ δεν το έκρυψε. Εδώ δεν είχε μάθει ότι η χώρα είχε χούντα γιατί
ήταν αφοσιωμένος στην ανάγνωση, στο να εκφράσει την ανακούφισή του που κέρδισε
η Δεξιά θα κόλλαγε; Έλα Παναγία μου…

Ανοίγει ανύπαρκτα θέματα

Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι ο Χριστόδουλος, που, πανέξυπνος όπως είναι,
κολακεύει τον Καραμανλή για να επιτύχει όσα επί χρόνια διεκδικούσε, και πολύ
σωστά η προηγούμενη κυβέρνηση (για τα περισσότερα) ήταν διστακτική. Το θέμα
είναι ο Καραμανλής. Που έσπευσε να εξαργυρώσει το γραμμάτιο της στήριξης της
Εκκλησίας στη Νέα Δημοκρατία. Έτσι θα κυβερνήσει; Εξοφλώντας γραμμάτια; Ή θα
αποπροσανατολίζει τον κόσμο ανοίγοντας ανύπαρκτα θέματα, όπως οι ταυτότητες;
Εδώ οι πολίτες τον εξέλεξαν γιατί πείστηκαν ότι μπορεί να διαχειριστεί τα
προβλήματα της χώρας καλύτερα από το κουρασμένο και απαξιωμένο ΠΑΣΟΚ. Και θα
συμφωνήσουν όλοι, κι εκείνος ίσως, ότι τα προβλήματα του κυρίου Χριστόδουλου
δεν είναι τόσο άμεσης προτεραιότητας. Διότι, όπως και να ‘χει το πράγμα,
μπορεί η χώρα να ζήσει και χωρίς το θηριώδες συνεδριακό κέντρο στον Καρέα ή το
αναλόγων διαστάσεων ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας…

Ούτε συναγερμός ούτε ανασκουμπώματα

Κι έπειτα, αυτό το στυλ διακυβέρνησης που έχει εισαγάγει ο K. Καραμανλής
καθόλου δεν μας πάει. Ούτε και συνάδει με τη ζοφερή, όπως εκείνος προεκλογικά
περιέγραφε, κατάσταση της χώρας. Αν θυμάστε, χρησιμοποιούσε όρους όπως «θα
ανασκουμπωθούμε από την επομένη των εκλογών γιατί τα προβλήματα είναι
τεράστια». Ή «λόγω των μεγάλων προβλημάτων της χώρας, θα σημάνουμε συναγερμό
για την αντιμετώπισή τους». Εγώ, τώρα, συναγερμό δεν είδα. Ούτε και τίποτε
ανασκουμπώματα. Χαλαρό τον βλέπω τον Πρωθυπουργό, πολύ χαλαρό. Έχουν κλείσει,
ας πούμε, τρεις εβδομάδες από τότε που ανέλαβε την εξουσία, και ποια είναι η
δραστηριότητά του εκτός από το να βλέπει πού και πού τον Σιούφα και τον
Αλογοσκούφη; Ένα (χοντρό) ψέμα με τους συμβασιούχους, ένα πισωγύρισμα με τις
ταυτότητες, δύο συναντήσεις για τα μάτια του κόσμου (με τον Θεοδωράκη και τον
Κακογιάννη), η συνάντηση με τον Χριστόδουλο και η ενασχόληση με τον Κυπριακό –
μόνο και μόνο για να θέσει σε λειτουργία τον αυτόματο πιλότο! Πρόεδρε, μήπως
πρέπει να επιταχύνουμε λιγουλάκι; Μήπως;

Ανακάλυψαν Αμερική και πυρίτιδα μαζί!

Και είναι πια κοινό μυστικό, ότι όλο αυτό το περιτύλιγμα με το οποίο μάς είχαν
προσφέρει προεκλογικά τη Νέα Δημοκρατία, ότι δηλαδή έχει πραγματική – πλήρη –
κυβερνητική πρόταση, φαίνεται πως ήταν όλο ένα κατασκεύασμα. Οι άνθρωποι δεν
ήταν έτοιμοι να κυβερνήσουν και, αν εξαιρέσει κανείς τον Καραμανλή και πέντε –
έξι ακόμη υπουργούς, οι υπόλοιποι δεν είχαν ιδέα μουσικής. Και ιδέα για το πώς
κυβερνάται η χώρα. Οι πληροφορίες που διαρρέουν ήδη από τα γραφεία τους τούς
εμφανίζουν πελαγωμένους, αμήχανους, σε αδυναμία να διαχειριστούν το παραμικρό
πολιτικό θέμα. Κάθε στιγμή, για ό,τι κι αν κάνουν, ανακαλύπτουν την Αμερική
και την πυρίτιδα μαζί! Συν το γεγονός τής (αυτο)αναγνώρισης για το πόσο
μεγάλοι – τεράστιοι!.. – είναι που προέβησαν σε αυτές τις δύο, τρομερές,
ανακαλύψεις…

Το ανέμελο στυλ συνεχίζεται

Στο ΠΑΣΟΚ, πάλι, μακάριοι παρακολουθούν τα τεκταινόμενα και έχουν καταλήξει
στο συμπέρασμα ότι πολύ γρήγορα ο λαός θα αντιληφθεί ότι η επιλογή του να
αναδείξει νικητή των εκλογών τη Νέα Δημοκρατία δεν ήταν και τόσο επιτυχής.
Καμιά αντίρρηση, αλλά υπάρχει μια αρχαία ρήση – στο πνεύμα των ημερών και η
στήλη – που λέει «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Εκτός πια και αν, εκτιμώντας
πόσο επιτυχής ήταν η τακτική του «ώριμου φρούτου» που εφάρμοσε η N.Δ., θεωρούν
ότι κάτι παρόμοιο πρέπει να ακολουθήσουν και οι ίδιοι. Επίσης, ας πει κάποιος
του προέδρου Γιώργου ότι το ανέμελο στυλ της προεκλογικής περιόδου, που
αποδείχθηκε ότι δεν ήταν και απολύτως επιτυχές, δεν είναι ανάγκη να
ακολουθείται και μετεκλογικά. Διότι δεν δείχνει καλά να παρίστασαι, ας πούμε,
στην Ολυμπία, στην Αφή της Φλόγας, όλοι να είναι κοστουμαρισμένοι και εσύ να
είσαι με το εκδρομικό σου μπουφανάκι και με την μηχανή στο χέρι να τραβάς
φωτογραφίες τους κοστουμαρισμένους! Ειδικά αν είσαι αρχηγός της αξιωματικής
αντιπολίτευσης…

Μόλις ένα βήμα πριν από την τραγωδία

Είπα Ολυμπία και θυμήθηκα ότι ήμουν και εγώ εκεί και παρακολούθησα από κοντά
το πώς είμαστε μόλις ένα βήμα πριν από το να παιχτεί τον Αύγουστο, σε
παγκόσμια πρεμιέρα, η τραγωδία «η Ελλάδα κάνει Ολυμπιακούς Αγώνες». Ένα βήμα.
Ούτε πόντο περισσότερο. Κι όσο πιο γρήγορα το αντιληφθεί αυτό η κυβέρνηση τόσο
το καλύτερο. Για όσους δεν το έχουν καταλάβει, μπορώ να το εξηγήσω πιο απλά,
ότι οι Ολυμπιακοί υπάρχει πολύ σοβαρό ενδεχόμενο να μεταβληθούν σε Ίμια του
Καραμανλή! Διότι αυτός θα επιμένει ότι φταίει το ΠΑΣΟΚ και η προηγούμενη
κυβέρνηση, αλλά δεν θα τον πιστεύει κανείς. Κα-νείς! Ούτε οι δικοί του, τους
οποίους διαβεβαίωνε ότι είναι σε θέση να διοργανώσει τους καλύτερους
Ολυμπιακούς. Πρόεδρε, τρέχα, γιατί δεν είναι καλά τα πράγματα…

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Τα χαμόγελα δεν λένε πάντα την αλήθεια

Τι σου είναι τα αστραφτερά χαμόγελα. Κρύβουν πίσω τους δυσκολίες,
απογοητεύσεις, ποικίλα άσχημα συναισθήματα. Είσαι, ας πούμε, απογοητευμένος
για ένα θέμα και δεν θέλεις να το αντιληφθούν οι άλλοι γύρω σου. Φοράς ένα
χαμόγελο αυτί με αυτί και περνάς για άνετος και ωραίος. Το λέω αυτό διότι
ορισμένοι, βλέποντας την Γιάννα Αγγελοπούλου να χαμογελάει μόνιμα, σκέφτονται
ότι «αυτής της γυναίκας όλα τής πάνε καλά. Όλα». Αμ δε τής πάνε όλα. Αν, ας
πούμε, μέσα σ’ αυτό το «όλα» αθροίσει κάποιος και τη σχέση της με τον
Πρωθυπουργό K. Καραμανλή, αυτό είναι λάθος. Διότι ο πρόεδρος Κώστας τα έχει
πάρει κανονικά μαζί της, εκτιμώντας ότι δεν του έδωσε πλήρη εικόνα για την
κατάσταση της Ολυμπιακής προετοιμασίας. Νιώθει «εξαπατημένος». Και
υποστηρίζεται βάσιμα ότι της μετέφερε προ ημερών τον θυμό και την οργή του. Κι
αυτό τώρα το ερμηνεύουν ορισμένοι ως πολύ άσχημη εξέλιξη για την κυρία Γιάννα,
αν θα ‘θελε (δεν θα ‘θελε;!) να προταθεί ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας του
χρόνου. Αφήστε που αυτοί οι «ορισμένοι» αφήνουν και κάτι υπονοούμενα και για
την ίδια τη θέση της προέδρου του 2004…