Ο ελληνικός αθλητισμός

Ποια είναι η κατάσταση του ελληνικού αθλητισμού; Γράφει ο κ. Στέφανος
Βογαζιανός – Ρόυ, συγγραφέας και κριτικός διδακτικού υλικού του Ανοιχτού
Πανεπιστημίου:

«Ο αθλητισμός μας διανύει την χειρότερη ίσως περίοδό του από την εποχή της
άνοιξής του (1987). Στο 2003 είδαμε την ηχηρή αποτυχία, για πρώτη φορά, όλων
των ομαδικών αθλημάτων, σε εθνικό και, εν πολλοίς, συλλογικό επίπεδο. Έτσι,
πανηγυρίζουμε υστερικά την απλή πρόκριση της Εθνικής ποδοσφαίρου Ανδρών στα
τελικά του Ευρωπαϊκού, αφού η Εθνική ήταν για πολλά χρόνια στα κατακάθια της
Ευρώπης. H των Γυναικών είναι πολύ χειρότερη (σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη
αγνοείται η ύπαρξή της). H Εθνική Ανδρών μπάσκετ απέτυχε παταγωδώς στο
τελευταίο Ευρωπαϊκό, ενώ η των Γυναικών διασύρθηκε στους σχετικούς αγώνες,
μέσα στην ίδια μας τη χώρα. Τον διασυρμό γνώρισαν και οι Εθνικές βόλεϊ και
πόλο Ανδρών – Γυναικών στα ευρωπαϊκά (η Γυναικών πόλο και στο Παγκόσμιο). Το
χάντμπολ, παρά την πρόοδό του, είναι ακόμα χαμηλά στον ευρωπαϊκό χάρτη. Ακόμα,
το 2003 είχαμε την για πρώτη φορά απουσία των ομάδων μας από τα final four
όλων των αθλημάτων, ενώ έχουμε διασυρθεί σ’ όλα σχεδόν τα εφετινά συλλογικά
πρωταθλήματα Ευρώπης… Τέλος, το 2003 είχαμε τις αποτυχίες ή μόνιμες απουσίες
από διεθνείς αγώνες ατομικών αθλημάτων όλων σχεδόν των αθλητών που στοχεύουν
μετάλλιο στους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Δεν είδα, ωστόσο, καμία οργανωμένη
διαμαρτυρία γι’ αυτά τα χάλια που γίνονται ακόμα πιο απαράδεκτα εν όψει των
Ολυμπιακών Αγώνων στην ίδια μας τη χώρα».