ΣYNέδριο έτοιμο για όλα

H λογική τού… ώριμου φρούτου καταλαμβάνει ολοένα και περισσότερο έδαφος
στην Κουμουνδούρου. Τα στελέχη του ΣΥΝ όμως εξακολουθούν να ταλανίζονται από
δύο καίρια διλήμματα. Να προχωρήσει το κόμμα στο τακτικό του συνέδριο τώρα ή
να περιμένει ώς το ερχόμενο φθινόπωρο; Κι αν το συνέδριο διεξαχθεί πριν από
τις ευρωεκλογές, να εξελιχθεί σε μία διαδικασία ρουτίνας ή σε συνέδριο με το
«ώριμο φρούτο» – που δεν είναι άλλο από το θέμα της διαδοχής – στο τραπέζι;
Σύμφωνα με το καταστατικό του Συνασπισμού, όποτε κι αν διεξαχθεί το τακτικό
του συνέδριο γίνεται εκλογή προέδρου και οργάνων.

Ο Νίκος Κωνσταντόπουλος το περασμένο καλοκαίρι συμπλήρωσε μία δεκαετία στο
τιμόνι του Συνασπισμού και ήδη βαδίζει στον ενδέκατο χρόνο ηγεσίας. Στο
διάστημα αυτό ελάχιστες φορές αμφισβητήθηκε η αρχηγία του, ενώ ουδέποτε
συνάντησε μπροστά του αντίπαλο στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη
προέδρου. H μοναδική αγωνία που τον ακολουθούσε στα τρία τελευταία συνέδρια
ήταν τα ποσοστά της εκλογής του και το εύρος της έμμεσης αμφισβήτησης από τους
εσωκομματικούς του αντιπάλους. Το 2000 μάλιστα, έχοντας ξεκαθαρίσει τους
λογαριασμούς του με το μεγαλύτερο κομμάτι των διαφωνούντων – ήδη είχε
αποχωρήσει ο Νίκος Μπίστης και άλλα 17 στελέχη -, κατάφερε να συγκεντρώσει ένα
ποσοστό της τάξης του 80% και να επιβεβαιώσει τον ηγεμονικό του ρόλο. Κάτι
ανάλογο είχε συμβεί και στα δύο προηγούμενα συνέδρια, ενώ την πρώτη φορά που
έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση του κόμματος στο συνέδριο του 1994 είχε
απέναντί του όχι έναν, αλλά ακόμη 3 υποψηφίους. Ήταν μετά την παραίτηση της
Μαρίας Δαμανάκη, όταν διεκδίκησε την προεδρία έχοντας απέναντί του άλλα τρία
ισχυρά ονόματα της Κουμουνδούρου: τους Φώτη Κουβέλη, Αλέκο Αλαβάνο και Μιχάλη
Παπαγιαννάκη. Στον δεύτερο γύρο πέρασαν οι Κωνσταντόπουλος και Αλαβάνος,
επικράτησε ο πρώτος και όλα τα άλλα είναι γνωστά…

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο πρόεδρος του Συνασπισμού Νίκος Κωνσταντόπουλος και η ομάδα του θεωρούν ότι η
διεξαγωγή συνεδρίου στις αρχές Μαΐου θα διευκόλυνε την απρόσκοπτη
επαναβεβαίωση της κυριαρχίας του στο κόμμα. Ο κ. Κωνσταντόπουλος μπορεί άνετα
να προβάλει στα μέλη το επιχείρημα της επιτυχίας που είχε η στρατηγική του να
συμμαχήσει με αριστερές δυνάμεις και παράλληλα να επικαλεστεί την παραμονή του
κόμματος στη Βουλή παρά τις δύσκολες προεκλογικές συνθήκες. Την ίδια ώρα, και
ενώ ο ΣΥΝ θα βρίσκεται σε αγωνιστική ετοιμότητα για τη μάχη των ευρωεκλογών,
ποιος θα διακινδύνευε να προκαλέσει αναταράξεις στο κόμμα που κινείται σε
οριακά ποσοστά και να θέσει ζήτημα ηγεσίας;

ΤΟ «PEYMA»

Το ισχυρό Αριστερό Ρεύμα τάσσεται υπέρ της άμεσης διεξαγωγής συνεδρίου. H
«συγκυβέρνηση» που εξασφάλισε τα τελευταία χρόνια δεν του δημιουργεί συνθήκες
πίεσης για την ανάδειξη αρχηγού προερχόμενου από τις δικές του γραμμές.
Άλλωστε η αριστερόστροφη πορεία του ΣΥΝ και η επιλογή του να συμμαχήσει με
άλλες πολιτικές δυνάμεις αφαιρώντας από κάθε κείμενο προγράμματος τον όρο
Κεντροαριστερά επιβεβαιώνει την επιρροή της τάσης στις στρατηγικές αποφάσεις
του κόμματος. Το «Ρεύμα» φοβάται ότι ως αστάθμητος παράγοντας μπορεί να
λειτουργήσει ο Αλέκος Αλαβάνος. Το στέλεχος του ΣΥΝ που επέστρεψε με την
εκλογή του στη B’ Αθηνών στην κεντρική πολιτική σκηνή, το τελευταίο διάστημα
έχει αυτονομηθεί και ακολουθεί μία δική του πορεία που διαφοροποιείται τις
περισσότερες φορές από αυτήν του «Ρεύματος». Οι πληροφορίες λένε ότι ουδέποτε
ο κ. Αλαβάνος έβγαλε από το μυαλό του την ιδέα της αρχηγίας. Εκείνο που
θεωρείται βέβαιο είναι ότι στην παρούσα φάση δεν επιθυμεί τη διεξαγωγή
συνεδρίου διότι εκτιμά ότι θα είναι υποβαθμισμένο. Άλλωστε, ακόμη κι αν ο
ίδιος διατηρεί στο πίσω μέρος του μυαλού του την προοπτική της αρχηγίας, είναι
δεδομένο ότι θα επιδιώξει να περάσει τουλάχιστον ένα εύλογο χρονικό διάστημα
προκειμένου να μετρήσει τις δυνάμεις του στο εσωκομματικό πεδίο.

ΟΙ ΑΝΑΝΕΩΤΕΣ

Ερωτηματικό παραμένει το τι θα θελήσουν να πράξουν οι Ανανεωτές της
Κουμουνδούρου. H εν λόγω πτέρυγα έχει δεχθεί τα περισσότερα πλήγματα τον
τελευταίο χρόνο και νιώθει ένα αίσθημα μοναξιάς μέσα στο ίδιο της το σπίτι.
Από τις αποχωρήσεις της Μαρίας Δαμανάκη, του Πέτρου Κουναλάκη και του Πάνου
Σκοτινιώτη, τη στρατηγική επιλογή του ΣΥΝ να συμμαχήσει με αριστερές δυνάμεις
που κινούνται εκτός του δικού τους ιδεολογικού πεδίου έως και την αδυναμία
εκπροσώπησης στελέχους τους στο Κοινοβούλιο, οι Ανανεωτές νιώθουν ότι χάνουν
πολύτιμο έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Θεωρείται δεδομένο ότι δεν θα κάτσουν
με σταυρωμένα τα χέρια. Επιθυμούν τη διεξαγωγή του συνεδρίου το φθινόπωρο
προκειμένου να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους και φυσικά να τις ενισχύσουν
συμμαχώντας με τους διαφωνούντες Προεδρικούς, Λυκούδη και Μπαλάφα, και φυσικά
τον κόσμο που τα δύο στελέχη εκπροσωπούν. Ως πρώτο στόχο θέτουν την επανεκλογή
του Μιχάλη Παπαγιαννάκη στην Ευρωβουλή. Εάν αυτό γίνει, τότε δεν αποκλείεται
να μπουν και οι Ανανεωτές στον χορό της προεδρικής εκλογής, βγάζοντας μπροστά
το δυνατό τους χαρτί, δηλαδή τον κ. Παπαγιαννάκη.