APNOΛNT KAΣOΛA «Οι Πράσινοι είναι ρεαλιστές, όχι ιδεαλιστές»

![]() |
![]() |
|
«Προσπαθούμε να προλάβουμε τα πράγματα. Θέματα που είχαν επισημάνει οι |
«Το βλέμμα μας είναι στραμμένο στην Ευρώπη και όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν
ξεχωρίζουμε ανάμεσα σε χώρες-μέλη και μη μέλη της E.E. Για μας η E.E. είναι
ένα γεωγραφικό όριο και όχι μια πολιτική ομαδοποίηση. Γι’ αυτό δημιουργήσαμε
ένα κόμμα με 32 χώρες-μέλη, χωρίς να είναι όλες πλήρη μέλη της E.E., όπως η
Γεωργία, η Ρωσία, η Ελβετία, η Νορβηγία».
Αυτή είναι η φιλοσοφία του πρώτου ενιαίου ευρωπαϊκού κόμματος που συγκρότησαν
την περασμένη εβδομάδα στη Ρώμη οι Πράσινοι της Ευρώπης μέσα από 32 αδελφά
κόμματα, όπως εξηγεί στα «NEA» ο Άρνολντ Κασόλα, ο πρώτος γενικός γραμματέας
του εν λόγω κόμματος. Ο 48χρονος Μαλτέζος πανεπιστημιακός κατέχει πια μια
σημαντική πολιτική θέση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, σε μία κρίσιμη στιγμή του
πειράματος των Πρασίνων οι οποίοι ύστερα από είκοσι χρόνια καλούνται να
μετρήσουν τις δυνάμεις τους.
Οι «αρχιτέκτονες» της πρωτοβουλίας για ένα ενιαίο Πράσινο Ευρωπαϊκό Κόμμα
εμφάνισαν στην ιταλική πρωτεύουσα τα σημαντικά επικοινωνιακά χαρτιά τους: τον
Πράσινο υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ και τον «κόκκινο Ντάνι»,
τον Ντανιέλ Κον Μπεντίτ. Ίσως γιατί αγωνιούν για το μέλλον τους στο Ευρωπαϊκό
Κοινοβούλιο και στην Ευρώπη των «25»: «H διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι
πρόκληση για μας, για να εκλέξουμε βουλευτές από τις νέες χώρες, από τη
Σλοβενία, από τη Μάλτα, από τη Λετονία, βουλευτές που δεν τους είχαμε πριν.
Σκοπεύουμε να βγάλουμε και βουλευτή από τη Σκωτία και να αυξήσουμε τους
βουλευτές από τη Γερμανία. Δεν είναι εύκολη αποστολή. Αλλά ο πρωθυπουργός της
Λετονίας είναι Πράσινος και έχουμε και τον Γιόσκα Φίσερ που είναι υπουργός της
γερμανική κυβέρνησης. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά για τους Πρασίνους»,
τονίζει ο Άρνολντ Κασόλα.
Κι αν οι χώρες της διεύρυνσης είναι μικρές, ο γενικός γραμματέας δεν
απογοητεύεται. «Τι σημασία έχει αυτό; Και 19 από τις 25 χώρες της διευρυμένης
Ένωσης είναι μικρές. Εξαρτάται από ποια οπτική βλέπουμε τα πράγματα. Αν
θέλουμε να αποφασίζουν μόνο οι μεγάλες χώρες, τότε ας αφήσουμε μια Ευρωπαϊκή
Ένωση με έξι κράτη-μέλη. Κάθε χώρα έχει τον επίτροπό της και ακόμη και οι
μικρές χώρες μπορούν να επηρεάσουν τα πράγματα. Είναι καλύτερο να βρίσκεσαι
στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων παρά να μην το πλησιάζεις καν. Θα δούμε πόσο
μεγάλη θα είναι η επόμενη ομάδα μας στο Ευρωκοινοβούλιο. Ήδη έχουμε τη
Γερμανία και τη Γαλλία που είναι μεγάλες χώρες. Το σημαντικό είναι ότι οι
Πράσινοι έχουν αρχίσει να συνηθίζουν να χρησιμοποιούν την εξουσία μέσα από τις
θεσμικές τους θέσεις».
Σε εθνικό επίπεδο όμως, οι Πράσινοι δεν είναι «καταδικασμένοι» σε
κυβερνήσεις συμμαχιών; «H λέξη “καταδικασμένοι” είναι πολύ αρνητική. Με την
ίδια λογική καταδικασμένες είναι και όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, εκτός της
Αγγλίας. Φυσικά όταν είσαι μικρότερος εταίρος πρέπει να δώσεις περισσότερα απ’
όσα θα πάρεις, αλλά τις συμμαχικές κυβερνήσεις διέπει η νοοτροπία του δούναι
και λαβείν και όχι η νοοτροπία “ο νικητής τα παίρνει όλα”. Αυτή η νοοτροπία
είναι αγγλοσαξονική και δεν αναπτύσσει τη φιλοσοφία της συναίνεσης. Πρέπει να
κάνουμε συμβιβασμούς και πιθανότατα εμείς να πρέπει να δώσουμε περισσότερα.
Είναι προτιμότερο να μένεις στην αντιπολίτευση, να ζητάς το 100% και τελικά να
μην παίρνεις τίποτα ή να ζητήσεις το 15% και να μπορείς να κατευθύνεις τα
πράγματα… πράσινα;», απαντά.
«Οι Πράσινοι δεν είναι μονοθεματικό κόμμα», λέει ο Άρνολντ Κασόλα. «Το
περιβάλλον δεν διαχωρίζεται από άλλα θέματα, όπως η πολιτική για την ενέργεια,
το κυκλοφοριακό, τη διατροφή και τις διοξίνες, την εντατικοποίηση της
αγροτικής παραγωγής, τα θέματα υγείας, όπως το άσθμα και οι αλλεργίες. Αν
καταφέρουμε να συντονίσουμε όλες αυτές τις πολιτικές, δεν θα δούμε βέβαια τα
αποτελέσματα σε δέκα χρόνια, αλλά σε είκοσι χρόνια η διαφορά θα φανεί. Οι
Πράσινοι κατάφεραν να αναδείξουν τη σύνδεση ανάμεσα σε όλα αυτά τα ζητήματα».
«Δεν είμαστε ο Ερυθρός Σταυρός»
Ένα από τα θέματα που ανησυχούν ιδιαιτέρως τον Άρνολντ Κασόλα είναι το γεγονός
πως η Ευρώπη φαίνεται ν’ ανοίγει την πόρτα στα γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα
(ΓΜΟ). «Είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι οι Πράσινοι έχουν χάσει κάποιες από
τις δυνάμεις τους. Δουλεύοντας όλοι μαζί πετύχαμε το μορατόριουμ στους ΓΜΟ.
Τώρα υπάρχει μόνο μία κυβέρνηση από τις «15» που επιμένει στο μορατόριουμ και
υπάρχει ισχυρή πίεση για την άρση του. Δεν είναι θέμα απαισιοδοξίας ή
αισιοδοξίας. Εξαρτάται από το πόσο μεγάλη πίεση ασκούν οι επιχειρήσεις στις
κυβερνήσεις, πόσοι Πράσινοι υπάρχουν σε κάθε κυβέρνηση, πόσοι Πράσινοι
υπάρχουν στο Ευρωκοινοβούλιο και πάει λέγοντας».
«Πολλές φορές είναι προς το συμφέρον των εθνικών κυβερνήσεων να μη μας
αναγνωρίζουν, επειδή παίρνουμε εξουσίες που ανήκαν σε αυτές επί χρόνια, για
παράδειγμα στους σοσιαλιστές», λέει. Αλλά για να κερδίσουν οι Πράσινοι
μεγαλύτερο κύρος σε εθνικό επίπεδο, «πρέπει να προσπαθήσουν να εξηγήσουν τις
περιβαλλοντικές πολιτικές με απλούς όρους. Κάποιοι νομίζουν πως είμαστε
ιδεαλιστές, αλλά δεν είμαστε. Είμαστε ρεαλιστές. Όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω
μας αποδεικνύουν τα επιχειρήματά μας, όπως η αλλαγή του κλίματος. Αλλά το
κατεστημένο φροντίζει να μη λαμβάνουμε την αναγνώριση που μας αξίζει. Όταν
λέμε μην καταστρέφετε τα δάση γιατί θα προκληθούν φοβερές καταστροφές στο
μέλλον, όπως συνέβη στην Ιταλία με τις πλημμύρες, στην ουσία συνδέουμε τα
θέματα με την καθημερινή ζωή των ανθρώπων, τους δείχνουμε πώς όλα αυτά θα
επηρεάσουν τη ζωή των παιδιών τους. Συχνά φαινόμαστε ότι είμαστε εναντίον
πολλών πραγμάτων, αλλά προτιμάμε την πρόληψη. Δυστυχώς, όμως, οι άνθρωποι
έχουν την τάση να το συνειδητοποιούν εκ των υστέρων και τότε στρέφονται σ’
εμάς. Δεν είμαστε ο Ερυθρός Σταυρός».
«Πάνω από τριάντα βουλευτές στις ευρωεκλογές»
Ο Άρνολντ Κασόλα δραστηριοποιείται με τους Ευρωπαίους Πρασίνους από το
1990, όταν ακόμη δίδασκε Συγκριτική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Μάλτας. Το
1989 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Alternattiva Demokratika (AD), του Πράσινου
Κόμματος της Μάλτας, και το 1993 από τα ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής
Ομοσπονδίας Πρασίνων Κομμάτων (EFGP). Τον Απρίλιο του 1999, ύστερα από εννέα
χρόνια ευρωπαϊκής πολιτικής των Μαλτέζων Πρασίνων, το κόμμα του έλαβε επίσημη
αναγνώριση από την κυβέρνηση της Μάλτας για το έργο του, αφού συμπεριελήφθη
στην επίσημη επιτροπή των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Μάλτας στην E.E.
«Προέρχομαι από ένα αγγλοσαξονικό σύστημα, στο οποίο υπάρχουν δύο κόμματα
και η φιλοσοφία είναι ότι όταν ένα κόμμα συγκεντρώσει το 51% των ψήφων μπορεί
να κυβερνήσει. Αυτό δημιουργεί απογοήτευση στο άλλο μισό, το οποίο μπορεί να
περιμένει δέκα χρόνια για να αλλάξουν τα πράγματα. Έτσι σκεφτήκαμε ότι έπρεπε
να εργαστούμε εναντίον της διαφθοράς, των δασών που καταστρέφονται για να
οικοδομηθούν σε μια χώρα μικρή όπως η Μάλτα, ότι έπρεπε να διαχειριστούμε την
κατάσταση για τις επόμενες γενιές. Έτσι φτιάξαμε το AD», λέει. Όσο για το τι
θα θεωρήσει επιτυχία των Πρασίνων στις ευρωεκλογές απαντά: «Να καταφέρουμε να
βγάλουμε περισσότερους από τριάντα βουλευτές».












