Ένας μαθητής γράφει

Με αφορμή τις απόψεις που εξέφρασε στις 21 Φεβρουαρίου, με άρθρο του στα
«NEA», ο κ. Μίκης Θεοδωράκης, ο κ. Πέτρος Σατραζάνης, από τη Θεσσαλονίκη,
σημειώνει:

«Ζούμε στην εποχή που η τσέπη κλείνει στόματα, που το σταριλίκι είναι τρόπος
ζωής. Ζούμε στην εποχή της Λήθης. Δύο τρόποι υπάρχουν για να ξεφύγουμε απ’
αυτήν την κόλαση – ή να γίνουμε μέρος της κόλασης αυτής και να μην μας νοιάζει
ποιος μας ορίζει, ή να μάθουμε ποιος και τι μέσα στην κόλαση δεν είναι κόλαση
και να τους δώσουμε χώρο (Ίταλο Καλβίνο). Κοινώς ή να οδηγούμαστε αργά και
βασανιστικά προς την απόλυτη αποχαύνωση και καταστροφή ή να πατήσουμε απότομα
φρένο, και να πετάξουμε από πάνω μας το αμερικάνικο, το σκάρτο, το ψεύτικο. Ο
πρώτος τρόπος είναι γλυκός και γνώριμος σε πολλούς (σε όλους μας), ο δεύτερος
όμως απαιτεί μάτια και αυτιά ορθάνοιχτα. Καλώ λοιπόν όσους θέλουν να
ονομάζονται άνθρωποι της Τέχνης, των Γραμμάτων και του Πολιτισμού να πάρουν
μια σοβαρή θέση και να βοηθήσουν τον ελληνικό λαό (όλους εμάς δηλαδή) να
ανοίξει τα μάτια του, να ξεχωρίσει και να πετάξει».

Ο ανταγωνισμός στην Παιδεία

Σε προβλήματα της Παιδείας αναφέρεται εν όψει των αυριανών εκλογών ο κ.
Παύλος Βελιτζέλος, φιλόλογος στο Γυμνάσιο Φίλιας Λέσβου:

«Μόνο αν πάψει ή μειωθεί δραστικά ο ανόητος εν πολλοίς ανταγωνισμός, θα
μπορέσει ο μαθητής και η οικογένειά του να απαλλαγούν από τα απάνθρωπα βάρη.
Και αυτό για να γίνει θα πρέπει να δοθεί στον Έλληνα μαθητή εναλλακτική οδός
για το επαγγελματικό του μέλλον, να ξέρει δηλαδή ότι εκτός από το να μπει σε
Πανεπιστήμιο υπάρχει και άλλος δρόμος και αυτός ο δρόμος οδηγεί σε θέση
εργασίας. Το τελευταίο θα εξαρτηθεί κυρίως από την πορεία της Τεχνικής
Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, που για την ώρα αδυνατεί να προσφέρει πειστικά
αυτήν την εναλλακτική οδό και λειτουργεί σαν χωματερή της Εκπαίδευσης. Θα
εξαρτηθεί όμως και από τη διάθεση της ελληνικής οικογένειας να αλλάξει πρότυπα
και να μη θεωρεί μονόδρομο επιτυχίας και καταξίωσης το Πανεπιστήμιο».