Διαστάσεις Για την επιστροφή της κοινής λογικής

«H κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ευάλωτη, ηλίθια και διεφθαρμένη.
Όλες οι θετικές δυνάμεις της χώρας πρέπει να κινητοποιηθούν για να
αποκατασταθεί η κοινή λογική». Νόρμαν Μπίρνμπομ

Τζων Κέρυ: μπορεί να σταματήσει τον Μπους; (σκίτσο από το περιοδικό «Σπεκτέιτορ»)

Υπάρχει ένα κακό, ένα πολύ κακό σενάριο: το ανέλυε τις προάλλες στο περιοδικό
Νιου Γιόρκερ, ελαφρά πιωμένος, ένας υψηλός αξιωματούχος του
Δημοκρατικού Κόμματος: «Υπάρχουν πέντε έδρες των Δημοκρατικών στη Γερουσία που
παίζονται στον Νότο. Μπορεί να χάσουμε τις τέσσερις. Πιστεύω ότι θα τις
χάσουμε. Και τότε οι Ρεπουμπλικανοί θα εξασφαλίσουν την πλειοψηφία για τα
επόμενα τριάντα με σαράντα χρόνια. Καταλαβαίνετε για τι μιλάμε; Θα έχουμε έναν
Τζωρτζ Μπους που δεν θα ενδιαφέρεται για την επανεκλογή του, μια Γερουσία που
δεν θα μπορεί να ασκεί κανέναν έλεγχο, ένα Ρεπουμπλικανικό Κόμμα που θα μπορεί
να συγκεντρώνει ένα δισεκατομμύριο δολάρια τον χρόνο, ένα Ανώτατο Δικαστήριο
με συντηρητική πλειοψηφία, μια κυβέρνηση συρρικνωμένη όσο αυτοί θέλουν». Ένας
άλλος αξιωματούχος, πιο νηφάλιος, συμπλήρωνε: «Αν δεν επιλέξουμε τον κατάλληλο
υποψήφιο, θα εισέλθουμε πιθανότατα σε μια από αυτές τις περιόδους της ιστορίας
της χώρας όπου ένα κόμμα κυριαρχεί για μεγάλο χρονικό διάστημα».

Αυτός ο υποψήφιος επελέγη – και λέγεται Τζων Κέρυ. Έχει πολλά προσόντα, το
σημαντικότερο των οποίων είναι ότι ξέρει να μετανιώνει: έλαβε μέρος σε έναν
άδικο πόλεμο και στη συνέχεια αντιτάχθηκε ενεργά σ’ αυτόν. Έχει και πολλά
μειονεκτήματα, το σημαντικότερο των οποίων είναι ότι κατάγεται από μια
πολιτεία που δεν «μετράει» πλέον τόσο στην αμερικανική πολιτική ζωή. Μπορεί να
κερδίσει τις εκλογές; Μπορεί, απαντά ο Αμερικανός κοινωνιολόγος Νόρμαν
Μπίρνμπομ, συγγραφέας μεταξύ άλλων του βιβλίου «Μετά την πρόοδο. Αμερικανική
κοινωνική μεταρρύθμιση και ευρωπαϊκός σοσιαλισμός στον 20ό αιώνα» (εκδ. Oxford
Press). Οι Ρεπουμπλικανοί έχουν αρχίσει να ανησυχούν και προσπαθούν να
εκμεταλλευτούν το ζήτημα του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων. Οι εκλογές του
επόμενου Νοεμβρίου είναι πολύ ανοιχτές. Οι Δημοκρατικοί διαθέτουν κάτι που δεν
πρόκειται να εξαφανιστεί, τη μέριμνα για οικονομικά και κοινωνικά θέματα, για
την κοινωνική ασφάλιση, για την εργασία, για την παιδεία και για όλα τα θέματα
που απασχολούν τις οικογένειες.

Είναι αλήθεια πως τα συνδικάτα, που αποτελούσαν παλιότερα αποφασιστικό
παράγοντα στις νίκες των Δημοκρατικών, εμφανίζονται σήμερα πολύ αποδυναμωμένα:
δεν αντιστοιχούν παρά στο 13% του ενεργού πληθυσμού. Είναι όμως ισχυρά σε
πολιτείες-κλειδιά, όπως το Μίσιγκαν, το Ιλινόι και το Οχάιο. Το άλλο αισιόδοξο
σημάδι, λέει ο Μπίρνμπομ στην Ελ Παΐς, είναι η πολύ υψηλή συμμετοχή των
πολιτών στις προκριματικές εκλογές. Ο Χάουαρντ Ντην κινητοποίησε τη μορφωμένη
μεσαία τάξη μέσω του Internet και έφερε κόσμο σε εκδηλώσεις, συζητήσεις,
προβολές. H αμερικανική κοινωνία είναι βέβαια κατατεμαχισμένη ως προς την
τάξη, το θρήσκευμα, την κουλτούρα, την περιοχή, κι έτσι η κινητοποίηση σε
εθνικό επίπεδο είναι πολύ δύσκολη…