H γοητεία του συγκεκριμένου

Όταν στόχος είναι οι συγκεκριμένες ερωτήσεις αλλά και οι συγκεκριμένες απαντήσεις, τότε βγαίνουν ακόμη και ειδήσεις

Σε εκείνη την πρωινή ενημερωτική τηλεόραση που διαμορφώνει την ατμόσφαιρα των
λαϊκών απαιτήσεων από την πολιτική εξουσία, εκεί που αναδεικνύονται γκρίνιες
και καημοί για το κοινωνικό κράτος δίνοντας την αίσθηση της αδικαίωτης λαϊκής
προσμονής, εκεί που αναπτύσσεται κριτική για κυβερνητικές επιλογές που
βαραίνουν την καθημερινότητα του πολίτη, εκεί που αναζητούνται συγκεκριμένες
απαντήσεις για συγκεκριμένα προβλήματα, καλούνται οι πολιτικοί αρχηγοί να
εκθέσουν προγράμματα και θέσεις.

Και είναι αυτή η τηλεόραση που ανέλαβε να συμπληρώσει ένα σημαντικό κενό αυτής
της προεκλογικής περιόδου, το οποίο άφησαν οι αντιπαραθέσεις των κομμάτων για
διαδικαστικά ζητήματα – ποιοι θέλουν το ντιμπέιτ, ποιοι το φοβούνται κ.λπ.
Δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι τα καθημερινά προβλήματα και οι αγωνίες των
πολιτών παραμερίζονται.

Έτσι βρέθηκε – στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά, που έκανε σχολή της
πρωινής ενημέρωσης την «πολιτική τής τσέπης» – ο Γιώργος Παπανδρέου. Αλλά και
στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη – με τη δική της σχολή, «στο πλευρό σας με
φιλική κουβεντούλα» – βρέθηκε ο Κώστας Καραμανλής. Και οι δύο εκπομπές
ανέδειξαν τη γοητεία του συγκεκριμένου.

H πρώτη συζήτηση, στον Alpha, έφερε σε κοντινό πλάνο πρόβλημα και προτεινόμενη
λύση. Έβγαλε πολλές ειδήσεις.

H δεύτερη, στον Αντ1, πιο γενική, έδωσε χρόνο και ευκαιρία να αναπτύξει ο κ.
Καραμανλής με περισσότερη άνεση τα πιστεύω και τις θέσεις του, εφ’ όλης της
ύλης όμως.

Το ενδιαφέρον συγκριτικώς με τις υπόλοιπες προεκλογικές τηλεοπτικές
εμφανίσεις όλων τους είναι ότι υπάρχει απέναντί τους ένα πρωινό κοινό
διαμορφωμένο, με σαφείς προσδοκίες για τη λύση άμεσων προβλημάτων. Οι
δεσμεύσεις απέναντί του αποκτούν το βάρος ενός «συμβολαίου», τους όρους του
οποίου έχει διαμορφώσει η ίδια η εκπομπή για τους τηλεθεατές της. Ένα
τηλεοπτικό «κοινωνικό συμβόλαιο», που οι πολιτικοί επιδιώκουν να επικυρώσουν
με τις εμφανίσεις τους. Το κοινό περιμένει να ακούσει τι θα πάρει.

Και επειδή τα καθημερινά προβλήματα είναι πολλά και η ατμόσφαιρα δυσφορίας
επιτείνεται από την τηλεοπτική της ανάδειξη, μοιάζει να διαμορφώνεται μια
ατμόσφαιρα πλειστηριασμού. Ποιος θα δώσει περισσότερα; Ποιος θα δώσει
γρηγορότερα; Ποιος θα τα δώσει καλύτερα; Και, φυσικά, ποιος θα πείσει ότι θα
δώσει.

Οι τηλεθεατές τείνουν ευήκοα ώτα προς όλους.

Πάντως, η καθημερινή ατμόσφαιρα αυτών των εκπομπών, με τον πολιτικό να
βρίσκεται εκεί, στο γνωστό σκηνικό, χωρίς επισημότητες, ήταν το καταλληλότερο
φόντο για να αναδειχθούν απαντήσεις για θέματα τα οποία απασχολούν τις
καθημερινές συζητήσεις.

Οι ερωτήσεις των τηλεθεατών, έστω με τη μεσολάβηση των παρουσιαστών, έβαλαν
και τους πολίτες στο προεκλογικό πλάνο. Σε μια στιγμή ο Γιώργος Αυτιάς ανέφερε
και τα ονοματεπώνυμα όσων έθεταν τις ερωτήσεις, προβιβάζοντάς τους από αόριστο
άθροισμα μονάδων σε πρόσωπα.

Στο στούντιο του Alpha μόνον το κατακόκκινο σακάκι της Μαρίας
Νικόλτσιου έδινε γιορτινό χαρακτήρα, ενώ ο σταρ της εκπομπής κάθε τόσο
συνόψιζε, εξηγούσε και επέμενε σε σημεία των προτάσεων του Γιώργου Παπανδρέου
βοηθώντας στην κατανόησή τους. Σε μια στιγμή δεν απέφυγε να κάνει
συμπληρωματική πρόταση, σε εκείνη του καλεσμένου του, για το πώς μπορεί να
διευκολύνονται οικονομικά οι γονείς που πληρώνουν παιδικό σταθμό. Μικρός ο
ρόλος της Μαρίας Νικόλτσιου, δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερος,
περιορίστηκε στις ερωτήσεις για τις γυναίκες και για τις εισαγωγικές των
τελειοφοίτων.

Συμπληρωματικά στυλ εκπομπών

Χωρίς να εγκαταλείψει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Γιώργος Αυτιάς διευκόλυνε
ωστόσο με τις ειδικές γνώσεις του στην κατανόηση των προτάσεων του
φιλοξενουμένου. Χωρίς να αλλάξει το φιλικό ύφος, ο Γιώργος Παπαδάκης κατέβασε
τους προσωπικούς τόνους για να αναδειχθούν οι απαντήσεις του δικού του
καλεσμένου.

Το κοντινό πλάνο στους πολιτικούς και η πρωινή χαλαρή ατμόσφαιρα έδιναν την
ευκαιρία για πιο ουσιαστικές παρατηρήσεις του κοινού, αν και η ταυτόχρονη
προβολή δεν θα διευκόλυνε ιδιαιτέρως τους αναποφάσιστους, που προφανώς
επιδόθηκαν στο ζάπινγκ.