Πρόσωπα Aγκάθι στο πλευρό του Mπλαιρ

Το Ιράκ έχει γίνει ο μόνιμος πολιτικός εφιάλτης του Τόνυ Μπλαιρ. Και η Κλερ
Σορτ το μόνιμο αγκάθι στα πλευρά του.

Κλερ Σορτ. Στην αριστε-ρά των Εργατικών και γνωστή για την ελευθερο-στομία της

Πρώην υπουργός Διεθνούς Ανάπτυξης, η Σορτ είχε παραιτηθεί πέρυσι τον Μάιο από
την κυβέρνηση διαμαρτυρόμενη για τη βρετανική συμμετοχή στον πόλεμο στο Ιράκ.
Έκτοτε δεν έπαψε να πυροδοτεί τη διαμάχη σχετικά με τη νομιμότητα του πολέμου
αυτού και να αμφισβητεί τη δικαιολόγησή του. Έφτασε να χαρακτηρίσει τον Μπλαιρ
«ανεύθυνο» και να υπονοήσει πως πρέπει να παραιτηθεί. Ωστόσο η χθεσινή δήλωσή
της, πως Βρετανοί πράκτορες κατασκόπευαν τον Κόφι Ανάν πριν από τον πόλεμο,
συνιστά τη σοβαρότερη καταγγελία που έχει διατυπώσει έως τώρα.

H Σορτ, 58 χρόνων, ανήκει στην αριστερά του Εργατικού Κόμματος και είναι
γνωστή για τις ριζοσπαστικές θέσεις της, τις οποίες ουδέποτε δίστασε να
διατυπώσει. Όταν οι Εργατικοί ήταν στην αντιπολίτευση, είχε παραιτηθεί δύο
φορές από τη «σκιώδη κυβέρνησή» τους για λόγους αρχής και της είχαν επιβληθεί
κυρώσεις από το κόμμα επειδή είχε ζητήσει δημόσια να ανοίξει η συζήτηση για
την αποποινικοποίηση της κάνναβης. Ακόμη και όταν έγινε υπουργός, το 1997,
εξακολούθησε να λέει με πάθος αυτό που σκέπτεται. «H ελευθεροστομία της αρέσει
στο Εργατικό Κόμμα και βολεύει και την κυβέρνηση», είχαν σχολιάσει οι «Τάιμς».
«Είναι το μοναδικό μέλος της κυβέρνησης που εκφράζει στα σίγουρα τις απόψεις
των παραδοσιακών εργατικών ψηφοφόρων». Ο Μπλαιρ την καλόπιανε, την ενημέρωνε ο
ίδιος για τις εξελίξεις στο θέμα του Ιράκ και της επέτρεπε μια ελευθερία λόγου
που ουδείς άλλος υπουργός είχε. Όταν ξέσπασαν οι εχθροπραξίες, στις 9 Μαρτίου,
είχε απειλήσει να παραιτηθεί αν η Βρετανία έμπαινε στον πόλεμο χωρίς έγκριση
του ΟΗΕ. Πραγματοποίησε την απειλή της μόλις τον Μάιο επειδή, όπως είχε
εξηγήσει τότε, η κυβέρνηση την είχε διαβεβαιώσει πως ο ΟΗΕ θα είχε λόγο για το
Ιράκ μετά τον πόλεμο.

Γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1946 στο Μπέρμιγχαμ όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε
πολιτικές επιστήμες στα Πανεπιστήμια του Κηλ και του Ληντς. Εργάσθηκε στο
υπουργείο Εσωτερικών και το 1983 εξελέγη βουλευτής του Μπέρμιγχαμ. Μαχητική
φεμινίστρια, έγινε τότε γνωστή για την εκστρατεία της εναντίον της δημοσίευσης
φωτογραφιών γυμνόστηθων γυναικών στη σελίδα τρία της «Σαν» – η ταμπλόιντ
απάντησε στέλνοντας μοντέλα με μικροσκοπικά κόκκινα μπικίνι να την κυνηγάνε σε
όλο το Λονδίνο… Ως υπουργός άσκησε πολιτική με στόχο τη μείωση του χρέους
των χωρών του Τρίτου Κόσμου και έθεσε δρακόντειους στόχους για τη μείωση της
φτώχειας στον πλανήτη. Και υποστήριξε αποφασιστικά τη στρατιωτική επέμβαση στο
Κόσοβο, στην οποία ήταν αντίθετο ένα μέρος της αριστεράς των Εργατικών. Έδειξε
έτσι ότι δεν είναι μία άνευ όρων ειρηνίστρια και ότι δεν αντιτίθεται στις
ανθρωπιστικές επεμβάσεις, εφόσον τις θεωρεί «ηθικές».