ANAΛΩΣIMA Mαντίλι καλαματιανό

Συγκινητική συνάντηση στην Καλαμάτα. Ο Κώστας Καραμανλής αγκαλιάζει
χαμογελώντας συγκρατημένα τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος χαμογελά πλατιά ο
καημένος. Καταλαβαίνουμε τι λαχτάρα έχει περάσει, στη μοναξιά τόσα χρόνια και
στην αγωνία. Λαμπρό παιδί, με σπουδές στην Αμερική, νέος ακόμα και
νοστιμούλης, έχει και ψήφους στη Μεσσηνία, του συγχωρούν αργά και σταθερά ότι
έριξε την κυβέρνηση της N.Δ. επί Μητσοτάκη. Σαν κώλυμα προσωπικό του Μητσοτάκη
μοιάζει πια η υπόθεση. Μα δείτε πώς γλυκομιλάει. Λυπηθείτε τον άσωτο υιό και
μαζέψτε τον. Μετάνιωσε που έριξε τη N.Δ., αλλά για τίποτε άλλο δεν μετάνιωσε.
Έχει λειώσει από λαχτάρα να τον συγχωρήσουν, αλλά παριστάνει και τον περήφανο.
Απόγονος της Πηνελόπης Δέλτα, της αγαπημένης. Αγαπησιάρικα και παράφορα και τα
πολιτικά του έργα, πριν ρίξει την κυβέρνηση έριξε και την Ελλάδα σε μερικούς
λάκκους με φίδια. Κατά βάθος τον αγαπάμε όλοι. Θα θέλαμε όλοι να είναι η
Μακεδονία ελληνική, αποκλειστικά και να μη χρειαστεί να μάθουμε γι’ αυτήν άλλη
λεπτομέρεια. Να είναι ελληνική αποκλειστικά και η Κύπρος, τίποτα λιγότερο.
Επίσης η Κωνσταντινούπολη, η Σμύρνη και η περιοχή των Καλάς. Θα θέλαμε τα
ελληνικά να ομιλούνται ως τη Βακτριανή και ιδίως να είναι επίσημη γλώσσα στις
ΗΠΑ. Να απαριθμούμε τα μεγαλεία μας και να μετράμε την πίκρα μας. Κρίμα που
πρέπει να ζούμε στη σκληρή σημερινή πραγματικότητα με τόσες προσαρμογές και
συνυπάρξεις. Να κατευνάζουμε τα συναισθήματά μας, να καταφεύγουμε στη λογική.
Άχαρα πράγματα. Οι ιδεολογίες να είναι ακατέργαστα πάθη, όχι σκέψη και έρευνα
και δημοκρατικές διαδικασίες. Μιλώντας για ιδεολογίες πάντως, όσοι θέλουν
διαχωριστικές γραμμές, τις κομίζει ο Καραμανλής σαν καλαματιανό μαντίλι.