Δρόμοι

Έχει ντοκτορά…

… και έχει κάνει σημαντικές επιστημονικές έρευνες για την αρθρίτιδα και τον
πόνο. Ύστερα από δέκα χρόνια που ήταν πανεπιστημιακός ερευνητής, ο μοριακός
βιολόγος δόκτωρ Καρλ Γκένσμπεργκ εγκαταλείπει την ακαδημαϊκή του καριέρα για
να γίνει υδραυλικός. Στα σαράντα ένα του χρόνια, με ένα παιδί, πιστεύει πως θα
μπορέσει να διπλασιάσει το εισόδημά του αν κρεμάσει τη λευκή μπλούζα του στο
εργαστήριο για να φορέσει την μπλούζα του υδραυλικού.

Ο επιστήμονας…

… του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ πήρε αυτή την απόφαση, όταν φώναξε έναν
υδραυλικό να του φτιάξει τον λέβητα θέρμανσης στο σπίτι. Ο υδραυλικός είχε την
εντύπωση πως το ντοκτορά του επιστήμονα ήταν εγγύηση για ένα υψηλό εισόδημα.
Μα όταν ο δόκτωρ Γκένσμπεργκ του έδειξε πόσα έπαιρνε, ο υδραυλικός έμεινε με
ανοιχτό το στόμα. «Έτσι κατάλαβα πόσο κακοπληρωμένη ήταν η δουλειά μου», λέει
ο δόκτωρ Γκένσμπεργκ στην εφημερίδα «Ίβνινγκ Στάνταρντ». Έτρεξε αμέσως και
έμαθε υδραυλικός και τον Ιούλιο πιάνει δουλειά.

Στο μεταξύ…

… εξακολουθεί να εργάζεται στο πανεπιστήμιο, όπου ερευνά την επίδραση των
ηλεκτρομαγνητικών πεδίων στο ανθρώπινο σώμα. «Είμαι παθιασμένος με την
έρευνα», λέει, «αλλά πρέπει να συντηρήσω την οικογένειά μου». Ο δόκτωρ
Γκένσμπεργκ δεν μπορεί να το χωνέψει πως πέρασε επτά χρόνια από τη ζωή του για
να σπουδάσει κάτι που, ύστερα από δέκα χρόνια δουλειάς, του αποδίδει τα μισά
από όσα κερδίζει ένας υδραυλικός. Όμως δεν είναι ο μόνος που υποχρεώνεται να
αλλάξει δουλειά. Αυτός θα είναι ο κανόνας από εδώ και πέρα. Σύμφωνα με τη
βρετανική οργάνωση «Σίτι & Γκιλντς», ένας εργαζόμενος θα αλλάζει κατά μέσο
όρο 19 διαφορετικές δουλειές στη διάρκεια της ζωής του, σε μια αγορά εργασίας
που θα γίνεται ολοένα και πιο ευμετάβλητη και ασταθής. «H ισόβια εργασία έχει
πια πεθάνει», λέει ο διευθυντής της οργάνωσης Κρις Χάμφρις.

Τα παλιά…

… χρόνια, οι «σκλάβοι» των βρετανικών ανθρακωρυχείων ανακαίνιζαν κάθε ένα
δυο χρόνια τα σπίτια τους, επειδή οι τοίχοι και οι ταπετσαρίες μαύριζαν από το
φούμο που υπήρχε στην ατμόσφαιρα. Οι σύγχρονοι «σκλάβοι» δεν θα προλαβαίνουν
να κάνουν το ίδιο. Θα αλλάζουν τόσο συχνά δουλειές και τόπους εργασίας, που
δεν θα προφταίνουν να σκεφτούν όχι μονάχα πώς το θέλουν το σπίτι τους, μα ούτε
καν τα αγαπημένα τους πρόσωπα που μένουν σε αυτό. Δουλεύουμε και βλέπουμε το
σπίτι μας είτε σαν ένα μέρος στο οποίο πρέπει να γυρίσουμε είτε σαν ένα μέρος
από το οποίο πρέπει να φύγουμε. Δεν το βλέπουμε πια σαν ένα μέρος για να
μείνουμε. Πόσες οικογένειες κάθονται πια σε κάθε γεύμα της ημέρας στο ίδιο
τραπέζι, παρ’ εκτός αν είναι τραπέζι γιορτινό; Όλα στο πόδι. Δουλειές του
ποδαριού. Σπίτια του ποδαριού. Και σχέσεις.