ΓNΩMH H υγεία των εθνών

Η οικονομική έκθεση του προέδρου, που ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα,
δέχθηκε επικρίσεις σε πολλά μέτωπα. Ας ανοίξουμε εδώ ένα: τον τομέα της
υγείας, που δείχνει μια εκπληκτική αδιαφορία για τις ανησυχίες των μέσων
Αμερικανών – και που δίνει μια σημαντική ευκαιρία στους Δημοκρατικούς. Σύμφωνα
με δημοσκόπηση του Γκάλοπ, το 82% των Αμερικανών τοποθετεί την περίθαλψη στα
κορυφαία ζητήματα. Όμως, οι άνθρωποι φοβούνται ότι ίσως να μην είναι σε θέση
να την πληρώσουν. Αντίθετα με άλλες εύπορες χώρες, η Αμερική δεν έχει καθολική
ασφάλιση υγείας και είναι πολύ εύκολο να πέσει κανείς ανάμεσα στις «ρωγμές»
του συστήματός της. Σύμφωνα με την έκθεση του προέδρου, μολονότι περισσότεροι
από 40 εκατομμύρια Αμερικανοί δεν έχουν ασφάλιση υγείας, αυτό δεν πειράζει και
τόσο πολύ, επειδή «οι ανασφάλιστοι είναι μία διαφοροποιημένη και συνεχώς
μεταβαλλόμενη ομάδα». Σε κάθε δεδομένη στιγμή, περίπου ένας στους επτά
Αμερικανούς είναι ανασφάλιστος και αυτό δεν είναι καθόλου καλό. Επειδή οι
ανασφάλιστοι είναι μία «συνεχώς μεταβαλλόμενη ομάδα», όμως, ένα πολύ
μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζει την περιοδική και τρομακτική εμπειρία του
ανασφάλιστου και ένα ακόμη μεγαλύτερο μέρος ζει με τον φόβο μήπως χάσει την
ασφάλισή του σε περίπτωση που κάτι δεν θα πάει καλά στη δουλειά ή στο σπίτι.
Οι ΗΠΑ δαπανούν πολύ περισσότερα για την υγεία από ότ, ι οποιαδήποτε άλλη χώρα
του κόσμου. Πού πηγαίνουν αυτά τα χρήματα; Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, οι
ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες δαπανούν 11,7 σεντς από κάθε δολάριο που
πηγαίνει για την υγεία σε διοικητικά έξοδα, κυρίως διαφήμιση και
αντασφαλίσεις, έναντι μόλις 1,3 σεντς που δαπανά το κρατικό σύστημα του
Καναδά. Επίσης, το αμερικανικό σύστημα είναι πολύ γενναιόδωρο στις
φαρμακευτικές εταιρείες, επειδή δεν διαπραγματεύεται χαμηλότερες τιμές. Το
αποτέλεσμα είναι ότι το αμερικανικό σύστημα υγείας, που στις καλύτερες στιγμές
του είναι το καλύτερο στον κόσμο, προσφέρει σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού
τον χειρότερο συνδυασμό ανασφάλειας και υψηλού κόστους. Οι ιδεολογικές
παρωπίδες και τα ειδικά συμφέροντα δεν επιτρέπουν στην κυβέρνηση να
αντιμετωπίσει το ζήτημα. Ένας Δημοκρατικός θα μπορούσε.