ΓNΩMH Φιλελεύθεροι – απελεύθεροι – ελεύθεροι

Σε μια περίοδο μετάβασης της ελληνικής κοινωνίας, σε μια περίοδο
αυξημένων προσδοκιών αλλά και προσπαθειών για την πραγματική σύγκλιση με τους
δώδεκα πιο ανεπτυγμένους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μια εποχή υπερβάσεων, δεν
μπορεί πολιτικοί που διακρίθηκαν για το θάρρος, την επάρκεια και τη φαντασία
τών προτάσεων τους να εξορίζονται μακριά από την ενεργό πολιτική δράση.

Ο Μάνος έμεινε μόνος γιατί είχε δικό του έργο και φωνή και τη χρησιμοποιούσε.
Ο Ανδριανόπουλος, μακριά από τη Βουλή «ιδία βουλήσει», λέγοντας και γράφοντας
τη γνώμη του ως ελεύθερος και φιλελεύθερος. H Δαμανάκη επί δεκαετία διαφωνούσε
με το κόμμα της. Δεν το έκρυβε. Ασφυκτιούσε. Εις μάτην προσπαθούσε. Ο
Ανδρουλάκης META το μάθημα του ’89, πληθωρικός πάντα, έγινε ο ντελάλης της
νέας και αρχαίας αγοράς, ένας απελεύθερος μπροστά στις νέες αλήθειες.

H προοδευτική παράταξη, το ΠΑΣΟΚ, ο Γιώργος Παπανδρέου, όλοι μας υπήρξαμε και
θα υπάρχουμε ως ιστορική ανάγκη αλλαγής και μεταρρύθμισης, ως ανάγκη
εκσυγχρονισμού και ανάπτυξης της Ελλάδας που το αξίζει και αδίκως έμεινε πίσω
για χρόνια, αγκυλωμένη σε παλιά αμαρτήματα και στρεβλές νοοτροπίες. Πάρα πολλά
και σωστά όμως έγιναν τα τελευταία χρόνια – είμαστε υπερήφανοι γι’ αυτό – και
περισσότερα θα γίνουν.

Σήμερα «κόβουμε δρόμο» κατά Ράμφο. Δεν έχουμε την πολυτέλεια της παραμικρής
καθυστέρησης. Απορρίπτουμε την πρακτική του Κρόνου που τρώει τα παιδιά του.
Αρκετά! Όλοι οι νέοι της σκέψης, οι θετικοί της ζωής, οι δημιουργικοί τής
πολιτικής προσέλθετε.

H Δημοκρατική Παράταξη δεν φοβάται και δεν φοβίζει. Διαλέγεται, συνδιαλέγεται,
πράττει και προχωρεί. H άρνηση, η συντήρηση, τα κλειστά μάτια και τα κλειστά
μυαλά ας μείνουν πίσω. Το μέλλον ανήκει, πάντα, στους τολμηρούς. Σ’ αυτούς που
ανοίγουν νέους δρόμους, που πιστεύουν στις δυνάμεις αυτού του τόπου, στους
ελεύθερους και δημιουργικούς πολίτες.