Eμπόδια στις φιλοδοξίες της N.Δ.

H περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας, μαζί με αυτήν της Πελοποννήσου,
αποτελούν τις δύο παραδοσιακά συντηρητικότερες περιοχές της χώρας, τις μόνες
όπου η N.Δ. δεν έχασε ποτέ την πρώτη θέση, ούτε στις εκλογές του 1981 ούτε σ’
αυτές του 1993.

H κυριαρχία αυτή της Δεξιάς έχει βέβαια βαθύτατες ιστορικές ρίζες, αφού ακόμη
και στις εκλογές του 1964 η EPE είχε διατηρήσει το προβάδισμα στη Δυτική
Μακεδονία με 46,2% (έναντι 45,8% για την E.K.), ενώ στις πρώτες
μεταδικτατορικές εκλογές το 1974 το ποσοστό της N.Δ. έφθασε το 63,6%,
μετατρέποντας την ενισχυμένη αναλογική σε απόλυτο πλειοψηφικό, αφού κέρδισε
και τις 10 έδρες των τεσσάρων εκλογικών περιφερειών, χωρίς να εκλεγεί ούτε
ένας εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης.

Και Άκρα Δεξιά

Ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων στη Δυτική Μακεδονία άρχισε ελαφρώς να
μεταβάλλεται στις επόμενες εκλογές (το 1977), όταν η N.Δ. είδε το ποσοστό να
περιορίζεται εντυπωσιακά (συγκέντρωσε μόνο 45,8%), αν και πρέπει να σημειωθεί
ότι ένα σημαντικό τμήμα των διαρροών της κατευθύνθηκε τότε προς την άκρα Δεξιά
(η Εθνική Παράταξη έφθασε το 7,9%), ένα υπαρκτό, ακόμη και σήμερα, ιδεολογικό
ρεύμα στην περιοχή. Για ουσιαστική πάντως αλλαγή, όσον αφορά το πολιτικό κλίμα
της περιοχής, μπορεί να γίνει λόγος μόνον από τις αρχές της δεκαετίας του ’80,
όταν ένα ισχυροποιημένο πλέον ΠΑΣΟΚ, και ριζικά ανανεωμένο ως προς την
προδικτατορική E.K., εμφανίστηκε ως σημαντική και σχεδόν ισότιμη πολιτική
δύναμη, με ποσοστό κατά κανόνα ανώτερο του 40% (το οποίο μόνο την περίοδο
1989-90 περιορίστηκε στο 39%).

Οι ιδιαιτερότητες μάλιστα, του εκλογικού συστήματος, κυρίως λόγω του
κατακερματισμού της Δυτικής Μακεδονίας σε τέσσερις εκλογικές περιφέρειες,
είχαν ως συνέπεια η N.Δ. να κερδίσει συνολικά, στη διάρκεια μιας εικοσαετίας
(1981-2000), λιγότερες συνολικά έδρες από το ΠΑΣΟΚ (28 έναντι 34), παρόλο που
διατηρήθηκε σταθερά ως η πρώτη πολιτική δύναμη στην περιοχή.

H μονοεδρική

H διατήρηση της κατανομής των εδρών, όπως αυτή αποτυπώθηκε στις εκλογές του
2000 (6 υπέρ του ΠΑΣΟΚ και 4 υπέρ της N.Δ.) είναι λογικό να αποτελεί τον κύριο
στόχο του ΠΑΣΟΚ στη σημερινή συγκυρία. Για την επιτυχία όμως αυτού του στόχου
είναι απαραίτητες δύο προϋποθέσεις: πρώτον, να επικρατήσει και πάλι στη
μονοεδρική περιφέρεια των Γρεβενών, τη μόνη περιφέρεια της Δυτικής Μακεδονίας
όπου η N.Δ. μειοψηφεί σταθερά την τελευταία δεκαετία, τόσο στις βουλευτικές
όσο και στις νομαρχιακές εκλογές. Και δεύτερον, και δυσκολότερο, να διατηρήσει
την τρίτη έδρα στην Κοζάνη, την οποία κέρδισε οριακά από την Γ’ κατανομή,
ύστερα μάλιστα από σχετική απόφαση του Εκλογοδικείου, τον Σεπτέμβριο του 2001.

Την έδρα αυτή της Κοζάνης έχει όμως ως πρώτο άμεσο στόχο και η N.Δ., εφ’ όσον
θα της προσκυρωθεί αυτομάτως, αν κερδίσει τις εκλογές, διατηρώντας ταυτόχρονα
και την πρώτη θέση στον Νομό. H N.Δ. φιλοδοξεί επίσης να κατακτήσει τη
μοναδική έδρα των Γρεβενών, έχοντας ενισχύσει το ψηφοδέλτιό της με την
υποψηφιότητα του ευρωβουλευτή Χρ. Φώλια, ενώ ο τρίτος (και δύσκολα
πραγματοποιήσιμος) στόχος της είναι να περιορίσει το ΠΑΣΟΚ στη (διεδρική)
Καστοριά κάτω από το όριο του εκλογικού μέτρου (33,3%), κάτι που συνέβη όμως
μία μόνο φορά στη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας (τον Απρίλιο του 1990).

*΄Ενα σημαντικό, πάντως, εμπόδιο που θα συναντήσει η N.Δ. στην
υλοποίηση των φιλόδοξων στόχων της είναι η καταγεγραμμένη αδυναμία στον χώρο
της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αφού στις τελευταίες εκλογές, τον Οκτώβριο του
2002, κατόρθωσε να χάσει τους τρεις από τους τέσσερις Νομούς της Δυτικής
Μακεδονίας (Κοζάνη, Φλώρινα, Γρεβενά), καθώς και τις τρεις από τις τέσσερις
αντίστοιχες πρωτεύουσες (Κοζάνη, Καστοριά, Γρεβενά).

Ισχυρές υποψηφιότητες στην Κοζάνη, αλλά με το μυαλό στις καραμπόλες της Γ΄ κατανομής

Ο Νομός Κοζάνης αποτελεί την πιο αμφίρροπη εκλογική περιφέρεια της Δυτικής
Μακεδονίας, αφού, παρά την ισχυρή επιρροή που διαθέτει η N.Δ. (το χαμηλότερο
ποσοστό της ήταν 42% το 1996), το ΠΑΣΟΚ έχει κατορθώσει, τουλάχιστον στις
περιόδους ανοδικής φάσης (1981, 1985, 1993), να αναδειχθεί πρώτο κόμμα. Επίσης
το ΠΑΣΟΚ έχει επικρατήσει, και μάλιστα πάντα από τον πρώτο γύρο, και στις
τρεις νομαρχιακές εκλογές που έχουν πραγματοποιηθεί από το 1994 και μετά, ενώ
ελέγχει σταθερά τη δημαρχία της πρωτεύουσας με τον πρόεδρο της ΚΕΔΚΕ (και
μέλος του E.Γ.) Πάρι Κουκουλόπουλο. Το ΠΑΣΟΚ επίσης έχει κατορθώσει, χάρη στις
ιδιαιτερότητες της Γ’ κατανομής, να αποσπάσει στις δύο τελευταίες εκλογικές
αναμετρήσεις τις 3 από τις 5 έδρες του Νομού, παρόλο που τοπικά μειοψήφησε σε
σχέση με τη N.Δ.

* Μακροβιότερος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ είναι ο υφυπουργός Άμυνας Λ.
Λωτίδης, ο οποίος εκλέγεται ανελλιπώς από τον Ιούνιο του 1989 και διαθέτει
ισχυρά ερείσματα στην επαρχία Πτολεμαΐδας (2ος το 2000 με 10.270 σταυρούς).
Μακρά θητεία στη Βουλή έχει επίσης και ο Ηλ. Βλαχόπουλος, ο οποίος εκλέγεται
από το 1993, αν και στις τελευταίες εκλογές ήρθε μόλις 4ος (με 9.243 σταυρούς)
και κατόρθωσε να εκλεγεί μόνον αφού ακυρώθηκε προηγουμένως η υποψηφιότητα του
τρίτου σε σταυρούς (10.040) I. Βλατή και στη συνέχεια ανακατανεμήθηκαν, με
απόφαση του Εκλογοδικείου, οι έδρες της Γ’ κατανομής. Την πρώτη θέση το 2000
(με 10.875 σταυρούς) είχε καταλάβει ο πρωτοπολιτευόμενος τότε Αλ. Αθανασιάδης,
επιχειρηματίας και εργολάβος δημοσίων έργων, με σημαντική οικονομική δύναμη
στον Νομό. Εκτός από τους τέσσερις αυτούς πολιτικούς, που θα είναι και πάλι
υποψήφιοι, στο ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ συμμετέχουν επίσης και δύο ακόμη πρόσωπα
που διαθέτουν ισχυρά ερείσματα στον Νομό. Αφ’ ενός ο Γ. Παπακωνσταντίνου,
ανιψιός τού πρώην υπουργού (προδικτατορικά της E.K. και μεταδικτατορικά της
N.Δ.) Μιχάλη Παπακωνσταντίνου, συνεργάτης του Πρωθυπουργού στο παρελθόν και
τώρα διευθυντής των γραφείων του ΠΑΣΟΚ (6ος το 2000 με 4.649 σταυρούς) και αφ’
ετέρου ο Πασχ. Μητλιάγκας, εκλεγμένος νομάρχης, τόσο το 1994 όσο και το 1998,
ο οποίος, ιδιαίτερα κατά την επανεκλογή του το 1998, από τον α’ γύρο,
συγκέντρωσε σχεδόν 10 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερο από την αθροιστική
δύναμη των κομμάτων που τον υποστήριξαν.

* Στο ψηφοδέλτιο της N.Δ. συμμετέχουν οι δύο σημερινοί βουλευτές του
κόμματος, N. Τσιαρτσιώνης και M. Παπαδόπουλος. Πρώην δημοτικός σύμβουλος και
υποψήφιος δήμαρχος το 1990, ο N. Τσιαρτσιώνης εκλέγεται από το 1996 και
κατέλαβε την πρώτη θέση το 2000 με 15.836 σταυρούς. Επιλαχών το 1996, ο
δεύτερος βουλευτής, υπήρξε συνεργάτης του I. Βαρβιτσιώτη και βρέθηκε στη
δεύτερη θέση με 9.823 σταυρούς. Την τύχη του δοκιμάζει και πάλι ο B. Βύζας
(εγγονός παλαιού βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος και της EPE και ανιψιός του
πρώην βουλευτή της N.Δ. Θεμ. Βύζα), ύστερα από δύο ατυχείς εμπειρίες στις
προηγούμενες εκλογές. Το 1996, που πρωτοπολιτεύτηκε, κατέλαβε την πρώτη θέση,
αλλά η εκλογή του ακυρώθηκε λόγω κωλύματος, ενώ το 2000 εξελέγη στην τρίτη
θέση (με 8.354 σταυρούς), αλλά παρέμεινε μόνο για έναν χρόνο στη Βουλή, αφού
το Εκλογοδικείο προχώρησε σε ανακατανομή των εδρών. Υποψηφιότητες θέτουν ξανά
οι K. Σανίδης (5ος με 7.722 σταυρούς) και Φ. Γκούπας (6ος με 5.539 σταυρούς),
ενώ νέο πρόσωπο στο ψηφοδέλτιο είναι ο νομαρχιακός σύμβουλος Γ. Κασαπίδης.