ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Περί Παιδείας

Ο λόγος στους αναγνώστες: Ο Δ. Φράγκος, Κηφισίας 104, Αθήνα, γράφει:

«Παρακολούθησα συζήτηση μεταξύ των κυρίων Σηφουνάκη, Σιούφα, Κωστόπουλου και
νομίζω και του κυρίου Παμφίλη. Μέσα στα θέματά τους ήταν και το θέμα της
Παιδείας. Υπάρχουν στατιστικές και απ’ αυτές βγαίνει ότι τα παιδιά τα
προερχόμενα από τις αστικές συνοικίες ευρίσκονται στον τομέα αυτό πολύ
υψηλότερα από τα παιδιά των εργατικών συνοικιών.

Θα ήταν εκτός λογικής, αν πιστεύαμε ότι οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν στις
πρώτες είναι άριστοι και οι υπηρετούντες στις εργατικές κακοί. Μία στατιστική
που έγινε στην Αμερική, με παραμέτρους βαθμό νοημοσύνης και επάγγελμα, οδήγησε
σε περίεργα αποτελέσματα. Άνθρωποι με υψηλό βαθμό νοημοσύνης ασκούσαν
χειρωνακτικά επαγγέλματα και άνθρωποι μέσης νοημοσύνης, υψηλής
πνευματικότητας, δηλαδή γιατροί, δικηγόροι ακόμη και επιστήμονες ερευνητές.

H έρευνα έδειξε ότι εκτός από τον βαθμό νοημοσύνης, που είναι σταθερός για όλη
τη ζωή του ανθρώπου, υπάρχει και ο βαθμός καλλιέργειας, που είναι επίκτητος.
Σε κάποιο δημοτικό σχολείο κοντά σ’ έναν υδροηλεκτρικό σταθμό εκπαιδεύονται τα
παιδιά των υπαλλήλων τής ΔΕΗ και χωριατόπαιδα της περιοχής. Τα χωριατόπαιδα
υστερούν σημαντικά έναντι των παιδιών των υπαλλήλων. Και αυτό, γιατί ο βαθμός
καλλιέργειας των δεύτερων είναι πολύ υψηλότερος. Και αφού το περιβάλλον των
παιδιών των εργατών δεν τα βοηθάει στην ανάπτυξη της καλλιέργειας και των
ιδανικών που θα τα προωθήσουν, πρέπει να τα βοηθήσουν αυτοί που, πολιτικά
τουλάχιστον, τους εκπροσωπούν.

Κάποτε στη Μακρόνησο η τότε διοίκηση, μέσα από μεγάφωνα, βομβάρδιζε
κυριολεκτικά τους κρατούμενους με ένα τραγούδι που έλεγε: Είμαι εργάτης
τιμημένος και θηρίο στη δουλειά. Το βράδυ πάω στην ταβέρνα και ακούω πενιές.
Το πρωί ξανά στη δουλειά. H διοίκηση καλλιεργούσε το πνεύμα τής καμιάς
διεκδίκησης. Το ιδανικό εύπεπτο, οι πενιές. Το ίδιο εύπεπτο περιεχόμενο
υπάρχει και στην Αριστερά. Όπως η διοίκηση στη Μακρόνησο ζητούσε έναν εργάτη
“μοιραίο και άβουλο” να οδηγείται στην “υπόγεια ταβέρνα” και την αποχαύνωση,
έτσι και η παραδοσιακή Αριστερά, μέσα από το εύπεπτο περιεχόμενο εκπομπών της,
συνεχίζει την παράδοση.

H Πολιτεία έχει τα μέσα να διαδώσει τον πολιτισμό. Να αξιοποιήσει τον
πνευματικό μόχθο των άριστων, έτσι ώστε ο βαθμός καλλιέργειας να μην είναι
υψηλός μόνο σ’ αυτούς που ζουν στο αντίστοιχο περιβάλλον. H Δημοκρατία θα
υπηρετηθεί πολύ καλύτερα, αν οι υψηλής νοημοσύνης μπορούν να την αξιοποιούν
προς όφελος και αυτών, αλλά και της κοινωνίας».