Δρόμοι

Ο Τζον Κέρι…

… έχει έναν σωματοφύλακα που δεν τον αφήνει ποτέ από κοντά του. Τουλάχιστον
έτσι μοιάζει. Με σωματοφύλακα. Γρανιτένιο πιγούνι, διαπεραστική ματιά. Όμως,
αυτή η «σκιά» του Κέρι έχει μόνο ένα χέρι και καθόλου πόδια. Είναι ο Μαξ
Κλίλαντ, πρώην γερουσιαστής της Τζόρτζια, που τραυματίστηκε στον πόλεμο του
Βιετνάμ. Στο αναπηρικό καροτσάκι του (φωτ.), στο πλευρό του Κέρι, μοιάζει με
μάχιμο στρατιώτη σε νυχτερινή βάρδια. Το άγρυπνο βλέμμα του αναζητεί αδιάκοπα
κάποιον απροσδόκητο εχθρό.

Ο υποψήφιος…

… των Δημοκρατικών φαίνεται να έχει κινητοποιήσει μια ολόκληρη «εκλογική
περιφέρεια» ανθρώπων που βλέπουν στο πρόσωπό του έναν αφοσιωμένο σύντροφο,
έναν που δεν έχει ξεχάσει τη φρίκη που έζησαν στη Νοτιανατολική Ασία, αλλά και
κατόπιν, στην ίδια τους την πατρίδα. Στο πρόσωπο του Κέρι φαίνεται να
εκφράζεται το ψυχικό τραύμα που ακόμη κουβαλούν μαζί τους πολλοί βετεράνοι:
τους δεσμούς που σφυρηλατήθηκαν στη μάχη, αλλά και την προδοσία της ηγεσίας σε
μια χαμένη υπόθεση. Ο Κέρι είναι και αυτός παρασημοφορημένος βετεράνος, αλλά
και αρχηγός των βετεράνων που κάποτε πέταξαν τα παράσημά τους στα σκαλοπάτια
του Καπιτωλίου. Παντού όπου πηγαίνει, προηγείται σαν εμπροσθοφυλακή μια
φάλαγγα από βετεράνους τού Βιετνάμ. Είναι ένα πανίσχυρο μπλοκ ψηφοφόρων – 8,4
εκατομμύρια ψήφοι, χωρίς να μετρήσουμε τα μέλη των οικογενειών τους. Είναι
άνθρωποι που πετάχτηκαν στο περιθώριο της αμερικανικής κοινωνίας, που
αρνήθηκαν να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους, που ένιωσαν να γίνονται
αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους πολιτικούς. Άραγε, θα τα καταφέρει ο Κέρι
να τους βγάλει από το «κρύο»;

Οι εκλογές…

… στην Άιοβα έδειξαν κάτι εντυπωσιακό. Σύμφωνα με το περιοδικό «Νέισον», οι
βετεράνοι και τα μέλη των οικογενειών τους ήταν τα δύο τρίτα των
νεοεγγεγραμμένων ψηφοφόρων των Δημοκρατικών, αυτοί που χάρισαν την πρώτη νίκη
στον Κέρι. Στις συγκεντρώσεις του άλλου υποψηφίου, του στρατηγού εν
αποστρατεία Ουέσλι Κλαρκ, οι βετεράνοι μετριούνται στα δάχτυλα. Στις
συγκεντρώσεις του Κέρι κατεβαίνουν στρατιές – σημάδι πως για τους βετεράνους
του Βιετνάμ ένας αξιωματικός που κατέληξε να μισεί τον πόλεμο έχει μεγαλύτερη
αξιοπιστία από έναν στρατηγό που δεν άνοιξε ποτέ το στόμα του.

H ανάδυση…

… των βετεράνων του Βιετνάμ από το περιθώριο της αμερικανικής κοινωνίας στο
προσκήνιο της πολιτικής ζωής δεν γίνεται χωρίς λόγο. Για πολλούς από αυτούς,
το Βιετνάμ παραμένει μια πηγή θλίψης και αποξένωσης. Και ο πόλεμος στο Ιράκ
είναι μια ισχυρή υπόμνηση. Άρχισε με ένα κύμα παραπληροφόρησης, παρόμοιο με το
κατασκευασμένο επεισόδιο του κόλπου του Τονκίνου, και υποστηρίχτηκε από έναν
πρόεδρο που φρόντισε να αποφύγει τη μάχιμη υπηρεσία στο Βιετνάμ, αλλά που τώρα
απαιτεί από χιλιάδες στρατιώτες να κάνουν ό,τι ακριβώς απέφυγε να κάνει ο
ίδιος στο Βιετνάμ: να παίξουν κορόνα-γράμματα τη ζωή τους. Γι’ αυτό νιώθουν
σήμερα κάτι μέσα τους να ξυπνάει οι βετεράνοι του Βιετνάμ.