H λαγνεία κάνει καλό! Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δημοσιεύει μια
επαναξιολόγηση των επτά θανάσιμων αμαρτημάτων, όπου διακηρύσσεται ότι η
σεξουαλική επιθυμία αποτελεί ισόβια αρετή και θα πρέπει να πάψει να θεωρείται
αμάρτημα.
H έκκληση για την απενοχοποίηση της λαγνείας διατυπώνεται από τον καθηγητή
Σάιμον Μπλάκμπερν, έναν από τους πλέον αξιόλογους σύγχρονους Βρετανούς
φιλοσόφους, ο οποίος πιστεύει ότι οι γενετήσιες ορμές του ανθρώπου
καταδικάζονταν άδικα τόσους αιώνες. «Το σεξ κάνει καλό και η φήμη του θα
πρέπει να αποκατασταθεί», υποστηρίζει.
H εκστρατεία του Μπλάκμπερν για μια πιο χαλαρή αντιμετώπιση της λαγνείας
εντάσσεται, όπως αναφέρουν οι «Κυριακάτικοι Τάιμς», σε ένα τετραετές εκδοτικό
σχέδιο του Εκδοτικού Οίκου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης με σκοπό να
διαπιστωθεί αν η αρχή των επτά θανάσιμων αμαρτημάτων (λαγνεία, οργή, απληστία,
νωθρότητα, αλαζονεία, φθόνος και λαιμαργία) παραμένει ακόμα συναφής στον 21ο
αιώνα που διανύουμε.
Ο κατάλογος με τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είχε συνταχθεί από τον Πάπα
Γρηγόριο Μέγα τον 6ο αιώνα. Ο Μπλάκμπερν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τρίνιτι
του Κέμπριτζ, σκεπτόταν επί τρεις μήνες προτού αποφασίσει ότι η λαγνεία έπρεπε
να αποκατασταθεί. Την περιγράφει ως «την παθιασμένη επιθυμία για σεξουαλική
δραστηριότητα και τις ηδονές της». Και υποστηρίζει πως στόχος της εργασίας του
είναι να «διασώσει» τη λαγνεία – να την τοποθετήσει στο ίδιο βάθρο με τις
ανθρώπινες αρετές. «Δεν θα πρέπει να επικρίνεται απλώς και μόνο επειδή μπορεί
να ξεφύγει από τον έλεγχο, όπως δεν καταδικάζεται η δίψα επειδή μπορεί να
οδηγήσει στη μέθη…».
Ο Μπλάκμπερν κατηγορεί για τη συμπερίληψη της λαγνείας στα θανάσιμα αμαρτήματα
τους «γέροντες ερημίτες», όπως τους κορυφαίους στοχαστές της Καθολικής
Εκκλησίας Άγιο Αυγουστίνο, Άγιο Ιερώνυμο και Θωμά Ακινάτη, οι οποίοι
δημιούργησαν ένα ηθικό κλίμα μέσα στο οποίο πολλοί άνθρωποι νιώθουν ενοχές
επειδή επιθυμούν το σεξ. Αποδίδει όμως ευθύνες και στον μεγάλο Γερμανό
φιλόσοφο Καντ για την ανάλυσή του και τον ρόλο που έπαιξε στην περιθωριοποίηση
της λαγνείας, καθώς και στον Ρωμαίο Σενέκα ο οποίος διακήρυττε τη σκέψη:
«τίποτα για την ηδονή».
«Στόχος μου, λοιπόν, ήταν να ανυψώσω τη λαγνεία από την κατηγορία των
αμαρτημάτων σε εκείνη των αρετών», επιμένει ο Μπλάκμπερν και επικαλείται προς
υπεράσπισή του συγγράμματα του Σκώτου φιλόσοφου του 18ου αιώνα Ντέιβιντ Χιουμ,
καθώς και του προγενέστερου (έζησε τον 17ο αιώνα) Άγγλου φιλόσοφου Τόμας
Χομπς.
Με τις απόψεις του συμφώνησε πρόσφατα και η Βρετανή πρώην υπουργός των
Συντηρητικών Εντουίνα Κάρι, η οποία είχε μια ερωτική σχέση με τον πρώην
πρωθυπουργό Τζον Μέιτζορ. «Φυσικά και είμαι υπέρ της λαγνείας. Την θεωρώ μέρος
της υγιούς ανθρώπινης ζωής», δήλωσε η Κάρι.
Τα επτά νέα θανάσιμα αμαρτήματα
1. Το να μιλάει κανείς υπερβολικά πολλή ώρα στο τηλέφωνο
2. Το να μην πηγαίνει να ψηφίσει
3. Να υπερβάλλει όσον αφορά τις δυνατότητές του
4. Να κρίνει τον πλησίον του μόνο με βάση τα πόσα χρήματα έχει
5. Να χαίρεται με τις κακοτυχίες των άλλων
6. Να μην ομολογεί τις σεξουαλικές του φαντασιώσεις στον ερωτικό του
σύντροφο
7. Να είναι τεμπέλης
