ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Kαθηγητές…

O λόγος στους αναγνώστες. Ένας φοιτητής, που υπογράφει την επιστολή του, αλλά
για ευνόητους λόγους επιθυμεί να μη δημοσιεύσουμε το όνομά του, σημειώνει σε
κείμενό του:

«Ο κύριος τάδε είναι καθηγητής Πανεπιστημίου. Επιτελεί ένα λειτούργημα! Έχει
ένα βάρος στους ώμους του: να μορφώνει παιδιά.

Ο κ. τάδε απήργησε. Μαζί με τους συναδέλφους του “απείχαν” από τα εκπαιδευτικά
τους καθήκοντα για επτά εβδομάδες, τινάζοντας στον αέρα μια εξεταστική και
θέτοντας σε κίνδυνο το εξάμηνο. Ο κ. τάδε και οι όμοιοί του πληρώνονταν
κανονικά κατά τη διάρκεια της απεργίας.

Ο κ. τάδε μπορεί να παραμυθιάζει τους ανυποψίαστους αναγνώστες των εφημερίδων.
Αλλά προσωπικά με εξοργίζει. Γιατί είμαι φοιτητής του. Και ξέρω πράγματα που ο
κ. τάδε δεν θα γράψει ποτέ.

Είμαι είκοσι ενός χρόνων και νιώθω την απογοήτευση που θα ένιωθε ένας
πενηντάρης. Διάβαζα σκληρά για να πραγματοποιήσω το όνειρό μου: να γίνω
δημοσιογράφος. Και πέρασα στο Τμήμα Επικοινωνίας και MME στην Αθήνα. Στο τμήμα
όπου διδάσκει ο κ. τάδε. Εκεί συνάντησα το χάος. Εξάμηνα που πραγματοποιούνται
“λειψά”. Πλήρη έλλειψη οργάνωσης σε κάθε επίπεδο. Πλήρη αδιαφορία από την
πλειονότητα των καθηγητών. Αρκεί να αναφέρω ότι το κτίριο που στεγάζει τη
σχολή (μια πολυκατοικία στην Ερμού) όχι μόνο είναι ανεπαρκές για τις
λειτουργικές ανάγκες του τμήματος (έλλειψη χώρων με αποτέλεσμα οι φοιτητές να
κάνουν μάθημα ακόμα και στο Πολυτεχνείο!), αλλά είναι και επικίνδυνο: αν
βρίσκονται περισσότερα από εκατό άτομα στη “μεγάλη” αίθουσα, υπάρχει ο
κίνδυνος κατάρρευσης!

Υπάρχουν καθηγητές που δεν έρχονται για μάθημα. H εξεταστική γίνεται εν ριπή
οφθαλμού. Και πολλά, πολλά άλλα που χρειάζονται σελίδες ολόκληρες, απλώς για
να αναφερθούν.

Ο κ. τάδε και οι συνάδελφοί του αποφάσισαν ότι αρκετά έκαναν διακοπές.
Σταμάτησαν την αποχή και μας ειδοποίησαν ότι σε λίγες ημέρες θα μας κάνουν τη
χάρη να δώσουμε την εξεταστική που μας στέρησαν. Ευχαριστούμε μεγαλοδύναμοι!
Δεν ντρέπεστε λίγο… Μπήκαμε σ’ αυτό το μπουρδέλο με όνειρα και μας τα
καταστρέψατε. Μας κάνατε κυνικούς και αδιάφορους. Όπως έγραψε και ένας
συμφοιτητής μου: “Μας αξίζει κάτι καλύτερο. Άντε, να πάρουμε το πτυχίο και να
φύγουμε από ‘δώ μέσα…”.

Το κείμενο δεν αναφέρεται αποκλειστικά στον κ. τάδε. Απλώς, ένα άρθρο του ήταν
η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Αυτά που συμβαίνουν στα EMME, συμβαίνουν
στις περισσότερες σχολές. Όσοι είστε φοιτητές, θα το ξέρετε. Για την κατάσταση
δεν ευθύνονται αποκλειστικά οι καθηγητές – αλλά έχουν ένα σημαντικό κομμάτι
της ευθύνης, και μας εμφανίζονται ως Πόντιοι Πιλάτοι. Φυσικά, υπάρχουν
(ευτυχώς) και εκείνοι οι άνθρωποι που πραγματικά τιμούν το επάγγελμά τους και
έχουν πραγματικό ενδιαφέρον για τους φοιτητές τους. Δυστυχώς, είναι
ελάχιστοι…

ΥΓ. Ελπίζω σε δημοσίευση του παρόντος. Πραγματικά, πρέπει να ακουστεί
ένας αντίλογος. Παρακαλώ μη δημοσιεύσετε τα στοιχεία μου, γιατί είμαι φοιτητής
του εν λόγω τμήματος, και προσδοκώ κάποια στιγμή να πάρω πτυχίο».