ΛEΩNIΔAΣ KABAKΟΣ «Έστρεψε πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
«H μεγάλη πρόκληση είναι να απομονωθείς και να κοιτάξεις μέσα σου», λέει ο |
«Ήταν μια σπουδαία χρονιά για τον Λεωνίδα Καβάκο», γράφει το έγκυρο μουσικό
περιοδικό «Gramophon» σε δισέλιδο αφιέρωμά του στον Έλληνα καλλιτέχνη, στο
τεύχος Φεβρουαρίου. Ο «προσηνής και γοητευτικός σε απίστευτο βαθμό»
καλλιτέχνης φιλοξενείται στις σελίδες του βρετανικού εντύπου και χάρη στην
έκδοση δύο CD στη φημισμένη δισκογραφική εταιρεία EMC Records του Μάνφρεντ
Άιχερ, για τις οποίες το «Gramophon» έχει μόνον διθυράμβους.
«H χρονιά ήταν σπουδαία για τον Καβάκο τόσο μέσα στις αίθουσες συναυλιών όσο
και στα στούντιο εγγραφής», γράφει ο Μάικλ Κουίν. «Παράλληλα με την καλή
υποδοχή που έτυχαν οι πρώτες του εμφανίσεις στο Κονσέρτγκεμπαου και με τη
Φιλαρμονική του Βερολίνου ο ακόμα νέος Αθηναίος βιολονίστας συνέχισε να χτίζει
τις σχέσεις του με τις Συμφωνική Ορχήστρα της Βιέννης και με τις Φιλαρμονικές
του Μονάχου και του Λονδίνου, σταθεροποίησε τη θέση του ως βασικός
καλλιτεχνικός συνεργάτης της Καμεράτας Ζάλτσμπουργκ και τώρα ολοκληρώνει τις
επιτυχίες του εγκαινιάζοντας τη συνεργασία του με την EMC Records». Ο Λεωνίδας
Καβάκος συμφωνεί, υπενθυμίζοντας στον αρθρογράφο ότι έδωσε 115 συναυλίες μες
στη χρονιά που πέρασε, «τη μία μετά την άλλη, χωρίς να μένει καθόλου χρόνος
για τουρισμό». Ο Μάικλ Κουίν κάνει την εκτίμηση πάντως ότι παρά τη χαοτική ζωή
που έχει εκ των πραγμάτων ένας μουσικός, «ο Καβάκος πείθει με την εμφάνισή του
– παρά το προφανώς πολυχρησιμοποιημένο διαβατήριό του – ότι είναι ένας
άνθρωπος που πατάει γερά στο έδαφος». Όλα στη ζωή του, λέει, γίνονται στον
κατάλληλο χρόνο και χώρο. «Πάντοτε πίστευα ότι ένας καλλιτέχνης οφείλει να
αναπτύσσει τις ιδέες του σε βάθος χρόνου», λέει ο Έλληνας καλλιτέχνης.
«Χρειάζεται χρόνος για να δημιουργήσει κανείς σχέσεις με ορχήστρες και άλλους
μουσικούς, χρειάζεται χρόνος για να μάθεις πώς να προετοιμάσεις τις
καλλιτεχνικές σου εμφανίσεις σωστά. Δεν είναι απλώς θέμα ταλέντου».
Ο αρθρογράφος προσθέτει πάντως ότι ταλέντο διαθέτει άφθονο ο Καβάκος
και σκιαγραφεί το οικογενειακό του περιβάλλον και τα πρώτα του βήματα στη
μουσική. Με μητέρα δασκάλα του πιάνου και πατέρα βιολονίστα στην Ορχήστρα της
Εθνικής Ραδιοφωνίας, ο διάσημος σήμερα βιολονίστας άρχισε τις σπουδές του στα
πέντε του χρόνια ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 άρχισε να παίρνει
υποτροφίες και βραβεία συστηματικά. Και αφού επισημαίνει ορισμένες
ηχογραφήσεις-ορόσημα του Έλληνα καλλιτέχνη, καταλήγει ότι η συνεργασία του με
την ECM στρέφει πάνω του για καλά τα φώτα της δημοσιότητας.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο συνεργασίες. Στην πρώτη ερμηνεύει, μαζί
με τον Πέτερ Νάγκι, Ραβέλ και Ενέσκου. Στη δεύτερη ο Καβάκος ερμηνεύει το
Κοντσέρτο για Βιολί του Τίγκραν Μανσουριάν, σε ένα διπλό CD με συμμετοχές όπως
του σαξοφωνίστα Γιαν Γκαρμπάρεκ και του Χίλιαρντ Ανσάμπλ. «Είναι σαν
προσευχή», λέει ο Έλληνας βιρτουόζος. «Επιχειρεί να κάνει το κοινό να ακούσει
πραγματικά και να σκεφτεί. Σε καλεί να αναρωτηθείς για τον κόσμο – τον
πραγματικό και τον μεταφυσικό – στον οποίο ζεις. Το να ακούσεις το έργο αυτό
σε απόλυτη ησυχία και με πολύ χαμηλό φωτισμό ασκεί πάνω σου μια πολύ ισχυρή
επίδραση», εξηγεί.
«Οι μουσικοί πρέπει να παίρνουν ρίσκα»
«Μία προσευχή», λέει ο Λεωνίδας Καβάκος με αφορμή την ερμηνεία του στο έργο
του Τίγκραν Μανσουριάν, «είναι μια πολύ προσωπική υπόθεση. Μπορεί να μοιραστεί
με άλλους, όχι όμως να επιβληθεί. H μεγάλη πρόκληση είναι να απομονωθείς και
να κοιτάξεις μέσα σου. Δεν είμαστε συνηθισμένοι να το κάνουμε, συνήθως
κοιτάζουμε αλλά δεν βλέπουμε. Ταυτόχρονα, όταν δουλεύεις με μία ορχήστρα, ένα
κουαρτέτο, ένα τρίο υπάρχει μόνο ένας τρόπος να κάνεις μουσική και αυτός είναι
της μουσικής δωματίου, όπου κανένας ρόλος δεν είναι λιγότερο σημαντικός από
τους άλλους. Για όλους αυτούς τους λόγους, ως μουσικοί, πρέπει να παίρνουμε
ρίσκα συνεχώς. H μουσική είναι κάτι ζωντανό και θα πρέπει να είμαστε ανοιχτοί
απέναντί της. Μία μουσική εκτέλεση είναι και μια τελετουργία, ένα πράγμα ιερό,
μια σημαντική στιγμή στις ζωές μας».
Google news
