Tα στοιχήματα για το «πάρτι» της οικονομίας

Στον χώρο της οικονομίας, τη λεγόμενη αγορά, τα στοιχήματα έχουν φουντώσει το
τελευταίο διάστημα, αφότου έγινε γνωστό ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου θα είναι ο νέος
πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Τι επιλογές θα κάνει άραγε, ο νέος πρόεδρος με το παλαιό
όνομα, στον τομέα της οικονομίας; Σίγουρα δεν μπορεί να πει ότι θα συνεχίσει
με «μία από τα ίδια». Αλλά ούτε και να έρθει σε κάθετη ρήξη με ό,τι έως τώρα
αποτελούσε την πεμπτουσία της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Σημίτη.
Συνεπώς; Πού θα κινηθεί στις προγραμματικές του δηλώσεις ο κ. Παπανδρέου και –
κυρίως – τι πραγματικά πιστεύει ο ίδιος, διερωτάται η αγορά.

H «πρώτη ανάγνωση» της συνολικότερης νέας πολιτικής κατάστασης οδηγεί
ορισμένους στο συμπέρασμα ότι ο κ. Παπανδρέου θα κινηθεί σε κατεύθυνση
«φιλολαϊκών» μέτρων, δηλαδή θα αψηφήσει τους περιορισμούς του δημοσιονομικού
ελλείμματος και του χρέους, προκειμένου να κάνει παροχές που θα ικανοποιήσουν
μεγάλα λαϊκά στρώματα.

Νέες ιδέες

Κάποια άλλη, όμως, μερίδα πιστεύει ότι δεν θα είναι έτσι τα πράγματα.
Κρίνοντας από την έως τώρα πολιτική του, αλλά και από τις πρώτες – έστω
συνθηματολογικές – δηλώσεις του, η μερίδα αυτή της αγοράς υποστηρίζει ότι από
πουθενά δεν προκύπτει επιστροφή στην παλαιού τύπου κρατικιστική αντίληψη της
οικονομίας. Το μόνο που προκύπτει είναι μια διάθεση να κινηθεί ο κ. Παπανδρέου
σε άλλα μέτωπα, πέρα από τα γνωστά, χιλιοσυζητημένα και αμφιλεγόμενα. Να
αποφύγει, δηλαδή, τους σκοπέλους και να μιλήσει για νέες ιδέες που δεν έχουν
ακόμη προλάβει να δοκιμασθούν, να αμφισβητηθούν και να φθαρούν.

H ιδέα του 35ωρου είναι μία τέτοια πιθανή πρόταση. Δοκιμασμένη αλλού, αλλά νέα
για την Ελλάδα. H ιδέα της αντιμετώπισης της ανεργίας με μέτρα για την
προώθηση της κοινωνικής εργασίας από νέους, είναι μία άλλη τέτοια ιδέα.
Γενικώς, υποστηρίζουν όσοι θέλουν να βλέπουν τον κ. Παπανδρέου ως ανανεωτή
μάλλον παρά ως αναπαλαιωτή, η τάση είναι να φύγει από τα βαριά μακροοικονομικά
θέματα και να εντοπίσει τον προβολέα στον πολίτη και τα καθημερινά του
προβλήματα. Κι αυτό, χωρίς να αμφισβητήσει την ανάγκη συνέχισης της πολιτικής
δημοσιονομικής εξυγίανσης, την οποία, όμως, μάλλον θα προτιμήσει να ξεχάσει
στην προεκλογική περίοδο.

Ο «τρίτος δρόμος»

Οι επόμενες εβδομάδες θα δείξουν αν έχει δίκιο η πρώτη ομάδα ή η δεύτερη.
Σίγουρα, πάντως, δεν θα είναι εύκολο να βρεθεί για την οικονομία ο «τρίτος
δρόμος» που να οδηγεί, μάλιστα, όχι «στον σοσιαλισμό», όπως παλιά, αλλά σε
«πάρτι», όπως θέλει τώρα η νεολαία του κυβερνώντος κόμματος. Οι αγορές,
πάντως, θα παρακολουθούν με πολλή προσοχή προκειμένου να αποφασίσουν αν θα
κάνουν το δικό τους «πάρτι» ή όχι.