Tραγικός παραλογισμός

Οι Παλαιστίνιοι, λένε, δηλώνουν πάντα υπερήφανοι και χαρούμενοι όταν ο
γιος ή η κόρη που ανέθρεψαν ζωστεί με εκρηκτικά και πεθάνει ως «μάρτυρας». Κι
εντούτοις, ο Μπιλάλ αλ-Μασρί, από την Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης, αποδεικνύει
πως ολοένα και περισσότεροι Παλαιστίνιοι συνειδητοποιούν τον τραγικό
παραλογισμό της βίας.

Στις 3 Ιανουαρίου, ο αλ-Μασρί έχασε τον 15χρονο γιο του, Αμτζάντ, από
ισραηλινά πυρά. Στη διάρκεια της κηδείας, μερικές ώρες αργότερα, οι Ισραηλινοί
στρατιώτες πυροβόλησαν και σκότωσαν και τον 18χρονο ανιψιό του, Μουχαμάντ. Την
περασμένη Κυριακή, οκτώ ημέρες αργότερα, ο 16χρονος γιος του, Ιγιάντ,
αποφάσισε να εκδικηθεί με μια επίθεση αυτοκτονίας. Σκότωσε μόνο τον εαυτό του.

Ο αλ-Μασρί είναι πολύ οργισμένος με τον ισραηλινό στρατό. Είναι όμως
περισσότερο οργισμένος με τους συμπατριώτες του που μετέτρεψαν τον Ιγιάντ σε
ανθρώπινη βόμβα. «Μετά τον θάνατο του αδελφού του, ο γιος μου βρισκόταν σε
κατάσταση σοκ», λέει. «Δεν είχε επίγνωση. Εκείνοι που τον έστειλαν δεν έπρεπε
να το κάνουν. Έπρεπε να κατανοήσουν την κατάστασή του και να μην τον αφήσουν,
ακόμα και αν το ζητούσε. Δεν είχαμε ακόμα συνειδητοποιήσει τον χαμό του
Αμτζάντ όταν ακούσαμε τι συνέβη στον Ιγιάντ. Το είχε μάθει όλη η πόλη και
κανένας δεν ερχόταν να μου το πει. Τώρα έχω χάσει δύο γιους χωρίς να
καταλαβαίνω το γιατί».