ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Tα προνόμια

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Δήμος Κεραμάρης, Ολυμπίας 98, Αργυρούπολη,
γράφει:

«Γιατί κατέρρευσε το σύστημα του υπαρκτού σοσιαλισμού; H αιτία είναι απλή: τα
προνόμια. Στην κυριολεξία ποτάμια αίματος χάθηκαν (πέρα από λεπτομερείς
αναλύσεις της επανάστασης και της ταξικής πάλης) για έναν απλό λόγο: την
κατάργηση των προνομίων για ισότητα, ισονομία, ίσες ευκαιρίες.

Αυτή η τάξη τηρήθηκε σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο στα πρώτα χρόνια της
ύπαρξης των σοσιαλιστικών χωρών. Όταν συσσωρεύτηκε κάποιος πλούτος, οι
εξουσιαστές άρχισαν να αλληθωρίζουν και να παίρνουν για τον εαυτό τους όλο και
μεγαλύτερο μερίδιο από αυτό που τους αναλογούσε. Σιγά σιγά προέκυψε η διαφθορά
του χείριστου είδους. Ειδικά καταστήματα, ειδικά σχολεία, ειδικά παραθεριστικά
κέντρα, κατάχρηση τεράστιων κονδυλίων και αγαθών προς ίδιον όφελος των
εξουσιαστών και της νομενκλατούρας!! Μέλος του κόμματος δεν γίνονται πια οι
συνειδητοί πολίτες αλλά οι συμφεροντολόγοι. Τα συνειδητά μέλη αποτραβήχτηκαν ή
αδρανοποιήθηκαν. Και αν κάποιοι τολμούσαν να ασκήσουν κριτική, τους κολλούσαν
την ετικέτα του εχθρού και τους ξέγραφαν.

Και δεν γίνεται λόγος για την περίοδο διακυβέρνησης του Στάλιν. Αυτός μπορεί
να έκανε λάθη (όχι φυσικά όσα του καταμαρτυρούν. Δεν μπορείς να ξεγράψεις έναν
Ροβεσπιέρο, επειδή έστειλε στην γκιλοτίνα και αρκετούς αθώους. Οι καιροί ήταν
τέτοιοι), αλλά την κλεψιά και τη διαφθορά τις κυνήγησε αλύπητα.

H καμπή επήλθε με τον N. Χρουστσώφ. Τα τελευταία χρόνια η διαφθορά και η
σαπίλα κυριάρχησαν ολοσχερώς. H οικονομία κατέρρεε συνεχώς, ο λαός απελπίστηκε
και δεν πίστευε τίποτα. Ο δρόμος ήταν ανοιχτός για την τελική κατάρρευση, η
οποία και επήλθε με λίγα μελετημένα χτυπήματα.

Οργίζομαι, όταν επίσημες ή ατομικές αναλύσεις ή γνώμες αναφέρουν ως αιτία την
καπιταλιστική προπαγάνδα, τον δάκτυλο της CIA κ.λπ.. Όχι ότι δεν υπήρξε. Και
με το παραπάνω μάλιστα. Αυτοί τη δουλειά τους έκαναν και την έκαναν καλά. Το
κάστρο, όμως, πέφτει από μέσα, όταν οι βάσεις του είναι σάπιες και δεν έχει
την υποστήριξη του λαού. Οι τελευταίοι ηγέτες ήταν μόνο κατ’ όνομα
κομμουνιστές, μα με συνείδηση μαφιόζων, και είναι τώρα οι αρχινονοί της νέας
τάξης πραγμάτων.

Κάθε σεβόμενο τον εαυτό του, κόμμα ή κίνημα, που έχει σκοπό τη δημιουργία
(έστω και στο απώτερο μέλλον) ενός γνήσιου σοσιαλιστικού καθεστώτος, πρέπει να
αναλύσει βαθιά το φαινόμενο της διαφθοράς της εξουσίας και να χαράξει από τώρα
κρυστάλλινους κανόνες, θέσεις και θεσμούς για την αποφυγή της και να μην
επαφίεται καμιά φορά στο ότι (δήθεν) δεν είναι δυνατόν, αγωνιστές που είναι
έτοιμοι να προσφέρουν και τη ζωή τους ακόμα, να διαφθαρούν, αν βρεθούν στην
εξουσία. Είναι και παραείναι δυνατόν!».