ANAΛΩΣIMA Aτέλειωτη γιορτή

Πέρασαν τα Χριστούγεννα, η Πρωτοχρονιά, τα Φώτα και του Αϊ-Γιαννιού, αλλά τα
δέντρα δεν λένε να τα ξεστολίσουν στα σπίτια. Μαράθηκαν τα κλαριά και
κατέπεσαν από τη ζέστη του καλοριφέρ, ωστόσο κανείς δεν το παίρνει απόφαση να
τα πετάξει. Μόνο την Ομόνοια ξεστόλισαν πρώτη πρώτη και κρίμα γιατί εκείνα τα
δέντρα των ευχών ήταν η πιο πρωτότυπη και όμορφη ιδέα, η πιο διακριτική και η
πιο παρηγορητική για το τι θα μπορούσε να γίνει η πλατεία με λίγο πράσινο.
Ωστόσο, μαγαζιά και μπαλκόνια επιμένουν εορταστικά, Αγιοβασίληδες συνεχίζουν
να μας χαμογελούν στις βιτρίνες και κουρτίνες απο φωτάκια να αντικαθιστούν τον
πλημμελή δημοτικό φωτισμό τις νύχτες. Δεν αντέχουμε να ξεστολίσουμε. Μάλλον θα
περάσουμε κατ’ ευθείαν από τα χριστουγεννιάτικα στα αποκριάτικα που είναι
οσονούπω, βάζοντας ίσως αστεία μουστάκια στα φωτάκια κι αλλάζοντας στολή στους
Αγιοβασίληδες. Στο μεταξύ, εκεί που θα είχαμε αρχίσει τις μεθεόρτιες δίαιτες,
εκεί που θα βρίσκαμε τη ρουτίνα μας, να στρωθούμε λίγο σε μια ζωή οργανωμένη,
ήρθε η αναγγελία των εκλογών να μας ξαναρίξει στην κραιπάλη. Βρήκαμε ξανά
αφορμές για συναντήσεις, άνοιξε η όρεξη για συζητήσεις, μακροσκελή
τηλεφωνήματα, φαγοπότια που πλαισιώνουν θερμά επεισόδια. Ξενύχτια μεσοβδόμαδα
και πρωινοί πονοκέφαλοι επιβεβαιώνουν. Δεν υπάρχει όρεξη για συμμάζεμα
καθόλου. Θα την περάσουμε όλη τη χρονιά με έξτρα φωτάκια. Μας χρειάζεται ύφος
πανηγυρικό, να εκτονωθεί η ενέργεια, η γιορτινή διάθεση να διαπεράσει τον
χειμώνα, να φτάσει την άνοιξη, να απλωθεί ώς το καλοκαίρι. Είναι απαραίτητη
για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έτσι θα λέμε, να μην παραδεχόμαστε ότι είναι
απαραίτητη και για να βγάζουμε την καθημερινότητα.