Δρόμοι

Ο ψυχίατρος…

… Χάινριχ Βίλμερ λέει πως ο Γερμανός κανίβαλος Άρμιν Μάιβες, που σκότωσε τον
Μπερντ Μπράντες και ύστερα κάθησε και έφαγε τουλάχιστον καμιά δεκαπενταριά
κιλά από τις σάρκες του, έπασχε από «ψυχικές διαταραχές». Θα μπορούσαμε να
πούμε το ίδιο και για τον Μπράντες, αφού δέχθηκε να απαντήσει στην αγγελία που
έβαλε στον Ίντερνετ ο Μάιβες, με την οποία ζητούσε «νεαρό και καλοφτιαγμένο
άντρα που ήθελε να φαγωθεί». Τώρα, βέβαια, οι ψυχικές διαταραχές του βρήκαν
ριζική θεραπεία. Πάντως, ο Μπράντες είχε χιούμορ. Όταν διαπίστωσε πως ο Μάιβες
ήταν και αυτός καπνιστής, είχε πει: «Ωραία, το καπνιστό κρέας διατηρείται
περισσότερο».

H υπόθεση…

… του κανίβαλου εγείρει μερικά ενδιαφέροντα ζητήματα αρχών, λέει ο
συγγραφέας Θίοντορ Ντάλριμπλ στο περιοδικό «Σίτι Τζόρναλ», ακόμη και για
εκείνους που αποδέχονται τη συμβατική άποψη πως η ανθρωποφαγία είναι κάτι
κακό. Σύμφωνα με τα δεδομένα της υπόθεσης, τόσο ο Μάιβες όσο και ο Μπράντες
ήταν δύο υπεύθυνοι ενήλικοι που ό,τι έκαναν το έκαναν συναινετικά. Κατά
συνέπεια, είχε το κράτος το δικαίωμα να παρέμβει στη σχέση τους, όσο και αν
ήταν αυτή παράδοξη; Φυσικά, μπορεί κανείς να υποστηρίξει πως, τρώγοντας τον
Μπράντες, ο Μάιβες παραβίασε το δικαίωμά του να τον φάει πρώτα εκείνος. Όμως,
ο Μπράντες είχε πει από την αρχή πως εκείνο που τον ενδιέφερε περισσότερο ήταν
να φαγωθεί. Άλλωστε, είναι γενική η πεποίθηση πως το άτομο είναι ο καλύτερος
κριτής για τα συμφέροντά του και όχι το κράτος. Ναι, θα μου πείτε, αλλά ο
Μπράντες ήταν παλαβός και γι’ αυτό δεν ήταν σε θέση να κρίνει ποια ήταν τα
συμφέροντά του. Πού είναι η απόδειξη πως ήταν παλαβός; Μα, στο γεγονός ότι
ήθελε να τον φάει ο Μάιβες. Και γιατί, παρακαλώ, ήθελε να τον φάει ο Μάιβες;
Επειδή ήταν παλαβός. Κάτι δεν πάει καλά εδώ. Αυτό που θέλουμε να αποδείξουμε
το παίρνουμε σαν επιχείρημα αποδεικτικό.

Πιθανότατα…

… ο Μάιβες είχε πράγματι ψυχικά προβλήματα. Όμως, αν αρνούμαστε σε κάθε
άτομο με ψυχικά προβλήματα το δικαίωμα να καθορίζει εκείνο ποια είναι τα
συμφέροντά του, τότε κανείς από εμάς δεν θα μπορεί να αυτοκαθορίζει τον εαυτό
του, παρ’ εκτός και αν δεν έχει καθόλου ψυχή που να τον προβληματίζει. Το
επιχείρημα της κοινής συναίνεσης μπορεί να είναι καθαρά θεωρητικό, όταν
πρόκειται για κανιβαλισμό, όμως αυτό ακριβώς το επιχείρημα επικαλείται ο
δικηγόρος του Μάιβες στο δικαστήριο.

Ο Μπράντες…

… ήθελε να θανατωθεί και να φαγωθεί. Ο Μάιβες ήθελε να θανατώσει και να
φάει. Έκαναν τίποτα κακό; Αν η επιθυμία του ατόμου είναι το μοναδικό μέτρο για
το τι είναι επιτρεπτό σε μια κοινωνία, η ανθρωποφαγία είναι η έσχατη συνέπειά
του.