Ο Nαπολέων στο εδώλιο!

«Κατηγορούμενε Ναπολέοντα Βοναπάρτη, εγέρθητι». H ώρα της κρίσης έφθασε για
τον στρατηλάτη. H δίκη του πλησιάζει στο τέλος της. Καλύτερα που ο ίδιος
φρόντισε να μη βρίσκεται στο εδώλιο. Οι απόγονοι των Δόγηδων της Βενετίας
είναι αποφασισμένοι να μη δείξουν έλεος.

Αγέρωχος. Ο ηθοποιός Πιέρ Μαρτίνεζ, υποδυόμενος τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, επιθεωρεί τα στρατεύματά του στη… Γαλλική Ριβιέρα κατά τη διάρκεια αναπαράστασης των γεγονότων της εποχής

«Ο Ναπολέων ήταν εγκληματίας. Τα ιστορικά βιβλία τον παρουσιάζουν σαν σωτήρα
του ιταλικού λαού. Αλλά δεν ήταν. Βίαζε και λεηλατούσε. H Δημοκρατία της
Βενετίας επιθυμεί μια ανελέητη καταδίκη». Ο Αλμπέρτο Μοντανιέ, εκπρόσωπος της
πολιτικής αγωγής, τονίζει τα λόγια του σφίγγοντας μια ξιφολόγχη. Το πλήθος που
έχει συρρεύσει στο Ανάκτορο των Δόγηδων ανυπομονεί να ακούσει την απόφαση του
δικαστηρίου, έστω και με 200 χρόνια καθυστέρηση. Ύστερα από 36 ώρες
καταθέσεων, 18 καταθέσεις μαρτύρων και 12 σελίδες κατηγορητηρίου, η παράδοξη
δίκη φθάνει στο τέλος της. H κατηγορούσα αρχή υποστηρίζει ότι ο Ναπολέων
κατέστρεψε τη χώρα και η υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι η έλευσή του ήταν σωτηρία.

Οι Βενετοί που προσήγαγαν τον Ναπολέοντα σε δίκη θέλουν να πάρουν έτσι την
εκδίκησή τους για το 1797, όταν ο Ναπολέων εισέβαλε στην πόλη τους
τερματίζοντας τη χιλιετή ιστορία τής Γαληνοτάτης Δημοκρατίας. Την αφορμή για
τη δίκη έδωσε ένα άγαλμα του αυτοκράτορα – όχι από τα καλύτερα – που κατέφθασε
στη Βενετία στις 23 Ιανουαρίου 2003 υπό ισχυρή αστυνομική συνοδεία και μέσα
στα άγρια μεσάνυχτα για να αποφευχθούν επεισόδια. Επιχείρησαν να το στήσουν
στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου, αλλά ύστερα από ζωηρές αντιδράσεις των
αντιφρονούντων το φυγάδευσαν σε μια πτέρυγα του μουσείου της πόλης. Το άγαλμα
αγοράστηκε σε δημοπρασία του Σόθμπις από τον Ναπολεονικό Σύλλογο της Ιταλίας
και έναν τραπεζίτη. Έχει όμως πολύ παλαιότερη ιστορία. Είχε παραγγελθεί το
1811 από το Εμπορικό Επιμελητήριο της πόλης, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον
αυτοκράτορα που είχε κάνει τη Βενετία ελεύθερο λιμάνι. Όμως είχε εξαφανιστεί
με την πτώση του. Και εμφανίστηκε στου Σόθμπις. Στη δίκη, ο Ναπολεονικός
Σύλλογος της Ιταλίας ανέλαβε την υπεράσπιση και ο Σύλλογος Ελεύθερη Βενετία
ανέλαβε την πολιτική αγωγή. «Ζητούμε την καταδίκη του Ναπολέοντα συμφώνως προς
το κατηγορητήριο», αντηχεί η φωνή του εισαγγελέα Αντόνιο Φοζαντέλι, ο οποίος
βιάζεται να προσθέσει χαμηλόφωνα στον διπλανό του: «Πρόκειται απλώς για ένα
αστείο». Όμως, όλοι οι Βενετοί δεν το βλέπουν ακριβώς έτσι. Έξω από το
Ανάκτορο των Δόγηδων, στους δρόμους με τα Γκούτσι και τα Μουράνο, πολλοί
Βενετοί δεν κρύβουν τη δυσαρέσκειά τους που το Δημοτικό Συμβούλιο υποστήριξε
τη δίκη. «Είναι ένα αστείο που έγινε τραγωδία», λέει ένας από αυτούς, «μοιάζει
με απόπειρα αποσταθεροποίησης της σύγχρονης Βενετίας».

Την ίδια ώρα, όπως μας πληροφορεί η «Εφημερίδα της Τέχνης», όσο οι Βενετσιάνοι
επιστρέφουν στο παρελθόν, τουλάχιστον είκοσι κολοσσιαία αγάλματα από το
μέλλον, όχι απαραιτήτως πιο καλόγουστα από τον ανδριάντα του αυτοκράτορα,
ετοιμάζονται να εισβάλουν στην πόλη και να «αναπτυχθούν» σε επίκαιρα σημεία.
Για την ώρα δεν έχει προβληθεί καμιά αντίσταση. Απασχολημένοι με την ιστορική
μνήμη, άθελά τους οι Βενετσιάνοι άνοιξαν μια κερκόπορτα για να μπουν νέοι
εισβολείς. Δεν θα ήταν άραγε προτιμότερη η αμνησία;