Xαρτοφυλάκιο «κοστούμι»

Επενδύσεις σε αμοιβαία, μετοχές και ομόλογα, ανάλογα με το προφίλ του
πελάτη, έχουν ετοιμάσει και προτείνουν οι τράπεζες, προκειμένου να καλύψουν
τις συγκεκριμένες ανάγκες κάθε επενδυτή.

Το «κλειδί» μιας επιτυχημένης επένδυσης είναι να νιώθει o επενδυτής άνετα μαζί
της και προπαντός να ανταποκρίνεται στις οικονομικές του δυνατότητες,
επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη και διαχειριστές αμοιβαίων κεφαλαίων, οι οποίοι
ασχολούνται με τη νέα «μόδα» που επικρατεί στην αγορά για δημιουργία
χαρτοφυλακίων «κατά παραγγελία του πελάτη».

«TA NEA» απευθύνθηκαν σε δύο τράπεζες και μία εταιρεία αμοιβαίων κεφαλαίων και
ζήτησαν οκτώ εναλλακτικά χαρτοφυλάκια για τέσσερα διαφορετικά προφίλ
επενδυτών. Σε κάθε κατηγορία επενδυτών αντιστοιχούν δύο εναλλακτικές
προτάσεις: διαμόρφωση χαρτοφυλακίου με συνδυασμό αμοιβαίων κεφαλαίων και
διαμόρφωση χαρτοφυλακίου με απευθείας επενδύσεις σε μετοχές, ομόλογα κ.λπ.

Με ορίζοντα 2-3 ετών

Έτσι, για «ισορροπημένους» επενδυτές, οι οποίοι έχουν έναν επενδυτικό ορίζοντα
2-3 ετών και «ζυγισμένο» ρίσκο και απόδοση, οι ειδικοί προτείνουν μεγάλο μέρος
σε μετρητά (καταθέσεις κ.λπ.) και ομόλογα και το ένα τρίτο των χρημάτων σε
μετοχές. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί με 10% αμοιβαία κεφάλαια διαχείρισης
διαθεσίμων, 60% ομολογιακά αμοιβαία κεφάλαια και 30% μετοχικά αμοιβαία
κεφάλαια.

Βραχυπρόθεσμα

Για τους επενδυτές με βραχυπρόθεσμο ορίζοντα (από μία ημέρα μέχρι δύο χρόνια),
οι οποίοι δεν επιθυμούν μεγάλο κίνδυνο, προτείνεται η τοποθέτηση του 60% των
χρημάτων σε ομόλογα και μετρητά, 10% σε μετοχές και 20% σε διάφορα προϊόντα
αντιστάθμισης κινδύνου (π.χ. παράγωγα), όπως είναι, για παράδειγμα, τα
παράγωγα προϊόντα ή τα ειδικά αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης.

Με μεγάλο ρίσκο

Ο επενδυτής μεσοπρόθεσμου ορίζοντα που επιθυμεί να αναλάβει μεγαλύτερο
κίνδυνο, θα πρέπει να αυξήσει στο 25% τις τοποθετήσεις σε μετοχές, να μειώσει
τις επενδύσεις σε μετρητά και ομόλογα, αλλά να διατηρήσει γύρω στο 20% τα
προϊόντα αντιστάθμισης κινδύνου. Ο μακροπρόθεσμος επενδυτής που επιθυμεί να
αναλάβει μεγάλο ρίσκο αυξάνει το ποσοστό των τοποθετήσεών του σε μετοχές μέχρι
60% και τα προϊόντα αντιστάθμισης κινδύνου αποτελούν το 10%. Το υπόλοιπο 30%
μοιράζεται σε μεικτά αμοιβαία κεφάλαια (τα οποία έχουν μετοχές) και σε ομόλογα
(ελληνικά και ξένων αγορών).

Εννέα κατηγορίες

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι βασικές ομάδες επενδυτών χωρίζονται σε εννέα
κατηγορίες, ανάλογα με τον επενδυτικό ορίζοντα και τον κίνδυνο που είναι
πρόθυμοι να αναλάβουν. Οι τράπεζες και τα αμοιβαία κεφάλαια προσθέτουν μία
ακόμα διάσταση για την επιλογή του σωστού χαρτοφυλακίου: την αναμενόμενη
απόδοση.

Στην πραγματικότητα, «ζυγίζουν» τρεις παραμέτρους: τη χρονική διάρκεια της
επένδυσης, τον κίνδυνο και την απόδοση που επιθυμεί ο επενδυτής στο
συγκεκριμένο διάστημα. Γενικά ισχύει ότι όσο πιο μεγάλος είναι ο κίνδυνος τόσο
μεγαλύτερη είναι η αναμενόμενη απόδοση. Επίσης, όσο μεγαλύτερος είναι ο
επενδυτικός ορίζοντας τόσο μεγαλύτερο βαθμό κινδύνου αναλαμβάνει ο επενδυτής.

Αυτό σημαίνει ότι όσο πιο μικρό κίνδυνο θέλει να αναλάβει ο επενδυτής τόσο
λιγότερες τοποθετήσεις σε μετοχές επιλέγει, ενώ διατηρεί μεγάλη ρευστότητα.
Επίσης, όσο πιο μακροπρόθεσμη είναι η επένδυση τόσο μειώνονται τα προϊόντα
αντιστάθμισης και αυξάνονται οι τοποθετήσεις σε μετοχές και μειώνονται σε
ομόλογα και διαθέσιμα (ρευστά, καταθέσεις, ρέπος κ.λπ.).