«Δεν προχωράει άλλο»

Το πάγωμα των κοινοτικών δαπανών στο 1% του ΑΕΠ της E.E. από το 2007 μέχρι
το 2013 καθιστά «αδύνατη τη συνέχιση της περιφερειακής πολιτικής» με τα
σημερινά πρότυπα, τόνισε χθες στις Βρυξέλλες ο αρμόδιος επίτροπος Μισέλ Μπαρνιέ.

Μισέλ Μπαρνιέ: Με το 1% δεν γίνεται να συνεχίσουμε την περιφερειακή πολιτική

Ο Γάλλος επίτροπος χαρακτήρισε «μη ρεαλιστικό» το αίτημα που διατύπωσαν με
επιστολή τους προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι ηγέτες έξι από τις πλουσιότερες
χώρες-μέλη (Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Ολλανδία, Σουηδία και Αυστρία) να
παραμείνουν σταθερές οι δαπάνες του κοινοτικού προϋπολογισμού, παρά την είσοδο
10 νέων χωρών με κατά κεφαλήν ΑΕΠ μικρότερο από το 50% του σημερινού μέσου
όρου της E.E. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως εξήγησε, δεν ισχύει ούτε η
γνωστή έκφραση «η πίτα μένει ίδια ενώ τα στόματα πληθαίνουν», καθώς η αύξηση
κατά 20% του κοινοτικού πληθυσμού οδηγεί σε μείωση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της
Ευρώπης των «25» κατά 12,4%! Με άλλα λόγια, δεδομένου η E.E. έχει ήδη
αποφασίσει ότι σε απόλυτες τιμές οι δαπάνες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής
(που καλύπτουν σήμερα το 45% του συνολικού προϋπολογισμού) θα παραμείνουν
σταθερές και μετά το 2006, η καθήλωση του συνόλου του προϋπολογισμού ως
ποσοστού του κοινοτικού ΑΕΠ θα επιφέρει μοιραία τη μείωση των διαθέσιμων
κονδυλίων για τις άλλες κοινοτικές πολιτικές.

Ο «στόχος 1»

Από τον λεγόμενο «στόχο 1» της περιφερειακής πολιτικής (οι περιφέρειες με κατά
κεφαλήν ΑΕΠ χαμηλότερο του 75% του κοινοτικού μέσου όρου, στον οποίο ανήκει
ολόκληρη η ελληνική επικράτεια) επωφελούνται σήμερα 68 εκατ. Ευρωπαίοι πολίτες
(18% του συνολικού πληθυσμού). Στην Ευρώπη των «25», όμως, και παρόλο που σε
πραγματικές τιμές το κατώφλι του 75% θα μειωθεί σημαντικά, ο ενδιαφερόμενος
πληθυσμός θα αυξηθεί στα 116 εκατ. κατοίκους, ήτοι το 25% του συνόλου. Σύμφωνα
με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο κ. Μπαρνιέ για να καταδείξει την
αποτελεσματικότητα της περιφερειακής πολιτικής, στις τέσσερις χώρες της
«συνοχής» (Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία), το κατά κεφαλήν ΑΕΠ
αυξήθηκε με μεγαλύτερους ρυθμούς σε σχέση με το σύνολο της E.E. Έτσι ενώ το
1995 στην Ελλάδα αναλογούσε το 65% του μέσου κατά κεφαλήν εισοδήματος, στην
Πορτογαλία 66%, στην Ισπανία 79% και την Ιρλανδία 90%, επτά χρόνια αργότερα
(2002) η Ελλάδα με την Πορτογαλία έχουν πιάσει το 71%, η Ισπανία το 86% ενώ η
Ιρλανδία έχει κυριολεκτικά εκτοξευτεί στο 125% του μέσου όρου των «15».

H φτώχεια

Το ίδιο ισχύει και με το ποσοστό του πληθυσμού που διαβιοί στα όρια της
φτώχειας, που στην Ελλάδα μειώθηκε από το 22% το 1995 στο 20% το 2001. Ο κ.
Μπαρνιέ δεν παρέλειψε, τέλος, να τονίσει τις γενικότερες ευεργετικές συνέπειες
της πολιτικής της συνοχής στο σύνολο της E.E., καθώς μεγάλο ποσοστό από αυτές
τις δαπάνες διατίθενται για την αγορά αγαθών και υπηρεσιών από άλλα κράτη-μέλη
με πρώτη την Ελλάδα που «αναδιανέμει» στην υπόλοιπη Κοινότητα το 42,6% του
συνόλου των κονδυλίων που εισπράττει.

LINK:

* http://europa.eu.int/