Διαστάσεις Οι σύγχρονοι νομάδες

Ζουν σε ένα αυτοκίνητο ή σε ένα τροχόσπιτο, γυρίζουν από χώρα σε χώρα και
περνούν τον καιρό τους οργανώνοντας ρέιβ πάρτι. Είναι οι περιπλανώμενοι της
εποχής μας, οι «travellers». Απώτερος στόχος τους, η οικοδόμηση μιας
παράλληλης κοινωνίας.

Αντόνιο, ο Ιταλός: η ψυχή της ομάδας «Παρανοϊκά σκυλιά», που αυτή την εποχή βρίσκεται στη Βαρκελώνη

Ο Ζεζόρ απολύθηκε πριν από δέκα χρόνια από τη δουλειά του όταν έπαθε ένα
ανεύρυσμα. Ο Νορμάν έφυγε μόνος του, θέλοντας να ξεφύγει από το άγχος μιας
άρρωστης κοινωνίας. H Ολίβ αρνείται να υποθηκεύσει τα επόμενα τριάντα χρόνια
της ζωής της με ένα στεγαστικό δάνειο. H Σοφί εγκατέλειψε στα είκοσί της το
Πανεπιστήμιο επειδή δεν μπορούσε να ξυπνάει κάθε μέρα την ίδια ώρα και να
κάνει τα ίδια πράγματα. Οι τέσσερις αυτοί νεαροί Γάλλοι αποφάσισαν ότι δεν
άντεχαν άλλο τη ζωή που έκαναν και ότι ο μόνος τρόπος να επιβιώσουν ήταν να
πάρουν τους δρόμους. Να αλλάζουν συνεχώς περιβάλλον, να γνωρίζουν ανθρώπους,
να ξεφύγουν.

Είναι περίπου δύο χιλιάδες στη Γαλλία και είκοσι χιλιάδες σ’ ολόκληρη την
Ευρώπη. Το κοινό τους σημείο είναι ότι σε κάποια στιγμή της ζωής τους επήλθε
μια ρήξη. Το κοινό τους πάθος είναι η τέκνο. Και το κοινό τους ιδανικό δεν
είναι πολιτικό, αλλά πρακτικό. Αντίθετα με τους χίπις, εξηγεί στη
Λιμπερασιόν ο κοινωνιολόγος Λιονέλ Πουρτώ, οι travellers έχουν μια
μηδενιστική αντίληψη για την κοινωνία. Ανήκουν στην πρώτη γενιά που πιστεύει
ότι τα παιδιά της δεν θα γνωρίσουν έναν καλύτερο κόσμο. Διαλέγουν έτσι να
τοποθετηθούν δίπλα στην κοινωνία, χωρίς να χρησιμοποιούν βίαια μέσα. Ακόμη και
όταν οι αρχές απαγορεύουν τα ρέιβ πάρτι, αναζητούν άλλα μέσα για να
εκφραστούν. Ή περνούν σε ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, όπου η νομοθεσία είναι πιο
χαλαρή. Όσο και να το θέλουν, όμως, δεν μπορούν να βγουν από το σύστημα.

Πώς ζουν; Τι τρώνε; Με τι πληρώνουν τη βενζίνη για τα ταξίδια τους; Τα έσοδα
από τις μπίρες και τις κασέτες που πουλάνε στα πάρτι δεν είναι βέβαια αρκετά.
Οι σύγχρονοι νομάδες αναγκάζονται έτσι να κάνουν κάποιες περιστασιακές
δουλειές. Μερικοί ασχολούνται με τον τρύγο, μια απασχόληση που μπορεί να
αποδώσει 1.000 ευρώ σε οκτώ ημέρες. Άλλοι πιάνουν δουλειά σε χιονοδρομικά
κέντρα. Σε γενικές γραμμές, όμως, δεν κυνηγούν τα χρήματα. Πρώτον, γιατί είναι
τεμπέληδες. Δεύτερον, γιατί δεν τα χρειάζονται. «Όσο λιγότερα χρήματα έχεις
τόσο λιγότερο τα χρειάζεσαι», λέει ο Αρνώ. Και τόσο καλύτερα αξιοποιείς
πράγματα που οι άλλοι τα θεωρούν άχρηστα. Στους σκουπιδοτενεκέδες των σούπερ
μάρκετ βρίσκεις συχνά τρόφιμα που μόνο το περιτύλιγμά τους έχει υποστεί φθορά.
Και τα φίλτρα από τα τσιγάρα μπορείς πάντα να τα ξαναχρησιμοποιήσεις.

Αλλά οι travellers δεν ταξιδεύουν όλο τον χρόνο, κουράζονται. H περιπλάνηση
διαρκεί συνήθως επτά – οκτώ μήνες, τον χειμώνα τον περνούν σε φίλους. Και
ύστερα από δέκα χρόνια συνήθως αποσύρονται. Όσο κι αν αρνούνται να παραδεχθούν
ότι το ταξίδι πήρε τέλος.