ΓNΩMH Mπάχαλο στην μπασκέτα

Άκρως… ελληνικά είναι αυτά που συμβαίνουν στο πρωτάθλημα της A1. Να έχουμε
φτάσει δηλαδή στο τέλος του πρώτου γύρου και να μη γνωρίζουν οι ομάδες τι
ισχύει. Μπορούν να αντικαταστήσουν ξένο ή κοινοτικό παίκτη; Και αν ναι, με
ποιον τρόπο;

ΕΣΑΚΕ και ομοσπονδία συζητούν και (ξανα)συζητούν. Αποφάσεις δεν λαμβάνουν.
Στέλνει ένα έγγραφο ο ΕΣΑΚΕ, το επιστρέφει η ομοσπονδία και ζητάει
διευκρινίσεις. Κι όλα αυτά επειδή δεν μπορεί να υπάρξει προγραμματισμός και
σχεδιασμός. Καλώς ή κακώς, υπάρχει μια υπουργική απόφαση από την αρχή της
περιόδου που έλεγε «όχι στις αντικαταστάσεις» κοινοτικών παικτών. Τα σωματεία
αντέδρασαν και ζήτησαν να επιτραπούν οι αλλαγές. H ομοσπονδία τους έκανε το
χατίρι, αλλά τα σωματεία θέλουν οι κοινοτικοί που θα έρθουν να έχουν αγωνιστεί
και σε άλλο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα αυτή την περίοδο. H ομοσπονδία αντιδρά και
βέβαια, έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα, αυτό είναι λάθος. Οι παίκτες είναι
σαν τις θέσεις πάρκινγκ. Οι καλές είναι «πιασμένες» και σε όσες παραμένουν
κενές δεν λειτουργούν τα… παρκόμετρα. Τι παίκτη να φέρεις δηλαδή;

Κι όλα αυτά, επειδή σε αυτή τη χώρα δεν μπορεί να ισχύσει κάτι οριστικά.
Προγραμματισμός; Άγνωστη λέξη, λες και δεν την προέβλεψε στο λεξικό του ο
Μπαμπινιώτης. Ζητούν οι παίκτες να αναβληθεί η 14η αγωνιστική (27-28/12), το
αίτημα γίνεται αμέσως δεκτό. Τόσο δύσκολο ήταν να είχε προβλεφθεί κάτι τέτοιο
από την αρχή; Ένας φαύλος κύκλος που χαρακτηρίζει ένα πρωτάθλημα το οποίο
διαφημίζεται (και είναι, πράγματι) ως το πιο συναρπαστικό των τελευταίων
χρόνων.