MIΧAΛHΣ ΔEΛTA Aόρατη μουσική συμφωνία… ώς τα κλαμπ

«Θυμάμαι την εφηβεία μου πιο ξένοιαστη, πιο ρομαντική, λιγότερο πιεσμένη και σίγουρα με λιγότερη άχρηστη πληροφορία», λέει ο Μιχάλης Δέλτα

Το δωμάτιο, ένα μικρό στούντιο που βλέπει την πόλη από ψηλά, είναι γεμάτο από
μουσική. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής μοιάζει να τρέφεται με νότες και ένα ωραίο
μπιτ έχει τρυπώσει μέχρι και στις τσέπες μας. Ορκίζομαι πως όση ώρα μιλάω με
τον Μιχάλη Δέλτα δεν ακούγεται τίποτε. Ακόμη και τα CD είναι κλεισμένα στην
τσάντα του. Που θα ανοίξει μετά, προς το τέλος. H μουσική πάντως είναι «on»
διαρκώς. Όπου κυκλοφορεί ο Μιχάλης.

«Αυτό είναι αλήθεια», λέει. «Υπάρχει μουσική συνέχεια. Και προτιμώ να διαλέγω
τις εικόνες που θα της ταιριάζουν. Είναι ένας λόγος αυτός που δεν έχω
τηλεόραση» (απόδειξη μια μικρή συσκευή στο ένα δωμάτιο, η κεραία της στο
άλλο).

«Συμβαίνει κάτι που δεν μπορώ ακόμη να εξηγήσω από τη στιγμή που άνοιξε
ο δρόμος για τη μουσική μπροστά μου. Κάτι με πηγαίνει. Σαν μια αόρατη συμφωνία
ανάμεσα σε μένα και τη μουσική». Με την έξαψη του «φαν» και με μεγάλα βήματα
στις εμπνεύσεις του διανύει αποστάσεις. Εικόνες και φωνές συναντιώνται στις
συνθέσεις του. H Τάνια Τσανακλίδου στο εντυπωσιακό «Το Χρώμα της Ημέρας»
συναντά την electronica.

Το «Dancing With an Angel» ανεβάζει τις εντάσεις. H πυξίδα του δείχνει
σταθερά στα κλαμπ, αλλά ο εσωτερικός του μαγνήτης σημαδεύει ακριβώς το
συναίσθημα. Ατμοσφαιρικό και εξωστρεφές, μουσική για να ταράξει τα ηχεία σε
πρότυπα παραγωγής που θα ζήλευαν συνάδελφοι της αλλοδαπής.

«Σε σχέση με το προηγούμενο, το “Ουράνιο Τόξο”, που ήταν περισσότερο κοινωνικό
και πολιτικό άλμπουμ, το “Dancing… ” είναι σίγουρα πιο ονειρικό». Όσοι
θυμούνται το «Τετράγωνο 19» (1994 με ’97) δεν ξαφνιάζονται καθόλου με τις
«χορευτικές» διαθέσεις του Μιχάλη. H δύναμη της μουσικής, βλέπετε.

«Το καλοκαίρι που πέρασε, ύστερα από κάποια πράγματα που ακύρωσα και που – δεν
το κρύβω – με είχε πάρει και λίγο από κάτω, έκανα ένα ταξίδι στη Βαρκελώνη και
επιστρέφοντας από τον Ιούνιο ώς τον Αύγουστο κλείστηκα σπίτι και έγραφα.
Διάβασα πολύ – ήταν κάτι που μου είχε λείψει τον τελευταίο καιρό – σαν να
άκουγα ένα κομμάτι της ψυχής μου να μου λέει: “ε, πού είσαι; Έχω ανάγκη και
από άλλα πράγματα”. Λίγο ψυχαναλυτική διαδικασία; Ίσως. Αυτός ο άγγελος,
πάντως, που λέω στο άλμπουμ μπορεί να συμβολίζει για τον καθένα οτιδήποτε. Για
μένα είναι μία συνάντηση. Βρίσκομαι σε μια πολύ καλή σχέση ξανά με τον εαυτό
μου».

Ποιος δεν θυμάται τους «Στέρεο Νόβα»; Μπήκαν σαν σίφουνες στο παιχνίδι της
μουσικής, έβαλαν νέους όρους στο παιχνίδι. «Βρέθηκαν την κατάλληλη στιγμή στον
κατάλληλο τόπο». Όταν αποφάσισαν να μη συνεχίσουν μαζί, ο καθένας ακολούθησε
τη δική του πορεία. H σκηνή ολόκληρη της ηλεκτρονικής μουσικής μπήκε στον
χάρτη. «Πιστεύω όμως – λέει ο Μιχάλης Δέλτα – πως δεν ανοίχτηκε πολύ ακόμη.
Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’90 βγήκαν κάποια χιπ χοπ σχήματα, υπήρχαν οι
Stereo Nova, o Kotie Κ, o Savas Ysatis, αλλά οι εταιρείες δεν έδειξαν το
ενδιαφέρον να προμοτάρουν αυτή την κατάσταση».

Τι σημαίνει να δουλεύεις στο κομπιούτερ και να γράφεις μουσική; «Στο ωδείο
κάποια στιγμή βαρέθηκα. Σαφώς πήρα χρήσιμες γνώσεις, όμως σε ένα σημείο
αισθάνθηκα πως θα γινόμουν ένας πολύ καλός εκτελεστής έργων άλλων και όχι
συνθέτης ο ίδιος. H επαφή με την τεχνολογία σού δίνει αυτή τη δυνατότητα, αν
έχεις φαντασία και δίψα. Τα παράτησα όλα και άρχισα να πειραματίζομαι,
δοκίμαζα πράγματα, έκανα λάθη και από αυτά έβγαινε κάτι καινούργιο».

Όσοι ασχολούνται με την ηλεκτρονική μουσική στην Ελλάδα έχουν πάνω-κάτω
κοινές εμπειρίες. Συχνά πλησιάζουν τον Μιχάλη για να βγάλουν μια άκρη.
«Έρχονται παιδιά και με ρωτάνε διστακτικά τι πρέπει να κάνουν για να
κυκλοφορήσουν τη δουλειά τους. Και παρατηρώ ότι είναι ανοιχτά μυαλά, που
ακούνε πολλά είδη μουσικής και στην προσωπική του ζωή ο καθένας έχει κάτι που
τον διαφοροποιεί από τη μάζα, έχουν παιδεία και κουλτούρα και αυτόματα η
μουσική που κάνουν εξειδικεύεται σε ένα κοινό πιο περιορισμένο… Δεν με
ενοχλεί που είμαστε λιγότεροι. Δεν με ενοχλεί που δεν κάνω 50.000 πωλήσεις –
με ενοχλεί μόνο στην τσέπη μου. Στον δρόμο όμως έχω εισπράξει την εκτίμηση και
με ενδιαφέρει να προχωράω με βήματα αργά και προσεκτικά. Έχω μία ασφάλεια με αυτό».

«Έχω την πολυτέλεια να κάνω πράγματα για το εξωτερικό»

Οι μουσικές του Μιχάλη Δέλτα ταξιδεύουν στο εξωτερικό, βρίσκουν το κοινό
τους και τη μνεία των ειδικών του χώρου. H γαλλική ετικέτα της Distance
κυκλοφόρησε δουλειά του, ενώ το έγκυρο αγγλικό περιοδικό «Dj» φιλοξένησε
συνέντευξή του. Πόσο μακρινή είναι η πιθανότητα να μεταφέρει τις
δραστηριότητές του εκτός Ελλάδας;

«Είναι σίγουρο πως αυτό το είδος της μουσικής που κάνω θα είχε διαφορετική
υποδοχή έξω… και δεν το έχω βγάλει από τη σκέψη μου. Αλλά, μου αρέσει η
Ελλάδα, το κοινό που είναι ιδιαίτερα ζεστό και δυστυχώς ή ευτυχώς εμείς οι
Έλληνες έχουμε βαθιά συναισθηματική σχέση με τα πρόσωπα και αυτό με εμποδίζει
να φύγω. Έχω την πολυτέλεια άλλωστε να κάνω πράγματα για το εξωτερικό και από
την Ελλάδα, οπότε δεν έχω τόσο λόγο όσο πριν από δέκα χρόνια».

INFO

Το «Dancing With An Angel» του Μιχάλη Δέλτα κυκλοφόρησε από την KlikRecords.