Οι εξετάσεις εγκυμοσύνης δεν είναι αλάνθαστες

Οι εξετάσεις που γίνονται στην εγκυμοσύνη έχουν ως στόχο να διαπιστωθεί αν η
εξέλιξή της είναι ομαλή ή όχι, μέσω του ελέγχου της υγείας της μητέρας και του
εμβρύου. Έτσι, γίνονται κλασικές αιματολογικές εξετάσεις με τις οποίες
διαπιστώνεται η ύπαρξη παθολογικών καταστάσεων στην μητέρα (αναιμία, διαβήτης,
ηπατική ή νεφρική νόσος κ.ά.), ειδικές αιματολογικές εξετάσεις που δείχνουν
κατά πόσον το έμβρυο εμφανίζει αυξημένο κίνδυνο κάποιας χρωμοσωμικής
ανωμαλίας, καθώς και απεικονιστικές εξετάσεις με κύρια μέθοδο το
υπερηχογράφημα. H ακρίβεια των κλασικών αιματολογικών εξετάσεων είναι μεγάλη
και χωρίς αμφισβητήσεις, εφόσον γίνονται σε ένα εξειδικευμένο εργαστήριο.
Ωστόσο, οι ειδικές αιματολογικές εξετάσεις για το έμβρυο καθώς και ο
υπερηχογραφικός έλεγχός του (αρχικά την 11η-13η εβδομάδα της κυήσεως με
αυχενική διαφάνεια για να εκτιμηθεί ο τυχόν μειωμένος ή αυξημένος κίνδυνος
χρωμοσωμικής ανωμαλίας και μετά την 22η-23 εβδομάδα για να διαπιστωθεί αν
είναι φυσιολογική η μορφολογία του εμβρύου) μολονότι είναι σημαντικές
εξετάσεις, δεν παρέχουν 100% διαγνωστική ακρίβεια. Στις καλύτερες περιπτώσεις,
η ακρίβειά τους φτάνει το 80%-90%, γεγονός που πρακτικά σημαίνει ότι είναι
πιθανόν να μη διαγνωσθεί μια συγγενής ανωμαλία του εμβρύου. H έγκυος πρέπει να
ενημερώνεται λεπτομερώς από τον γιατρό της γι’ αυτή την αδυναμία των
εξετάσεων, ώστε και αυτή να είναι έτοιμη για κάθε απρόοπτο, αλλά και να
αποφεύγει ο γιατρός τυχόν δικαστικές εμπλοκές. Ας σημειωθεί ότι ακόμα και οι
επεμβατικού τύπου εξετάσεις, όπως η αμνιοπαρακέντηση, ανιχνεύουν ορισμένες
μόνον από τις ανωμαλίες που σχετίζονται με χρωμοσωμικές διαταραχές του εμβρύου
και όχι όλες – γεγονός για το οποίο επίσης πρέπει να ενημερώνεται η έγκυος από
τον γιατρό.

Ο Ιωάννης Μεσσήνης είναι καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας στην Ιατρική
Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας