MATIEΣ Οι μπαταρίες

Όποτε πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη, γεμίζω τις μπαταρίες μου και θέλω να μείνω
εκεί. Να τα παρατήσω όλα στην Αθήνα και να εγκατασταθώ στο σπίτι της γυναίκας
μου, στην παλιά παραλία, να κουβεντιάζω με τη θάλασσα, μπρος μου, να «ουζάρω»
με τον Γουσίδη στα «παλιά μας στέκια» και, βέβαια, να παίζω και κάνα τάβλι
στον «Ιανό», με τον «μετρ» – διατείνεται – Νίκο Καρατζά.

Εν τω μεταξύ – όπως γράφει και ο αγαπητός μου Χρ. Μιχαηλίδης στην
«Ελευθεροτυπία» – στα καφενεία και τα μπαράκια στην Αριστοτέλους και κατά
μήκος της Λεωφόρου Νίκης, ώς τον Λευκό Πύργο, περίπου, γίνεται, καθημερινώς,
το «σώσε»! Εκατοντάδες κορίτσια, εκατοντάδες αγόρια απολαμβάνουν τις
«καφεδιές» τους, κουβεντιάζουν, φλερτάρουν, χαβαλεδιάζουν και ερωτεύονται. Και
είναι υπέροχο να βλέπεις μαζεμένη, συγκεντρωμένη, τόση ομορφιά, τόση νιότη και
τόση δροσιά, όποτε σε φέρουν τα βήματά σου σ’ αυτή την περιοχή.

Στην Αθήνα, οι ωραίες – γιατί οι ωραίες, ασφαλώς, με ενδιαφέρουν, όπως και
κάθε άλλον άντρα, όποιας ηλικίας – χάνονται. H πόλη είναι πάρα πολύ μεγάλη, η
ζωή πολύ βιαστική, σε κάθε συνοικία υπάρχει και ένα μικρό Κολωνάκι. Στη
Θεσσαλονίκη όμως, όπου κυριαρχεί στη νεολαία το «χαλαρά», όλα είναι αλλιώς.
Και θυμάμαι πως κάποτε είχα γράψει ότι αν κάνεις μια βόλτα στην Τσιμισκή γύρω
στις 11 με 12 το πρωί, Απρίλη και Μάη, θα συναντήσεις στον δρόμο σου όσες
όμορφες δεν συναντάς σε άλλη πόλη ούτε σ’ έναν μήνα!

Τώρα, στην Αριστοτέλους και τη Νίκης, ο καιρός δεν εμποδίζει το αραλίκι έξω
από τους «καφενέδες»: δίπλα σε όλα τα τραπεζάκια έχουν τοποθετηθεί αυτά τα
μοντέρνα… μαγκάλια – πώς τα λένε, αλήθεια; – που μέσα σε ένα πεντάλεπτο
καταργούν τον χειμώνα και σε κάνουν να αισθάνεσαι εξαίσια. Και, βέβαια,
υπάρχουν και πελώριες τέντες, για το ψιλόβροχο.

Κάτι που μου έκανε εντύπωση και θέλω να το επισημάνω: σε όλα τα πεζοδρόμια, σε
όλη την πόλη, ο Δήμος – και μπράβο του – έχει φτιάξει ράμπες για τα αναπηρικά
αμαξίδια! Αλλά, δυστυχώς, πολλοί… ευαίσθητοι συμπατριώτες μας, επειδή
βρίσκουν τον χώρο ανοιχτό, παρκάρουν μπρος σ’ αυτές τις ράμπες τα αυτοκίνητά
τους!

Τέλος: Καινούργια μαγαζιά – φαγάδικα – πολυτελείας, καταπληκτικές βιτρίνες
στους κεντρικούς δρόμους, μέγα κυκλοφοριακό πρόβλημα, όπως πάντοτε, η
«Βεντέτα» με τα ταξίμια της στο φόρτε της και έξοχη δουλειά – ένα θαύμα τα
μωσαϊκά! – στο ανάκτορο του Γαλέριου…