ΓNΩMH Συμπτώματα αυτοδικίας

Ο βαρύς τραυματισμός ενός νέου ανθρώπου από τα πυρά αστυνομικών είναι
ένα εξαιρετικά οδυνηρό περιστατικό για ολόκληρη την κοινωνία. Όπως κάθε άλλο
παρόμοιο συμβάν, πρέπει να αντιμετωπίζεται με πλήρη απόδοση ευθυνών από την
οργανωμένη πολιτεία στα όργανά της που έχουν την εντολή να τηρούν την τάξη. Σε
καμιά περίπτωση η αυτοδικία δεν είναι λύση, όσο μεγάλος κι αν είναι ο πόνος
και η οργή συγγενών και φίλων. H απόπειρα κατάλυσης της έννομης τάξης αποτελεί
σύμπτωμα μιας αντίληψης για τη νομιμότητα που επιβεβαιώνει την ανάγκη
συντεταγμένης αστυνομικής παρουσίας και δράσης σε περιοχές τής χώρας όπου η
παραβατική συμπεριφορά εμφανίζει ιδιάζοντα χαρακτηριστικά. Μιας παρουσίας και
δράσης προσαρμοσμένης μεν στα ιδιάζοντα αυτά χαρακτηριστικά, αλλά που δεν θα
υπερβαίνει ποτέ τη νομιμότητα την οποία προορίζεται να διαφυλάξει.

H πολιτεία δεν μπορεί να αποσυρθεί ή να χαλαρώσει την αστυνομική επιτήρηση
περιοχών όπου η ύπαρξή της αποδεικνύεται περισσότερο από οπουδήποτε αλλού
επιβεβλημένη. Αντίθετα, χρειάζεται να βελτιώσει τους μηχανισμούς πρόληψης και
καταστολής του εγκλήματος. Όχι μόνο για να είναι πιο αποτελεσματικοί. Αλλά και
για να μετριάζονται οι εντάσεις ανάμεσα στην κρατική παρουσία και στις
κοινότητες των ανθρώπων, στους κόλπους των οποίων εμφανίζονται σε έξαρση
συγκεκριμένες παραβατικές συμπεριφορές. Και οι οποίες δεν αφορούν, βέβαια, το
σύνολο ή την πλειονότητα των ανθρώπων αυτών.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς η καταστολή, αλλά η εμπέδωση ενός γενικού
αισθήματος δικαίου που θα απομονώνει τους παραβάτες. Και θα τους αφαιρεί κάθε
πρόσχημα τοπικής ιδιαιτερότητας για να επικαλούνται τη συλλογικότητα ή τη
συνενοχή εκείνων, των πολλών, που όλο και πιο συνειδητά αποβλέπουν στη
νομιμότητα.