[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Μεγάλη πρεμούρα βλέπω την έχει καταλάβει τη Νέα Δημοκρατία για τις εξελίξεις
στο ΠΑΣΟΚ. Δείχνουν σαν να μην τους απασχολεί τίποτε άλλο, από το τι θα γίνει
στο κυβερνών κόμμα. Δεν είναι μόνον οι εφημερίδες και τα ηλεκτρονικά μέσα της
παράταξης που ασχολούνται εντατικά με το θέμα, είναι και τα στελέχη της
Ρηγίλλης, τα οποία, όπου σταθούν και όπου βρεθούν διαβλέπουν: α) ότι όπου να’
ναι φεύγει ο Σημίτης από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, και β) όπου να ‘ναι, ακόμη και
μέσα στο σκληρό καταχείμωνο, θα γίνουν πρόωρες εκλογές. Παιδιά, πού είναι το
πρόβλημα; Αν είναι βέβαιο, όπως λένε τα στελέχη της Ρηγίλλης, ότι η Νέα
Δημοκρατία θα κερδίσει τις εκλογές, έχει καμιά σημασία αν αρχηγός είναι ο
Σημίτης, ο Χρυσοχοΐδης ή ο Μαρίνος ο καφετζής; Καμία. Εκτός κι αν…

Πότε θα φυσήξει;

Εκτός κι αν δεν είναι και τόσο βέβαιο. Αν δηλαδή, υπάρχουν αμφιβολίες –
«αμφιβολίες το μυαλό μου βασανίζουνε πολλές, αμφιβολίες τρελές», που λέει και
το γνωστό ρεμπετοειδές άσμα. Λοιπόν; H αλήθεια είναι ότι και αμφιβολίες
υπάρχουν, και υποψίες, και αμφισβητήσεις, και… ελαφρά δέκατα, μέχρι 37 και
κάτι. Διότι, τι είναι οι εκλογές; Ένα «αεράκι» είναι. Φύσηξε, φούσκωσε τα
πανιά σου, τέλειωσες. Αλλιώς, σφάζεις Ιφιγένειες να φυσήξει ούριος άνεμος,
αλλά δεν γίνεται τίποτε. Επί του παρόντος είμαστε σ’ αυτήν τη φάση: ο ιερέας
αποκόπτει κεφαλές Ιφιγενειών, το αίμα ρέει στον βωμό, αλλά όσο κι αν παρατηρεί
τις κορφές των δένδρων δεν βλέπει σημάδια, ότι φυσάει ζωογόνο αεράκι. H πείρα
λέει, ότι δεν μπορεί, θα φυσήξει. Πότε; Αυτό είναι το ζητούμενο. Μη φυσήξει
αφού έχουν γίνει οι εκλογές, πριν…

Το μεγάλο του στοίχημα

Το ‘παμε και θα το ξαναπούμε. Αν είχε ένα κέρδος το ΠΑΣΟΚ – η κυβέρνηση, από
τη συνέντευξη Τύπου της Τετάρτης, αυτό είναι η θέληση του Κώστα Σημίτη να
δώσει τη μάχη των εκλογών. Κι έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, στην
πραγματικότητα αυτές οι εκλογές είναι το προσωπικό του στοίχημα. Για να το
σκεφτούμε λιγάκι: οκτώ χρόνια Πρωθυπουργός, φεύγει, σαν ο πρώτος λιποτάκτης,
επειδή, λέμε τώρα, διαφαίνεται (χτυπάω ξύλο) νίκη της Νέας Δημοκρατίας; Τα
παρατάει επειδή δεν του βγαίνει το παιχνίδι; Παίρνει το καπελάκι του και
αποχωρεί, δηλώνοντας «χάρηκα πολύ για τη γνωριμία, τώρα πηγαίνω σπίτι μου»;
Φυσικά όχι. Μένει και δίνει τη μάχη, ακόμη κι αν είναι εκ των προτέρων χαμένη.
Άλλωστε, και πεισματάρης είναι, και μαχητικός, και αποφασισμένος. Και
επιπλέον, δεν έχει να χάσει και τίποτε. Την υστεροφημία του την κέρδισε, και
την κέρδισε με το σπαθί του, εδώ που τα λέμε…

Μόνον ο «θείος» τα παράτησε

Έπειτα, εξ όσων γνωρίζω – η στήλη ως γνωστόν «βουτάει» συχνά στην Ιστορία,
επειδή πιστεύει ότι η Ιστορία διαρκώς επαναλαμβάνεται – ένας μόνο τα έχει
παρατήσει, εν όψει διαγραφόμενης ήττας, τα τελευταία 50 και βάλε, χρόνια. Κι
αυτός ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο «θείος» του σημερινού αρχηγού της N.Δ.
Έφυγε το ’63, αυτοεξορίστηκε στον γνωστό τόπο βασανιστηρίων αθώων ψυχών,
αληθινό κολαστήριο, που λέγεται… Παρίσι, και παρέμεινε εκεί επί ενδεκαετία,
παρακολουθώντας τη χώρα να περνάει διά πυρός και σιδήρου. Γιατί έφυγε – και
μάλιστα με ψεύτικο όνομα – ως Τριανταφυλλίδης; Επειδή έβλεπε την επερχόμενη
συντριβή από την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Υποθέτουμε, και
υποθέτουμε βάσιμα, ότι ο Κώστας Σημίτης δεν θα θέλει με τίποτε να περάσει στην
Ιστορία ως μιμητής του K. Καραμανλή. E, πρόεδρε;

«Κοίτα ποιος μιλάει»

Ο πρόεδρος, είναι αλήθεια ότι τα έχει βάλει πολύ με τη Δεξιά. Θα τον ακούμε
συχνά από εδώ και πέρα να ονομάζει τη Νέα Δημοκρατία Δεξιά, να τη χαρακτηρίζει
έκφραση της δεξιάς παράταξης. Τυχαία; Όχι. Ο άνθρωπος είναι πεπεισμένος πως η
N.Δ. εκφράζει όχι μόνον ό,τι πιο συντηρητικό, αλλά και όλα τα συμφέροντα,
εντός και εκτός Ελλάδος. Αν συζητήσεις μαζί του, είναι έτοιμος να σου αναφέρει
δέκα παραδείγματα, γνωστά αλλά και «αθέατα» στον πολύ κόσμο, από τα οποία
προκύπτει ότι η N.Δ. άλλο δεν κάνει από το να προωθεί συμφέροντα διαφόρων. Γι’
αυτό «τρελαίνεται» όταν η N.Δ. και τα στελέχη της τον χαρακτηρίζουν «αγαπημένο
των διαπλεκομένων» ή «προστάτη συμφερόντων», και άλλα συναφή απρεπή και εν
πολλοίς ανάξια, ακόμη και ως λεκτικές αναφορές για έναν Πρωθυπουργό. Σου λέει,
και με το δίκιο του, «κοίτα ποιος μιλάει». Αλήθεια, ποιος μιλάει ρε παιδιά;

ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Άνω-κάτω στη N.Δ. με την τροπολογία Χατζηδάκη

Το τι έχει γίνει στη Νέα Δημοκρατία με την πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή Κώστα
Χατζηδάκη να καταθέσει τροπολογία για τη νομιμοποίηση των «πτυχίων» που δίνουν
διάφορα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών σε σπουδαστές, δεν λέγεται.

H πρώτη αποτίμηση είναι ότι «το θέμα μάς έχει κάνει τεράστια ζημιά», η δεύτερη
ήταν πως «αν το αφήσουμε στον αέρα, θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη» και έτσι
κατέληξαν – για όσους απορούν, σ’ αυτήν τη μεσοβέζικη θέση, δημοσίως να
δηλώνουν ότι η τροπολογία δεν οδηγεί σε αναγνώριση των πτυχίων, και στο off
the record να ενημερώνουν ότι ο Χατζηδάκης έχει την κάλυψη του κόμματος!

Ο τραγέλαφος ενισχύθηκε με δήθεν έγκυρες πληροφορίες, πως ο K. Καραμανλής
τηλεφώνησε στον επικεφαλής των ευρωβουλευτών της N.Δ. καθηγητή και πρώην
πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Αντ. Τρακατέλλη και του έδωσε οδηγίες
για στήριξη του κ. Χατζηδάκη.

Λοιπόν καμιά εντολή δεν δόθηκε, και ο Καραμανλής τα έχει «πάρει» άσχημα με τον
Χατζηδάκη και αυτή είναι η μόνη αλήθεια. Διότι αυτός τουλάχιστον καταλαβαίνει
τι μπουρλότο αντιπροσωπεύει για την τριτοβάθμια εκπαίδευση αυτή η τροπολογία.
Και ποιοι πραγματικά ωφελούνται. Κι όταν λέμε ωφελούνται, εννοούμε,
ωφελούνται. Εντάξει;