ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Όχι παροχές

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο K. Παπανδρέου, από τις Φαρές Πατρών, γράφει:

«Δεν συμφωνώ η κυβέρνηση να δίνει παροχές, αν δεν υπάρχει περίσσευμα. Ούτε με
την πολιτική μιας κυβέρνησης που δεν δημιουργεί περίσσευμα. Δεν είναι όμως
περίεργο ότι μας έλεγαν “ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος” και ξαφνικά, λίγο
πριν από τις εκλογές, ω του θαύματος, προκύπτει περίσσευμα για παροχές; Και
είναι γενναία παροχή η πενιχρή αύξηση στη σύνταξη πείνας του αγρότη;

Ας μην επεκταθούμε και για τις ξέφρενες σπατάλες, τις παντοειδείς αλόγιστες
δαπάνες, καθώς και γι’ αυτές που θα ακολουθήσουν για τους διορισμούς που
υπόσχονται προεκλογικά. Όταν η κυβέρνηση διατείνεται με έμφαση ότι αντί μείωση
έχουμε αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος, για να δικαιολογεί παροχές, ερωτώ:
Πώς γίνεται να έχουμε αύξηση εισοδήματος και παράλληλα αύξηση της ανεργίας και
των τιμών στα καταναλωτικά αγαθά;

Όσο για το κόμμα της Δεξιάς (αντί η ονομασία N.Δ. που είναι σαφώς
παραπλανητική), έχω να παρατηρήσω ότι είναι το μόνο κόμμα που πρέπει να σιωπά,
αντί να δείχνει με θριαμβολογική έπαρση πως δήθεν κόπτεται για τις λαϊκές
τάξεις. Γιατί επί “βασιλείας” του, κάποτε, υπήρχε μόνο το χαρτί σπορίας, καθώς
και το επικατάρατο των κοινωνικών φρονημάτων, η μαζική μετανάστευση και η
εκκόλαψη της χούντας. Χειρότερο όλων είναι, πως το κόμμα αυτό εκφράζει
ιδεολογικά την παράταξη εκείνη, η οποία κάποτε υπήρξε αποκλειστικά υπαίτια για
εθνικές συμφορές, όπως η Μικρασιατική Καταστροφή και η κατοχή της Κύπρου».

Ο Λευτ. Πολυκρέτης, Ηρ. Πολυτεχνείου 60β, Πάτρα, γράφει:

«Με την ιδιότητα του εθελοντή αιμοδότη παρακολούθησα την Αμφικτιονία των
Συλλόγων Εθελοντών Αμοδοτών και διαπίστωσα το πολύ ανεπτυγμένο κοινωνικό
κίνημα στον χώρο της Αιμοδοσίας. Με μπροστάρη τον Σ.E. Αιμοδοτών Μυτιλήνης και
τους άλλους 29-30 συλλόγους και ομάδες Αιμοδοσίας στη Μυτιλήνη μιλάνε για
AYTAPKEIA αίματος, όταν στην υπόλοιπη Ελλάδα, και ιδιαίτερα στην Αθήνα, μιλάνε
για επάρκεια και μάλιστα με εισαγωγές από την Ελβετία.

Αλλά ας αφήσω καλύτερα την Ελίνα να τα πει με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο,
του ανθρώπου που βιώνει το πρόβλημα:

“Τα καλοκαίρια 4-5 μήνες έχω τη χαρά να μεταγγίζομαι εδώ, στη γενέτειρα των
γονιών μου, και μπορώ να αξιολογήσω το επίπεδο στο οποίο έχει φτάσει η
επάρκεια σε αίμα για τους πάσχοντες, έπειτα από την ίδρυση του Σ.E. Αιμοδοτών
και Δωρητών Οργάνων Μυτιλήνης. Αυτό που γνωρίζω καλά είναι πως όταν έχω
μετάγγιση εδώ, ξέρω πως θα πάρω την απαιτούμενη ποσότητα που χρειάζομαι, ξέρω
πως δεν θα αναβληθώ. Μακάρι, να μπορούσα να πω το ίδιο για την Αιμοδοσία του
κέντρου που μεταγγίζομαι.

Φέρε αίμα, βρες αιμοδότη κάθε 15 ημέρες και ό,τι στραβό και ανάποδο
φαντάζεσαι!! Ζήσε με τον εφιάλτη στην Αθήνα κι όταν έρθεις εδώ στη Λέσβο
ξεκουράσου, γιατί στους ανθρώπους εδώ φαίνεται αδιανόητο ο χρόνιος πάσχοντας
να έχει κι αυτό το άγχος. Προσπαθούν, δημιουργούν και κάθε μέρα γίνονται καλύτεροι!”».