Πρόσωπα Iδεαλιστής με ρεαλισμό

Όταν ο Γιόσι Μπεϊλίν είχε βρεθεί στη Γενεύη για μια διάλεξη, ο Αλέξις
Κέλλερ, που τον είχε προσκαλέσει, τον ρώτησε αν θα δεχόταν να ολοκληρώσει τις
συμφωνίες της Τάμπα.

Αλέξις Κέλλερ. Αρχιτέκτονας της πρωτοβουλίας της Γενεύης για την ειρήνευση της Μέσης Ανατολής

Ήταν Αύγουστος του 2001 και οι συνομιλίες της Τάμπα, που διεξάγονταν στην
Αίγυπτο υπό την αιγίδα του Μπιλ Κλίντον, είχαν διακοπεί από τον Ιανουάριο.
Αλλά η σκέψη να συνεχιστούν υπήρχε στην ατμόσφαιρα. Ο Μπεϊλίν, πρώην υπουργός
και από τα πιο προοδευτικά και αξιόλογα στελέχη των Ισραηλινών Εργατικών, και
ο Παλαιστίνιος συνομιλητής του, ο Γιάσερ Άμπεντ Ράμπο, αμφότεροι από τους
«αρχιτέκτονες» των συμφωνιών του Όσλο, το σκέφτονταν σοβαρά. Τους έλειπε όμως
η οργανωτική και η οικονομική υποστήριξη. Και ο Κέλλερ τους την προσέφερε.

Ο Αλέξις Κέλλερ, 40 χρόνων, είναι από τους βασικούς, αν όχι ο βασικός
«αρχιτέκτονας» της πρωτοβουλίας της Γενεύης για την ειρήνευση της Μέσης
Ανατολής. Σπουδαγμένος στη Γενεύη και το Κέμπριτζ, διδάσκει φιλοσοφία του
δικαίου και ιστορία των πολιτικών ιδεών στο πανεπιστήμιο της Γενεύης. Ο
πατέρας του, πλούσιος τραπεζίτης, είχε διατελέσει αντιπρόεδρος της Διεθνούς
Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού και σήμερα διευθύνει ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα, το
οποίο ανέλαβε να υποστηρίξει οικονομικά την πρωτοβουλία. Για τις συναντήσεις
των δύο μερών χρησιμοποιήθηκε το σαλέ της οικογένειας Κέλλερ στις Άλπεις,
κοντά στη Βέρνη. Και σταδιακά ο Αλέξις Κέλλερ έγινε ένας «ενδιάμεσος» μεταξύ
των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων, κάνοντας τουλάχιστον 20 δρομολόγια
ανάμεσα στην Ιερουσαλήμ, τη Ραμάλα και τη Γενεύη.

Πήγε στη Ραμάλα την εποχή που ίσχυε πλήρης απαγόρευση της κυκλοφορίας. «Ήμουν
σαν τον Λούκυ-Λουκ στη χώρα των Ντάλτον!», αφηγείται στη γαλλική «Λε Φιγκαρό».
«Φτάνοντας μπροστά στην κατοικία του Γιάσερ Άμπεντ Ράμπο, βρέθηκα μύτη με μύτη
μ’ ένα ισραηλινό άρμα μάχης. Ο πυργίσκος ήταν τρία μέτρα από το κεφάλι μου.
Φοβήθηκα πολύ». Προσπάθησε να διευρύνει τους συνασπισμούς και στις δύο
πλευρές, έκανε τον αγγελιαφόρο, δούλευε νυχθημερόν μελετώντας εκατοντάδες
σελίδες εγγράφων ανάμεσα στα ραντεβού του, έγινε «απαραίτητος», σύμφωνα με τη
δήλωση του Ντάνιελ Λεβύ, πολιτικού συμβούλου του Μπεϊλίν. Και απέκτησε την
πλήρη εμπιστοσύνη τόσο των δύο πλευρών όσο και της Ελβετίδας υπουργού
Εξωτερικών Μισλίν Καλμύ-Ρε, η οποία αγκάλιασε και ενίσχυσε την πρωτοβουλία –
«αυτό το μικρό φως στο σκοτάδι», όπως την αποκάλεσε.

Ο Κέλλερ λέει πως είναι «ιδεαλιστής με ρεαλισμό». Δεν τρέφει αυταπάτες όσον
αφορά το μέλλον της πρωτοβουλίας και ξέρει καλά πως, για να υπάρξει, θα πρέπει
να είναι «συμπληρωματική» του οδικού χάρτη. Είναι όμως πεπεισμένος πως στον
πόλεμο αυτό δεν μπορεί να υπάρξει στρατιωτική λύση και πως οποιαδήποτε
ειρηνευτική συμφωνία θα βασιστεί, λιγότερο ή περισσότερο, στην πρωτοβουλία της
Γενεύης. Τον ερχόμενο χρόνο σχεδιάζει να εκδώσει το ημερολόγιο που κράτησε στη
διάρκεια αυτής της «μοναδικής και εξαιρετικής εμπειρίας».